انتخاب تاریخ:   /  /   
<stylestyle ویژه‌نامه بی‌قانون منتشر شد آسیاتک قانون بچه‌ها نیشخط پایگاه جامع اطلاع رسانی صنعت فولاد ایران خبرخوان فارسی
بي قانون
آخرین خبرها پربیننده‌ترین خبرها
بی قانون/ ما زبان نفهم‌های ميهمان‌نواز
بی قانون/ مجرم رفته سفر کی برمی‌گردی؟
بی قانون/ سعید با پرونده آمد سعید دیگر نیامد
بی قانون/مجموعه قوانین بیکار بودن
بی قانون/ بحران کاغذ
بی قانون/ درباره‌ سعید...
بی قانون/ چند پیشنهاد برای پست شهردار تهران
بی قانون/ مسواک زدن با کارد
بی قانون/ ژن تصادفی
بی قانون/پشیمونی سلبریتی‌ها مهم‌ترین دغدغه کشور!
بی قانون/ ترامپ اَلِکی میگه
بی قانون/کنکورت را هضم و دفع کن
بی قانون/آنچه در پسانوروز می‌گذرد...
بی قانون/ تئاتر یا پیتزای ۵ تومانی
بی قانون/ دلار به وقت سبزه میدان
قانون بچه ها/تئاتـر انسان ساز است
بي قانون/ عوضش تلگراممون قطعه
بی قانون/ زیرِ دو خمِ مملکت!
بی قانون/ آقای بنفش... پس کجایی
بی قانون/ بیماری شهردار تهران چیست؟
بی قانون/ انتخاب پیژامه به سلیقه سرور پیام رسان سروش
بی قانون/ با ماده گرگ‌ها می‌رقصد
بی قانون/ چرا پيام‌رسان داخلي؟
بی قانون/ کلاه قرمزی عامل نابینایی و مرگ زودرس
بی قانون/ طالع نحس هفته متولدین ۱۸ تا ۲۴ فروردین
بی قانون/ آخرین داستان ۹۶
بی قانون/ داستان زندگی شعله
بی قانون/ ماهی‌ها حرف می‌زنند
بی قانون/ دسکتاپ پاول دورف
بی قانون/ چماق و هویج و تلگرام
بی قانون/ دلار دوهزارتومنی واقعی
بی قانون/ اختلال موزه لوور- سیرالئون
بی قانون/داداشولوژی در جامعه ایرانی
بی قانون/سگ عزیزم، امیدوارم یه هاپوی ناز باشی
بی قانون/تره بار نامه
بی قانون/ فرو کردن طنز در چشم و چار مخاطب
بی قانون/ همه‌شون منم! من!
بی قانون/ بازگشت قهرمانانه احمدی‌نژاد
بی قانون/ سیاست و سیانک!
بی قانون/ پانی‌جون و چهارشنبه‌سوری
بی قانون/ شوخی فیزیکی ترامپ و کیم جون اون
بی قانون/ شاهراه پیچاندن خواستگاری
بی قانون/ مشکل تنهایی دهه شصتی‌ها
بی قانون/ یابو برش داشته
بی قانون/ سامسونت مشکی بابا
بی قانون/ آب نیست یعنی اصلا نیست!
بی قانون/ اختيارات شاعرى
بی قانون/ اسفند تصاعدی‌طور
بی قانون/ با عرض پوزش زاده‌ی شصتیم
بی قانون/ دوشواری؟! دوشواری نداریم ما!
بیشتر
کد خبر: 66539 | تاریخ : ۱۳۹۶/۱۰/۱۹ - 09:43
بی قانون/چگونه سیگار را ترک کردم؟

بی قانون/چگونه سیگار را ترک کردم؟

اکنون که یک‌جای سالم توی تنم نمانده و بوی الرحمانم بلند شده، می‌‌خواهم راز ترک سیگارم را برای آیندگان میراث بگذارم، چون می‌دانم هستند بسیاری از کسانی که این سطرها را می‌خوانند و معتاد به سیگار هستند و نمی‌توانند ترکش کنند.

