انتخاب تاریخ:   /  /   
تلگرام قانون آسیاتک قانون بچه‌ها نیشخط پایگاه جامع اطلاع رسانی صنعت فولاد ایران خبرخوان فارسی
بي قانون
آخرین خبرها پربیننده‌ترین خبرها
بی قانون/تو پیچ می‌بینی و من پیچش پیچ
بی قانون/بخش نخست: «نام» یا «اسم»؟
بی قانون/چطور بنویسیم؟ (۲)
بی قانون/نگهبانی از تونل فرار
بی قانون/منو این همه چپ‌دستی محاله!
بی قانون/تشریح کالبد به زبان ساده
بی قانون/چطور بنویسیم؟ (۲)
بی قانون/سیم آخر
بی قانون/بلژیک خیلی ششششیک!
بی قانون/ترکیدن در کره شمالی یا جنوبی
بی قانون/جذاب شدن بخش آغازین (۵)
بی قانون/سرانجام ِ محمود و رفقا
بی قانون/لوسِ بدبخت
بی قانون/جذاب شدن بخش آغازین (۳)
بی قانون/«غرض ورزی» یا «بد اندیشی»؟
بی قانون/به قیمت عشق
بی قانون/عجب دورانِ گندي تو!
بی قانون/جذاب شدن بخش آغازین
بی قانون/ذکر شیخنا و مولانا رامبد جوان
بی قانون/چیزهایی که از تحلیف نشنیدیم
بی قانون/فحش و غیبت
بی قانون/برنامه نداشتن پیشرفت محسوب می‌شود
بی قانون/نوشتنِ خلاق (۱۴)
بی قانون/تهران به روایت شازده کوچولو
بی قانون/آخه چه کاریه؟
بی قانون/لالایی کن نماینده من
بی قانون/«پلکیدن»
بی قانون/از دسته خلبانی تا دسته فرغون
بی قانون/نوشتنِ خلاق (۱۳)
بی قانون/نوشتنِ خلاق (۱۲)
بی قانون/لزوم توقف مخدرهای دولتی
بی قانون/ذکر شیخنا و مولانا عبدالرضا رحمانی فضلی
بی قانون/تاکسی‌/درمی در چهار اپیزود
بی قانون/یک داستان تلخ
بی قانون/«استقبال» یا «پیشواز»؟
بی قانون/بسرعت یا تاخیر؟ مساله این است
بی قانون/نوشتنِ خلاق (۱۱)
بی قانون/ژن‌های نترس، به زندان
بی قانون/مسئولان بی‌خیال شوید
بی قانون/سفر شجاعانه بقایی در زمان
بی قانون/«مثه» یا «مثِ»؟
بی قانون/نوشتنِ خلاق (۱۰)
بی قانون/زعفران که زیاد شد به خورد خر می‌دهند
بی قانون/پیچیدن نسخه کابینه
بی قانون/در پیچ و خم ادارات
بی قانون/«وساطت» یا «میانجی‌گری»؟
بی قانون/نوشتن خلاق (۹)
بی قانون/کلاه نمد مؤتلفه
بی قانون/نوشتن خلاق (۷)
بی قانون/مقوله ژن و چهار داستان کوتاه
بیشتر
کد خبر: 47131 | تاریخ : ۱۳۹۶/۵/۱۴ - 11:04
بی قانون/برنامه نداشتن پیشرفت محسوب می‌شود

بی قانون/برنامه نداشتن پیشرفت محسوب می‌شود

سوباسا اوزارا یک شوتی داشت به اسم شوت چرخشی و فکر می‌کرد خیلی کار خفنی می‌کند که توپ را از فاصله دور با پیچ و تاب به سمت دروازه شوت می‌کند.

قانون-مهرشاد مرتضوى

سوباسا اوزارا یک شوتی داشت به اسم شوت چرخشی و فکر می‌کرد خیلی کار خفنی می‌کند که توپ را از فاصله دور با پیچ و تاب به سمت دروازه شوت می‌کند. غافل از آنکه ما خودمان سیستم چرخشی داشتیم، وقتی سیستم چرخشی مد نبود. مثلا در خانواده سیستم چرخشی حاکم بود. یعنی بچه اول مسئول مراقبت از بچه دوم بود و او را بزرگ می‌کرد، بچه دوم مسئول مراقبت از بچه سوم، سوم از چهارم و همینطور بروید تا برسید به نهمی و دهمی.

آن وقت آن بچه دهم مسئول این می‌شد که اگر بچه اول با نامزدش رفت بیرون، این هم برود که خدای نکرده فاصله‌شان کمتر از یک گوسفند زنده (در اینجا برادرزن زنده) نشود. به این شکل، چرخش صورت می‌گرفت و همه هوای همدیگر را داشتند.

دولت هم بالاخره یک جور خانواده است و چرخش در آنجا هم رعایت می‌شود. به این شکل که در تغییر دولت از یازدهم به دوازدهم، مثلا وزیر ارتباطات می‌شود ريیس دفتر ريیس جمهور، ريیس دفتر می‌شود وزیر اقتصاد، وزیر اقتصاد می‌شود مشاور اقتصادی، مشاور اقتصادی می‌شود وزیر نفت و وزیر نفت می‌شود وزیر ارتباطات!

درواقع فقط خود ريیس جمهور و معاون اول و حسام آشنا تغییر نمی‌کنند و از دولتی به دولت بعد می‌روند. با این حال، هستند یکی دو وزیری که دیگر حال و حوصله وزارت ندارند و می‌خواهند بروند این 120 سال باقیمانده عمر را در دماغه عقاب و سواحل قناری و روستای کفتر سیگاری استراحت کنند. بنابراین من قصد دارم شانس خودم را برای وزارت امتحان کنم و آماده کسب هر پستی هم هستم و برای همه وزارتخانه‌ها برنامه دارم که به نظرم اگر بهتر از برنامه وزرای فعلی نباشد، بدتر هم نیست:

وزارت آموزش و پرورش: تغییر مداوم نظام آموزشی از 6-6 به 5-4-4، از 5-4-4 به 5-3-3-1، از 5-3-3-1 به 6-3-3 و از 6-3-3 به 4-2-3-1 نوک بالا و ان‎شاءا... جام جهانی.

وزارت ارتباطات: پایان دادن به مقاومت بیهوده در برابر سایر اعضای کمیسیون فضای مجازی و فیلترکردن همه شبکه‌های اجتماعی و غیراجتماعی. در هر صورت که آنها هرگز برای برداشتن فیلتر شبکه‌ها قانع نمی‌شوند، ما چرا وقت و انرژی دولت را تلف کنیم؟

وزیر راه و شهرسازی: مشارکت با شهرداری جهت افزایش بودجه دولت از راه کلی فروشی زمین‌های شهر و تبدیل پارک‌ها و فضاهای سبز به برج (آخه 2 متر پارک به کجای کودک می‌رسه؟ سرانه فضای سبزش 4 میکرون مربع هم نمیشه!)

و در نهایت وزارت کشور: برای وزارت کشور برنامه خاصی ندارم که خودش نسبت به وضعیت فعلی پیشرفت محسوب می‌شود و خیال ريیس جمهور را راحت می‌کند که می‌تواند این وزارتخانه خطیر را به دستان باکفایت من بسپارد.

خلاصه هنوز هم دیر نیست آقای روحانی، بیا و جوانگرایی کن!

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.