انتخاب تاریخ:   /  /   
<stylestyle ویژه‌نامه بی‌قانون منتشر شد قانون با اپ «جار» همراه شما آسیاتک قانون بچه‌ها نیشخط پایگاه جامع اطلاع رسانی صنعت فولاد ایران
بي قانون
آخرین خبرها پربیننده‌ترین خبرها
نگاهی گذرا به بخشی از برنامه‌های صدا و سیما
بی قانون/ مصائب اول مهر یک عدد انار مهاجر
بی قانون / تورم، تورم تورمت مبارک
بی قانون/ صادرات عارضه یا عوارض صادرات
بی قانون/طنز شهري
بی قانون/پیرمرد‌ها را احتکار نکنید‌
بی قانون/نمایشگاه میلانی، تناولی و باقی ماجرا!
بی قانون/مرگ تدریجی سال چهارمی‌‌ها
بی قانون/عاشقانه‌ای بی‌قانون!
بی قانون/آخرین تاس فضایی
بی قانون/تحمل ندارینا!
بی قانون/ در صورت کمبود پوشک چکار کنیم؟!
بی قانون/آخرین اینتر رو محکم ‌تر بزن
بی قانون/هلند و چین و افغانستان!
بی قانون/چرا باید فامیلی یک نفر با پدرش فرق داشته باشد؟!
بی قانون/بحران کمبود مای بیبی و شیر خشک
بی قانون/عوارض عارضه یا ماست‌هایت را کیسه می‌کنند مبادا کلا
بی قانون/انتظارات ما از آقای جادوگر
بی قانون/یک جعبه نان خامه‌ای
بی قانون/پوشک‌هایت را برای گریه کردن دوست دارم...
بي قانون/پوشک‌پژوهی
بی قانون/قصه‌ چراغ جادو
بی قانون/تلفن‌خونه
بی قانون/سرويس امنيتی
بی قانون/حمایت نادر از سیمین
بی قانون/من و سانسورچی
بی قانون/بابايِ اختلاس‌نكن!
بی قانون/نویسنده‌ها خیلی طفلکی‌ان!
بی قانون/مخلصِ پدر اقتصاددانم برم
بی قانون/وقتی دستام خالی باشه وقتی باشم عاشق تو...
بي قانون/ قهرمان خنداننده‌شو کیست؟
بي قانون/تیزه!
بي قانون/دست در جیب هم کنیم به مهر
بي قانون/ وسط مسابقه نهار نخورين!
بي قانون/اتهامات یک بهاریتی!
بی قانون/بای فور اِوِر زلاتان!
بی قانون/جایی برای پیرمردها نیست
بی قانون/ما دو بال‌پرواز مرغ‌عشقیم!
بی قانون/از کشف مهم زمین‌شناسی توسط شهرداران
بی قانون/چه زود!
بی قانون/عبور از مرزهای نقدپذیری
بی قانون/سردت نيست؟
بی قانون/کنکور بشم خرج کردن بلدی؟!
بی قانون/خواننده سوپرمارکتی
بی قانون/نقش واردات موز در کمپین فرزندت کجاست
بی قانون/قصه عشق در جاده تهران-قزوین
بی قانون/ماهی کبابی و شنا با پیژامه در دریای خزر!‏
بی قانون/برسد به دست محسن چاوشي!
بی قانون/مناظره در باب رژیمِ حقوقی دریای خزر
بي قانون/جوجه کباب ترش و فرزندت کجاست؟!‏
بیشتر
کد خبر: 23039 | تاریخ : ۱۳۹۵/۱۱/۱۸ - 13:46
بی قانون/«مادرخوانده»

بی قانون/«مادرخوانده»

قانون-مونا زارع

«قسمت هفتم»

