انتخاب تاریخ:   /  /   
<stylestyle ویژه‌نامه بی‌قانون منتشر شد آسیاتک قانون بچه‌ها نیشخط پایگاه جامع اطلاع رسانی صنعت فولاد ایران خبرخوان فارسی
بي قانون
آخرین خبرها پربیننده‌ترین خبرها
بی قانون/ ما زبان نفهم‌های ميهمان‌نواز
بی قانون/ مجرم رفته سفر کی برمی‌گردی؟
بی قانون/ سعید با پرونده آمد سعید دیگر نیامد
بی قانون/مجموعه قوانین بیکار بودن
بی قانون/ بحران کاغذ
بی قانون/ درباره‌ سعید...
بی قانون/ چند پیشنهاد برای پست شهردار تهران
بی قانون/ مسواک زدن با کارد
بی قانون/ ژن تصادفی
بی قانون/پشیمونی سلبریتی‌ها مهم‌ترین دغدغه کشور!
بی قانون/ ترامپ اَلِکی میگه
بی قانون/کنکورت را هضم و دفع کن
بی قانون/آنچه در پسانوروز می‌گذرد...
بی قانون/ تئاتر یا پیتزای ۵ تومانی
بی قانون/ دلار به وقت سبزه میدان
قانون بچه ها/تئاتـر انسان ساز است
بي قانون/ عوضش تلگراممون قطعه
بی قانون/ زیرِ دو خمِ مملکت!
بی قانون/ آقای بنفش... پس کجایی
بی قانون/ بیماری شهردار تهران چیست؟
بی قانون/ انتخاب پیژامه به سلیقه سرور پیام رسان سروش
بی قانون/ با ماده گرگ‌ها می‌رقصد
بی قانون/ چرا پيام‌رسان داخلي؟
بی قانون/ کلاه قرمزی عامل نابینایی و مرگ زودرس
بی قانون/ طالع نحس هفته متولدین ۱۸ تا ۲۴ فروردین
بی قانون/ آخرین داستان ۹۶
بی قانون/ داستان زندگی شعله
بی قانون/ ماهی‌ها حرف می‌زنند
بی قانون/ دسکتاپ پاول دورف
بی قانون/ چماق و هویج و تلگرام
بی قانون/ دلار دوهزارتومنی واقعی
بی قانون/ اختلال موزه لوور- سیرالئون
بی قانون/داداشولوژی در جامعه ایرانی
بی قانون/سگ عزیزم، امیدوارم یه هاپوی ناز باشی
بی قانون/تره بار نامه
بی قانون/ فرو کردن طنز در چشم و چار مخاطب
بی قانون/ همه‌شون منم! من!
بی قانون/ بازگشت قهرمانانه احمدی‌نژاد
بی قانون/ سیاست و سیانک!
بی قانون/ پانی‌جون و چهارشنبه‌سوری
بی قانون/ شوخی فیزیکی ترامپ و کیم جون اون
بی قانون/ شاهراه پیچاندن خواستگاری
بی قانون/ مشکل تنهایی دهه شصتی‌ها
بی قانون/ یابو برش داشته
بی قانون/ سامسونت مشکی بابا
بی قانون/ آب نیست یعنی اصلا نیست!
بی قانون/ اختيارات شاعرى
بی قانون/ اسفند تصاعدی‌طور
بی قانون/ با عرض پوزش زاده‌ی شصتیم
بی قانون/ دوشواری؟! دوشواری نداریم ما!
بیشتر
کد خبر: 66174 | تاریخ : ۱۳۹۶/۱۰/۱۶ - 10:41
بی قانون/ دستِ من نیست

بی قانون/ دستِ من نیست

ما از بچگی عادت کرده‌‌ایم هی بین این و آن پاس‌‌کاری شویم و اگر به داروین ذره‌‌‌‌ای اعتقاد داشتیم الان اگر توپ فوتبال نشده بودیم، قطعا توپ پینگ‌‌‌‌پنگ بودیم.

قانون- محمدعلی محمدپور

ما از بچگی عادت کرده‌‌ایم هی بین این و آن پاس‌‌کاری شویم و اگر به داروین ذره‌‌‌‌ای اعتقاد داشتیم الان اگر توپ فوتبال نشده بودیم، قطعا توپ پینگ‌‌‌‌پنگ بودیم. مثلا وقتی می‌‌‌خواستیم دیکته شب بنویسیم پیش بابای‌‌‌‌مان می‌‌‌‌رفتیم می‌‌‌گفت برو پیش مامانت، پیش مامان‌‌‌‌مان می‌‌‌‌رفتیم می‌‌‌‌گفت برو پیش مامان‌‌‌‌بزرگت و مامان بزرگ‌‌‌‌مان هم چون چشم‌‌‌‌هایش یاری نمی‌‌‌‌کرد، قضیه کلا منتفی بود و نهایتا ما خودمان از روی کتاب می‌‌‌‌نوشتیم. خب دیکته از رو نوشته هم که غلط ندارد پس ما همیشه 20 می‌‌‌‌شدیم.

این روزها هم هیچ کس سر جایش نیست و هیچ‌چیز دست آن کسی که باید باشد نیست. حتی ما طنزنویس‌‌‌ها هم وقتی به کسی یا چیزی نقد داریم، کلا یک جای دیگر را نشانه می‌‌‌‌گیریم و وقتي یک چیزی می‌‌‌‌خواهیم بگوییم کلا یک چیز دیگر می‌‌‌‌گوییم. مثلا من وقتی به گوشت‌‌‌‌های قصابی محل نقد دارم چون برق تیزی ساتورش چشم‌‌‌‌هایم را اذیت می‌‌‌کند، می‌‌‌‌روم از سیب‌‌‌‌زمینی‌‌‌‌های میوه‌‌‌‌فروش محل ایراد می‌‌‌‌گیرم.

دولت هم این روزها دقیقا همین جوری است. کلا خود آقای روحانی تنها چیزهایی که دستش نیست امور اجرایی است و وزرا هم تنها چیزی که دست‌‌‌‌شان نیست وزارتخانه خودشان است. مثلا وزیر بهداشت گفته: «80 درصد عوامل موثر بر بهداشت در اختیار ما نیست» خب دست کیست؟ آیا آقای نوبخت دمپایی توالت را خیس می‌‌‌‌کند و بهداشت را بهم می‌‌‌‌ریزد؟ یا ما باید برویم به وزیر علوم توصیه کنیم که با دقت مسواک بزند؟

یا مشکلات اینترنت کشور اگر به وزیر ارتباطات ربط ندارد، آیا تقصیر آقای جواد ظریف است که با فیلترشکن‌‌‌‌هایش حجم و سرعت اینترنت را می‌‌‌‌خورد یا تقصیر آقای کلانتری است که به خاطر آلودگی یک گوشه با ماسک مظلومانه نشسته؟ اصلا حالا که اینجور شد نویسنده این مطلب هم من نیستم، آقای فرشادمهر است.

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.