انتخاب تاریخ:   /  /   
<stylestyle ویژه‌نامه بی‌قانون منتشر شد قانون با اپ «جار» همراه شما آسیاتک قانون بچه‌ها نیشخط پایگاه جامع اطلاع رسانی صنعت فولاد ایران
بي قانون
آخرین خبرها پربیننده‌ترین خبرها
نگاهی گذرا به بخشی از برنامه‌های صدا و سیما
بی قانون/ مصائب اول مهر یک عدد انار مهاجر
بی قانون / تورم، تورم تورمت مبارک
بی قانون/ صادرات عارضه یا عوارض صادرات
بی قانون/طنز شهري
بی قانون/پیرمرد‌ها را احتکار نکنید‌
بی قانون/نمایشگاه میلانی، تناولی و باقی ماجرا!
بی قانون/مرگ تدریجی سال چهارمی‌‌ها
بی قانون/عاشقانه‌ای بی‌قانون!
بی قانون/آخرین تاس فضایی
بی قانون/تحمل ندارینا!
بی قانون/ در صورت کمبود پوشک چکار کنیم؟!
بی قانون/آخرین اینتر رو محکم ‌تر بزن
بی قانون/هلند و چین و افغانستان!
بی قانون/چرا باید فامیلی یک نفر با پدرش فرق داشته باشد؟!
بی قانون/بحران کمبود مای بیبی و شیر خشک
بی قانون/عوارض عارضه یا ماست‌هایت را کیسه می‌کنند مبادا کلا
بی قانون/انتظارات ما از آقای جادوگر
بی قانون/یک جعبه نان خامه‌ای
بی قانون/پوشک‌هایت را برای گریه کردن دوست دارم...
بي قانون/پوشک‌پژوهی
بی قانون/قصه‌ چراغ جادو
بی قانون/تلفن‌خونه
بی قانون/سرويس امنيتی
بی قانون/حمایت نادر از سیمین
بی قانون/من و سانسورچی
بی قانون/بابايِ اختلاس‌نكن!
بی قانون/نویسنده‌ها خیلی طفلکی‌ان!
بی قانون/مخلصِ پدر اقتصاددانم برم
بی قانون/وقتی دستام خالی باشه وقتی باشم عاشق تو...
بي قانون/ قهرمان خنداننده‌شو کیست؟
بي قانون/تیزه!
بي قانون/دست در جیب هم کنیم به مهر
بي قانون/ وسط مسابقه نهار نخورين!
بي قانون/اتهامات یک بهاریتی!
بی قانون/بای فور اِوِر زلاتان!
بی قانون/جایی برای پیرمردها نیست
بی قانون/ما دو بال‌پرواز مرغ‌عشقیم!
بی قانون/از کشف مهم زمین‌شناسی توسط شهرداران
بی قانون/چه زود!
بی قانون/عبور از مرزهای نقدپذیری
بی قانون/سردت نيست؟
بی قانون/کنکور بشم خرج کردن بلدی؟!
بی قانون/خواننده سوپرمارکتی
بی قانون/نقش واردات موز در کمپین فرزندت کجاست
بی قانون/قصه عشق در جاده تهران-قزوین
بی قانون/ماهی کبابی و شنا با پیژامه در دریای خزر!‏
بی قانون/برسد به دست محسن چاوشي!
بی قانون/مناظره در باب رژیمِ حقوقی دریای خزر
بي قانون/جوجه کباب ترش و فرزندت کجاست؟!‏
بیشتر
کد خبر: 31912 | تاریخ : ۱۳۹۶/۱/۲۹ - 08:59
بی قانون/این‌قدر فشارنیاورید

بی قانون/این‌قدر فشارنیاورید

بیست‌و‌‌نهم فروردین 96 را در حالی شروع می‌کنیم که خبرهای تلخ و عذاب‌آور قلب انسان را به درد می‌آورد. مهلک‌ترین و سهمگین‌ترین خبر این بود که آقای محسن رضایی اعلام کرد که امسال کاندیدا نخواهد شد.

