انتخاب تاریخ:   /  /   
تلگرام قانون آسیاتک قانون بچه‌ها نیشخط پایگاه جامع اطلاع رسانی صنعت فولاد ایران خبرخوان فارسی
بي قانون
آخرین خبرها پربیننده‌ترین خبرها
بی قانون/ تره‌بارنامه
بی قانون/ دوست دارم زندگی رو...
بی قانون/ نفرین معبد آمون
بی قانون/کلا به ما چه؟
بی قانون/کرواسی ساندویچ تنهاویچی که کُروات نیست!
بی قانون/ شایان حلال‌زاده به دایی‌اش می‌رود
بی قانون/ عزل یا برکناری؟
بی قانون/ لذت اولین سقوط
بی قانون/ پیک شادی یا پیام‌رسان غم
بی قانون/ تست استاندارد بنز در ایران
بی قانون/ نقدی بر مغزهای کوچک زنگ زده
بی قانون/ نیش عقرب نه از ره کین است
بی قانون/ مردم لطفا صدای مسئولان را بشنوید!
بی قانون/هفته‌ رویایی
بی قانون/خرید عید می‌کنم پس هستم!
بی قانون/ قدر روزهای مهیج کنونی رو بدونیم
بی قانون/ ولنتاین ما، ولنتاین اونا
ساکت و سکوت!
بی قانون/مادر و کامپیوتر
بی قانون/ کانادا، در را روی کسی باز نکنید!
بی قانون/ سیمرغ بلا و اُف ناقلا
بی قانون/ پیرامون سگ‌بازی و شوهرکُشی!
بی قانون/ موشک هوا می‌کنی بیکار!؟
بی قانون/ ورشکستگی راه حلی برای سرشکستگی
بی قانون/چاقوی جدید پادشاه
بی قانون/مزخرفات فارسی
بی قانون/مردی با کلید آمد
بی قانون/ آلاینده عزیز با شمام، به خودت بیا!
بی قانون/ تشابه درس‌خواندن به برنامه‌های دولت!
بی قانون/ مردم عقلشون به چشمشونه
بی قانون/ این مسئولی که میگن مسئول نیست
بی قانون/ ملاقات با شیطان
بی قانون/ قد و بالای تو رعنا رو بنازم!
بی قانون/ بنزین از اول چهار هزار تومن بود
بی قانون/ مرغ همسایه غاز نیست پلنگه
بی قانون/ذیل یا زیر؟
بی قانون/کدام مجری، بدهکار بزرگ بانکی است؟
بی قانون/ شهروند-ساقه طلایی
بی قانون/ معاشرت با مسئولان ملاطفت با خبرنگاران
بی قانون/ شرايط لازم براي پوشش جشنواره!
بی قانون/ خودروهای بی‌لاستیک اروپایی
بی قانون/ جوش‌ها و آدم‌ها
بی قانون/ تشت شیرت باشم آقایی؟
بی قانون/چرا نباید درس بخوانیم؟
بی قانون/مدیریت بحران کشکی
ایران می خواهد از طریق لبنان به ما حمله کند
بی قانون/ خشونت علیه زنان با گلبرگ و شیر اضافه
بی قانون/ مدیریت بحران کشکی
بی قانون/ همه در برابر شهرداری مسئولیم
بی قانون/ ونک، لس آنجلس، دونفر
بیشتر
کد خبر: 59586 | تاریخ : ۱۳۹۶/۸/۱۶ - 11:00
بی قانون/ اوستیای جنوبی گرجستانم را پس بده!

بی قانون/ اوستیای جنوبی گرجستانم را پس بده!

همین ابتدای کار و پیش از معرفی این کشور اعلام کنم که همان‌طور که خیابان «جردن جنوبی» نداریم، «اوستیای شمالی» هم نداریم.

قانون- فریور خراباتی

همین ابتدای کار و پیش از معرفی این کشور اعلام کنم که همان‌طور که خیابان «جردن جنوبی» نداریم، «اوستیای شمالی» هم نداریم، در نتیجه مردم این کشور از نعمت «ماهی سفید»، «سیرترشی»، «لواشک» و «کلوچه» بی‌نصیب هستند. اما کشور اوستیا بر پایه حکم بنا نهاده شده است. زبان رسمی مردم این کشور نیمچه اروپایی، «آسی» است که احتمالا کسی هم اجازه ندارد آن را «بِبُرد» و همچنین رییس‌جمهور این کشور «آناتولی بی‌بی‌اف» است که چون نظام این کشور «نیمه ریاستی» است و «پادشاهی» نیست، «بی‌بی» در آنجا قدرت را در دست گرفته و سرباز هم دارد.