درست حدس زده بودیم. گلرخ مسیرش را عوض کرده بود و این بار شهروز را داشت. دور میز شام نشسته بودیم. خیلی وقت بود من و هومن روی زمین غذا می‌خوردیم و از میز ناهارخوری برای خشک کردن لباس و از رخت لباس برای آویزان کردن عکس‌های عروسی‌مان استفاده می‌کردیم. قورمه‌سبزی پخته بود و با هر قاشق به قیافه هومن نگاه می‌کرد تا تاثیرات دست‌پختش را در چشمان پسرش ببیند. خلاقیت هم ندارد. همیشه در اولین قدم برای برگرداندن عشق پسرش فقط قورمه‌سبزی می‌پزد. شهروز از اتاق بیرون آمد و کنارمان نشست. دور مچ پایش را با حوله گرم بسته بود. می‌گفت باید لیفتینگ‌شان کند و هرچه نان می‌خورند از مچ پایش می‌خورند. گلرخ بشقابش را سر داد جلوی شهروز. توی یک بشقاب غذا می‌خورند. از این‌هایی که گوشت را توی بشقاب برای هم می‌گذارند و یک بند چنگال آن یکی به قاشق آن یکی گیر می‌کند. هومن که سرش را از بشقاب غذایش بیرون نمی‌آورد، گفت: «اون نمکدون رو بده». سناریو قابل پیش‌بینی بود که گلرخ چنگ می‌زند به نمکدان و در حالی‌که به من نگاه می‌کند به هومن می‌گوید بگیر مامان! اما پلان جدید ما فرق داشت. بدون اینکه نگاهم را از روی بشقاب بردارم، گفتم: «مامان گلرخ بهش نزدیک‌تره». گلرخ یک تکه گوشت توی دهان شهروز گذاشت و گفت: «مگه فلجی خودت هومنم؟ بردار خب». برنج پرید توی گلویم. سناریویش را عوض کرده بود! امکان ندارد یک مادرشوهر وقتی می‌بیند عروسش به پسر سرویس نمی‌دهد خودش را شبیه غریق نجات نیندازد وسط. هومن نمکدان را برداشت و پایم را کوبیدم به قوزک پایش. نگاهم کرد و به گلرخ اشاره کردم که حالا دستش روی شانه شوهرش بود و لیوان دوغ‌شان را با دو نی می‌خوردند. شستش را به نشانه موافقت برایم بالا آورد و آرام گفت: «خیلی چندشن» جدا از اینکه ککش هم نمی‌گزید که چند سال پیش پدرش این طرف میز غذا می‌خورد و مادرش آن‌طرف و الان ناپدری‌اش با نی توی یک لیوان مشترک با مادرش دوغ می‌خورد و نصف دوغ توی دهانش چرخیده را دوباره پس می‌دهد توی لیوان، اما از مغزش هم کار نمی‌کشید. با ابرو اشاره کردم و گفتم: «سناریوش عوض شده. پلانش خیلی به روزه!»‌ سرش را تکانی داد و گفت: «آره خیلی خوشمزه شده». نفس عمیقی کشیدم و ناراحت فرزندمان شدم که می‌خواهد پس فردا هومن را به عنوان پدرش ببرد مدرسه‌اش جلوی یک مشت آدم حسابی. گلرخ از پشت میز بلند شد و زد به شانه‌ام و گفت:‌ «بلند شو. هومن میز رو جمع می‌کنه عزیزم». این بار هومن هم نگاهم کرد. فکر می‌کردیم خیلی زرنگیم اما این بار با هشت سال پیش فرق دارد. گلرخ با متدهای جدید آمده. سیما هم می‌گفت آخرین مدل‌هایشان از راه عروس وارد می‌شوند و هنوز کسی نتوانسته دست‌شان را رو کند.

شب توی اتاق روبه‌روی کاغذ برنامه‌ها که توی انجمن نوشته بودیم، ایستاده بودم و هومن با لولای در کمد بازی می‌کرد. صدای خنده گلرخ و شهروز هم می‌آمد که با عینک سه بعدی داشتند فیلم می‌دیدند. هومن در کمد را باز و بسته کرد و گفت: «راستی بهت گفتم اون سری جواب آزمایشت رو گرفتم حامله بودی؟» نگاهش کردم و گفتم: «هومن ما سه ماهه داریم می‌ریم سونوگرافی! چت زدی چرا؟» به طرف تخت رفت و با شکم خودش را انداخت رویش و یا صدای خوابالودش گفت: «آهان اون یه چیز دیگه بود نگفتم. مامانم داره میاد». رد داده بود. نفس عمیقی کشیدم و گفتم: «آره الانم با شوهرش مسابقه پرتاب پف فیل تو دهن همدیگه گذاشتن». خمیازه کشید و بین خواب و بیداری گفت: «آهان! چیزو نگفتم. بابات»... به طرفش برگشتم و صورتش را سمتم برگرداندم و پلکش را باز کردم و گفتم: «بابا چی؟» حدقه چشمش چرخید و گفت: «فردا میاد اینجا». خوابش برد! هرچند می‌دانم فیلمش بود و هر وقت خبر بد می‌دهد خودش را به خواب می‌زند، اما مهم خبر بود. آمدن بابا و دیدن گلرخ... .

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.