قانون-آیدین سیارسریع

بیست‌و‌‌نهم فروردین 96 را در حالی شروع می‌کنیم که خبرهای تلخ و عذاب‌آور قلب انسان را به درد می‌آورد. مهلک‌ترین و سهمگین‌ترین خبر این بود که آقای محسن رضایی اعلام کرد که امسال کاندیدا نخواهد شد. ایشان برای بیان این مهم، پیامی خطاب به مردم نوشته که این‌گونه شروع می‌شود: «از اینکه در مقابل فشارها و اصرارهای شما مقاومت کردم و برای ثبت‌نام به وزارت کشور نرفتم، عذر مرا بپذیرید.» مردم ما یک اخلاق بدی که دارند این است که دم انتخابات می‌چسبند به رجال سیاسی و هی فشار می‌آورند. اگر دقت کنید معمولا آن‌هایی که آمده‌اند، می‌گویند در اثر فشارها آمده‌ایم. آن‌هایی هم که نیامده‌اند در‌حالی‌که پهلوی‌شان را می‌مالند، می‌گویند در مقابل فشارها مقاومت کردیم و نیامدیم. سوال من از مردم این است که آخه چرا فشار می‌آورید بی‌انصاف‌ها؟ چرا رجال ما را در تنگنای عذاب وجدان و احساس تکلیف قرار می‌دهید؟ حالا فشار خوب است، چند روز پیش اینجا هم نوشتیم که طرفدار یکی از کاندیداها می‌خواست نامزد مذکور را با ریسمان به وزارت کشور ببرد؛ یعنی مردم ما تا این حد در بحث تعیین اصلح جدی‌اند. بقیه نامزدها را با تهدید شاتگان و گروگانگیری زن و بچه و... بردند وزارت کشور وگرنه نمی‌آمدند که! با این شرایط ما بعد از تایید صلاحیت‌ها با جمعی از انسان‌های مجبور ناراضی روبه‌رو هستیم که در آخر یک نفر با اکراه اول می‌شود و می‌گوید والا ما راضی نبودیم ولی حالا که اصرار می‌کنید چهار سال ریاست می‌کنم؛ البته نه فقط در عرصه انتخابات، بلکه در بقیه جنبه‌های زندگی هم ما ایرانی‌ها آدم‌های مجبور و مُکرَهی هستیم. برعکس همه ابنای بشر ما هیچ‌گونه میلی به زر و زور و قدرت و ثروت نداریم. اصلا همه مشکلات‌مان ریشه در همین خصیصه دارد؛ مثلا همین که ما چهار تا حزب قوی و منسجم نداریم و این همه سال است کارشناسان سیاسی پرپر می‌زنند و شرحه شرحه می‌شوند برای تحزب، به خاطر این است که موضوع حزب «تلاش برای کسب قدرت» است، ما هم که قدرت دوست نداریم و معتقدیم قدرت چیه؟ اه کثافت! به قول اندیشمند بزرگ و فرانسیس فوکویامای وطنی، استاد گران‌سنگ آقای امیرحسین مقصودلو (تتلو) «درست شدن حذب‌هاى مختلف و دو دستگى به ضرر كشور است». برای همین همان‌هایی که وانمود می‌کنند هیچ میلی به رقابت بر سر قدرت ندارند، وقتی به قدرت می‌رسند جوری به این مقوله جذاب میل پیدا می‌کنند که اشتهای‌شان با بالون معده هم فروکش نمی‌کند! آن چیزی که ما مردم معمولا نمی‌دانیم و دوستان سیاستمدار پوپولیست هم زیاد تمایل ندارند که بدانیم، این است که باید برای اداره کشور قدرت داشت، استفاده از قدرت بد نیست، این سوءاستفاده از قدرت و عدم نظارت بر آن است که در همه جای دنیا مکروه و مذموم است. این هم از پیام اخلاقی این یادداشت! پی‌نوشت: ما دوست نداریم مطلب بنویسیم تا شما بخوانید، از لایک و کامنت و این‌ها هم متنفریم. روزنامه هم که خودش می‌داند که ما از پول بدمان می‌آید و نمی‌دهد. تنها و تنها به‌دليل فشاری که هموطنان به ما وارد می‌کنند مطلب می‌نویسیم. به جان تنها بچه‌ام!

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.