انتخاب تاریخ:   /  /   
<stylestyle ویژه‌نامه بی‌قانون منتشر شد آسیاتک قانون بچه‌ها نیشخط پایگاه جامع اطلاع رسانی صنعت فولاد ایران
بي قانون
آخرین خبرها پربیننده‌ترین خبرها
بی قانون/فرشید، فرشته فرناز و دیگران
بي قانون/قصه‌جهانگرد
بي قانون/بچه‌ها متشكريم
بي قانون/آقای ترامپ! برو از خدا بترس!
بي قانون/سماق؛ مکیدنیِ گران‌قیمت!
بي قانون/ترامپ شود سبب خیر . . .
جايي براي نئاندرتال‌ها نيست
بي قانون/وله کِن دونالد!
بي قانون/دور دور با نفت‌کش
بي قانون/جادوی یک نگاه
بی قانون/گیر و گور
بی قانون/یه حبه قند در مراسم ختم بابای خانم رشیدی
بي قانون/استوری رو هاید می‌کنی؟
بي قانون/نوشابه شیشه‌ای مال من هرچی که دارم مال تو!
بي قانون/انتخاب‌وزیر ازمیان‌همسایه‌ها
بی قانون/چرا فردوسی‌پور باید کتک بخورد؟
بی قانون/فواید بی‌شمار نوشابه برای بازنشستگان
بی قانون/برنامه جامع مقابله با قطعی اینترنت
بی قانون/دفترچه سوالات مبانی بی‌آرتی
بی قانون/بازنشسته نشو لعنتی
بي قانون/باغچه‌ بی گُلابی
بی قانون/ماه مهر، ماه مدرسه در دو رايحه
بی قانون/اي داد و بيداد از دست آقای جهانگیری
بی قانون/چرا با FATF مخالفیم؟!
بی قانون/تابستانی که در انتظار پاییز ماندم!
بی قانون/تاپ تن‌ زندگی‌ اجتماعی و شهری ما
بی قانون/محمدرضا گلزار را بهتر بشناسید
بي قانون/عشق سیاسی
بي قانون/نامه‌ای محرمانه به خودم پیرامون fatf
بی قانون/خاطرات خوابگاه شماره ۸۴ وکیل مدافع شیطان
بي قانون/مهارت‌های مناسب دختران
بي قانون/استفاده از مترِ پارچه‌ای در اقتصاد کلان
بي قانون/چرا سریال ممنوعه ممنوع التصویر شد
بي قانون/اولین تجربه روی نیمکت جلوی دانشکده ریاضی
بی قانون/آینده‌نگری تخم‌مرغی
بی قانون/اگر با من نبودش هیچ میلی، چرا منو accept نمی‌کرد لیلی؟
بی قانون/در آستانه فصلی زرد
بی قانون/واكنش‌ها به پيروزي پرسپوليس مقابل ا لسد
بي قانون/مونیکا بلوچی را بهتر بشناسید!
بي قانون/از پاسخ می‌مانم
بي قانون/اجازه بده هر از گاهی برم فضا
بی قانون/ما دهه شصتي‌هاي پاك كن خور
بی قانون/ توصیه‌های پوشكی براي خانوماي قري
بی قانون/و فیل هم آمپول را تزریق کرد
بی قانون/چاوشي، بهار و نرگس کنار ۴۶۹
بی قانون/ پاییزت را خودت بمال!
بی قانون/بده بستان مسئولان و مردم
بی قانون/چرا وقتی نشون می‌داد شهردارو، سازمان بازنشستگی می‌خند؟
بی قانون/ماه مهر ماه مدرسه در دو رايحه
بی قانون/چشم‌های منتظر به سنگ جاده
بیشتر
کد خبر: 51576 | تاریخ : ۱۳۹۶/۶/۱۳ - 13:54
بی قانون/بورکینافاسو پشت دیوار شب یه راهی داره!

بی قانون/بورکینافاسو پشت دیوار شب یه راهی داره!

بورکینافاسو، کشوری با اسم كمي بی‌کلاس اما شرایط زندگی به‌شدت بی‌کلاس است. این کشور محصور در خشکی، در غرب آفریقا و نزدیک کشور دورافتاده دیگری به نام انگلیس قرار دارد.

قانون-فریور خراباتی

بورکینافاسو، کشوری با اسم كمي بی‌کلاس اما شرایط زندگی به‌شدت بی‌کلاس است. این کشور محصور در خشکی، در غرب آفریقا و نزدیک کشور دورافتاده دیگری به نام انگلیس قرار دارد. پایتخت این کشور «آواگادوگو» است که بیشتر شبیه داروی لاغری و چاقی و مسائل دیگر است که در شبکه‌های ماهواره‌ای تبلیغ می‌شود. نام قدیمی این کشور «ولتای‌علیا» بوده که به شرایط زندگی در آنجا بیشتر می‌آید. انگار شما اسم موتور وسپا را بوگاتی بگذارید، ماهیت آن که عوض نمی‌شود (شاید هم بشود!).

بورکینافاسو در گذشته مستعمره فرانسه بود اما چون آنجا چیزی برای چپاول وجود نداشت، این کشور نقش ذخیره نیروی کار برای مستعمرات توسعه یافته‌تر فرانسه را به عهده داشت. یعنی به این صورت که مردم یک کشور بدبخت تحت استعمار به یک کشور کمی بدبخت تحت استعمار فرستاده می‌شدند تا در آنجا کار کنند. در سال 1960 هم این کشور بدون تلاش خاصی استقلال خودش را به دست آورد اما آن‌قدر این استقلال زیرپوستی و یواشکی صورت گرفت که مردم بورکینافاسو تا سال‌ها خبر نداشتند که استقلال خود را به دست آورده‌اند، دلیل این استقلال در برخی کتب تاریخی اینچنین آمده:«مردم بورکینافاسو پس از سال‌ها از کارفرمایان فرانسوی خود درخواست بیمه داشتند که کافرما به آن‌ها یک لایک نشان داد و گفت: لطفا کارگران بدتیپ تقاضای بیمه و افزایش حقوق نکنند، مرسی اه!».

در سال 1983 توماس سانکارا در بورکینافاسو به قدرت رسید. از سانکارا به‌عنوان چه‌گوآرا آفریقا نام می‌برند. او همیشه سوار موتور بود و گیتار می‌نواخت و زمانی که به مقام وزارت رسید، با موتورسیکلت به جلسه هیات دولت رفت اما بعد از اینکه حرف‌های نامربوطی زد، او را با لگد از جلسه بیرون انداختند و سانکارا همان‌طور که عربده می‌کشید، پشت موتورش فریاد زد: « ننگ بر آنان که دهان مردم را می‌بندند!» همین جمله باعث شد چند تیر هم به سمت او شلیک کنند که سانکارا جا خالی داد اما چند متر جلوتر او را در خانه‌اش بازداشت کردند. در نهایت پس از چند کودتا، سانکارا در بورکینافاسو به قدرت رسید و سرود ملی این کشور را «یکی از شب‌ها» نامگذاری کرد که احتمالا متن آن «پشت دیوار شب یه راهی داره!» است. مردم این کشور دوست‌داشتنی به زبان فرانسوی صحبت می‌کنند، واحد پول آن‌ها فرانک است و امید به زندگی در آنجا 45 سال است که با همین فرمان اگر دولتمردان آنجا پیش بروند، به دلیل فقر، قحطی، مریضی و خشکسالی، میل به زندگی در این کشور به دوران جنینی و پیش از تولد خواهد رسید.

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.