در زبان روسی این کشور را «یوژنایا استیا» می‌نامند که خود مردم اوستیای جنوبی هم راضی نیستند که انقدر سخت تلفظ شوند و بارها به مردم روسیه گفته‌اند: «ما رو همون اوسی هم صدا بزنید راضی‌ایم، زندگی انقدرها هم ارزش نداره داداشیا، بيخيال شيد!». اوستیای جنوبی سال‌ها تحت سیطره «گرجستان» بود و خیلی هم به آن‌ها بد نمی‌گذشت (حداقل اخلاق نداشتند گرجی‌ها، قیافه که داشتند، نچرال بیوتی!) اما پس از جنگ در سال 2008، نیروهای روسی کنترل این منطقه را به عهده گرفتند و تاکنون کشورهای روسیه، ونزوئلا، نیکاراگوئه، نائورو و تووالو این سرزمین را به عنوان یک کشور مستقل به رسمیت شناخته‌اند. البته در مورد «رسمیت داشتن» دو کشور بزرگ و عزیز و نادیده «نائورو» و «تووالو» اطلاع دقیقی در دست نیست و به همین دلیل «بی‌بی‌اف!» خطاب به سران این دو کشور گفت: «نمیشد دهنتون رِ می‌بستید و ما رو به رسمیت نمی‌شناختید؟!»

جالب است بدانید که اوستیا دارای دو بخش شمالی و جنوبی است (دوست دارم حرف‌های خودم رو نقض کنم!). بخش جنوبی در گرجستان است و بخش شمالی که آن را «آلانیا» می‌نامند در خاک روسیه قرار دارد، روس‌ها که بارانداز‌زن‌ها و فتیله‌پیچ‌زن‌های ماهری هستند، طوری روی آلانیا خیمه زده‌اند که هر لحظه احتمال ضربه فنی وجود دارد.

حالا ممکن است بخندید به این کشور اما مردم اوستیا بسیار شجاع و دلیر هستند و در راه آزادی کشته‌های زیادی داده‌اند. هر شخصیت آدمکشی هم در طول تاریخ داشته‌ایم، یک سری به اوستیا زده و برای رفع «کُتی» هم که شده، یک تعداد انسان بی‌گناه را کشته است. در قرن سیزدهم ابتدا مغول‌ها در اوستیا مردم را شلخته درو کردند تا چیزی برای «تاتارها» باقی بماند و الباقی جمعیتی که شانسی توسط لشكریان مغول کشته نشده بودند، توسط تاتارها کشته شدند. چند قرن بعد این کشور تحت حمایت گرجستان قرار گرفت اما روس‌ها به آنجا لشكرکشی و با کشتن مردم اوستیا آنجا را تصرف کردند، یکی از بازماندگان برای بنده تعریف کرده که: «ما بهشون گفتیم، اونا ما رو اشغال کردن، چرا ما رو می‌کشید؟ که بعد خودمم کشتن!». احتمالا یک جای کار مشکل دارد که یک نفر که در قرن هجدهم کشته شده، با بنده صحبت می‌کند. پس از انقلاب اکتبر، بولشویک‌ها با شعار «دوباره دوباره یه بار فایده نداره» به آنجا حمله کردند و معترضان را طوری سرکوب کردند که هنوز جایش درد می‌کند.

پایتخت این کشور«تسخینوالی» است و حدود 50 هزار نفر جمعیت دارد و برخی افراد در آنجا خودشان را «ایرونی» می‌نامند درحالی‌که یک سری از ایرانی‌های خارج از کشور خود را «ایرونی اِل اِی» می‌نامند. این کشور دارای تورم، گرانی، بدبختی، بیکاری، فساد مالی، فساد اداری، بیچارگی، گرسنگی و مسائل بی‌اهمیتی از این قبیل است و آنجا تنها «فساد غذایی» ندارند که آن هم از فوايد سرماست!

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.