قانون- على مسعودى‌نيا

اکنون که یک‌جای سالم توی تنم نمانده و بوی الرحمانم بلند شده، می‌‌خواهم راز ترک سیگارم را برای آیندگان میراث بگذارم، چون می‌دانم هستند بسیاری از کسانی که این سطرها را می‌خوانند و معتاد به سیگار هستند و نمی‌توانند ترکش کنند. زود می‌روم سر اصل مطلب. من اصلا قصد نداشتم سیگار را ترک کنم. یعنی یکجورهایی دوستش داشتم و دارم. اما مسائلی برایم پیش آمد که مجاب شدم باید این شئ لاغر مضر مزخرف را از زندگیم بیرون بیندازم. هرچند این تصمیم قدری دیر عملی شد. اما ایرادی ندارد. جلوی منفعت را هر وقت بگیری ضرر است؛ شاید هم بالعکس... ذهنم دیگر درست برای ارسال مثل یاری نمی‌کند. باید بگویم که من دو سه بار تجربه‌ ناموفق ترک هم داشتم. نخستین بار زمانی بود که یکی از دوستانم قصد داشت برای مدتی به فرنگ برود و خب کلید خانه‌اش را به من سپرد تا هر از گاهی سری بزنم و گلدانی آب بدهم و از این حرف‌ها. یکی از شب‌هایی که برای سرکشی به خانه‌اش رفتم بعد از آب دادن گلدان‌ها و ریختن غذا برای ماهی‌های آکواریوم سیگاری چاق کردم. همین‌طور نشسته بودم و سیگار دود می‌کردم که باد تندی شروع شد. یکی از پنجره‌ها پشت سرم باز بود و تا آمدم ببندمش، باد پرده را زد به آتش سیگار من و پرده یکهو گر گرفت و وزش باد هم تشدیدش کرد و بعد هم شعله زد به آشپزخانه و گاز و آبگرمکن با هم منفجر شدند. از باقی ماجرا چیزی یادم نیست، فقط یک تصویر گنگ به خاطر دارم که در آخرین لحظه یک خفاش‌ماهی از توی آکواریوم بیرون پرید و دماغم را گاز گرفت. خانه‌ دوستم خاکستر شد و من تمام زندگیم را فروختم و بخشی از خسارتش را جبران کردم و البته رفاقت‌مان به هم خورد طبیعتا. وقتی نیم‌سوخته روی تخت بیمارستان به هوش آمدم، با خودم عهد کردم که دیگر سیگار نکشم. اما همان زمان نامزدم در اولین عیادت با دیدن قیافه من که شبیه زامبی‌ها شده بود، نامزدی‌مان را به هم زد و خوراک شکست عشقی هم چیزی نیست جز سیگار! فوت عمه‌ام و میراثی که برایم بر جای گذاشت در احیای بنده بی‌تاثیر نبود. برای خودم تجارتی راه انداختم. رفتم توی کار پرورش گل و وضعم خوب شد و صادرات هم در دستور کارم قرار گرفت. بیشتر برای کشورهای تونس و مصر گل می‌فرستادم. اما یکی از سفرهای تجاری بنده به مصر مصادف شد با انقلاب این کشور و تظاهرات علیه حسنی مبارک. یک روز بی‌خبر از همه‌جا وسط خیابان بودم که شلوغ شد و پلیس گاز اشک‌آور زد. من داشتم برای خودم سیگار می‌کشیدم و قدری شوکه شده بودم که کجا بروم. یک نفر از انقلابیون مصري آمد سمتم و گفت: «سیدی دخان‌السیغار فی عیونی!» من هم بی‌خبر از همه‌جا سیگار را فرو کردم توی چشمش و طرف کور شد. انقلابیون مصري ریختند سرم و همزمان با پیروزی‌شان بنده را به عنوان نیروی فاسد رژیم سابق دادگاهی کردند.

چون طرفی که کورش کردم یکی از مهم‌ترین آدم‌هاي انقلاب‌شان بود. الان دو روز است که آزاد شده و به ایران برگشته‌ام. شریکم شرکتم را با کل اموالش بالا کشیده و رنج زندان و زخم‌های سوختگی جانم را گرفته. اما از پارسال سیگار را ترک کرده‌ام و اکنون نیز این چند صباح باقی‌مانده عمرم را به آموختن زبان عربی سر می‌کنم.

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.