انتخاب تاریخ:   /  /   
<stylestyle ویژه‌نامه بی‌قانون منتشر شد آسیاتک قانون بچه‌ها نیشخط پایگاه جامع اطلاع رسانی صنعت فولاد ایران خبرخوان فارسی
بي قانون
آخرین خبرها پربیننده‌ترین خبرها
مخالفت وزیر ارتباطات با اعطای انحصار به صداوسیما
بی قانون/مکزیک پدر پیام رسان داخلی ماییم!
بی قانون/فراری! فراری! فراری‌ام! فراری!
بی قانون/ اگه جرات داری بگو چاقم
بی قانون/ زولبیا و بامیه و نان خامه‌ای در باغ فردوس
بی قانون/ ما زبان نفهم‌های ميهمان‌نواز
بی قانون/ مجرم رفته سفر کی برمی‌گردی؟
بی قانون/ سعید با پرونده آمد سعید دیگر نیامد
بی قانون/مجموعه قوانین بیکار بودن
بی قانون/ بحران کاغذ
بی قانون/ درباره‌ سعید...
بی قانون/ چند پیشنهاد برای پست شهردار تهران
بی قانون/ مسواک زدن با کارد
بی قانون/ ژن تصادفی
بی قانون/پشیمونی سلبریتی‌ها مهم‌ترین دغدغه کشور!
بی قانون/ ترامپ اَلِکی میگه
بی قانون/کنکورت را هضم و دفع کن
بی قانون/آنچه در پسانوروز می‌گذرد...
بی قانون/ تئاتر یا پیتزای ۵ تومانی
بی قانون/ دلار به وقت سبزه میدان
قانون بچه ها/تئاتـر انسان ساز است
بي قانون/ عوضش تلگراممون قطعه
بی قانون/ زیرِ دو خمِ مملکت!
بی قانون/ آقای بنفش... پس کجایی
بی قانون/ بیماری شهردار تهران چیست؟
بی قانون/ انتخاب پیژامه به سلیقه سرور پیام رسان سروش
بی قانون/ با ماده گرگ‌ها می‌رقصد
بی قانون/ چرا پيام‌رسان داخلي؟
بی قانون/ کلاه قرمزی عامل نابینایی و مرگ زودرس
بی قانون/ طالع نحس هفته متولدین ۱۸ تا ۲۴ فروردین
بی قانون/ آخرین داستان ۹۶
بی قانون/ داستان زندگی شعله
بی قانون/ ماهی‌ها حرف می‌زنند
بی قانون/ دسکتاپ پاول دورف
بی قانون/ چماق و هویج و تلگرام
بی قانون/ دلار دوهزارتومنی واقعی
بی قانون/ اختلال موزه لوور- سیرالئون
بی قانون/داداشولوژی در جامعه ایرانی
بی قانون/سگ عزیزم، امیدوارم یه هاپوی ناز باشی
بی قانون/تره بار نامه
بی قانون/ فرو کردن طنز در چشم و چار مخاطب
بی قانون/ همه‌شون منم! من!
بی قانون/ بازگشت قهرمانانه احمدی‌نژاد
بی قانون/ سیاست و سیانک!
بی قانون/ پانی‌جون و چهارشنبه‌سوری
بی قانون/ شوخی فیزیکی ترامپ و کیم جون اون
بی قانون/ شاهراه پیچاندن خواستگاری
بی قانون/ مشکل تنهایی دهه شصتی‌ها
بی قانون/ یابو برش داشته
بی قانون/ سامسونت مشکی بابا
بیشتر
کد خبر: 67025 | تاریخ : ۱۳۹۶/۱۰/۲۳ - 10:21
بی قانون/ فقر= خوشبختی

بی قانون/ فقر= خوشبختی

رضا و میترا آه در بساط نداشتند. یعنی واقعا هیچ چیزی نداشتند. برای وام ازدواج اقدام کردند که متاسفانه به دلایل نقص پرونده آن هم به آن‌ها نرسید.

قانون- علی رضازاده

رضا و میترا آه در بساط نداشتند. یعنی واقعا هیچ چیزی نداشتند. برای وام ازدواج اقدام کردند که متاسفانه به دلایل نقص پرونده آن هم به آن‌ها نرسید. با تمام این‌ها تصمیم گرفتند که زندگی‌شان را در نهایت فقر و نداری شروع کنند. رضا و میترا معتقد بودند پول آفت زندگی‌های مشترک است و آدم هر چه بی‌پول‌تر خوشبخت‌تر. معتقد بودند که قدیمی‌ها واقعا یک چیزی می‌دانستند که می‌گفتند پول چرک کف دست است. اگر یک آدم پولدار توی خیابون می‌دیدند می‌گفتند: «ولی اینا زندگی ندارن». و همدیگر را بغل می‌کردند و به هم لبخند می‌زدند. ممکن بود به نظر برسد خیلی خوشبختند ولی رضا و میترا می‌گفتند: «اینا قطعا آرامش ندارن. زندگی ندارن این بدبختا» ممکن بود به نظر بیاید که آرامش داشته باشند ولی رضا و میترا می‌‌گفتند: «این آرامش ظاهریه... درونشون غوغاست... کسی چه میدونه شاید مریض باشن و بدن سالمی نداشته باشن». ممکن بود که مطمئن شوند که این خانواده آرامش‌شان واقعیست و مریضی هم ندارند و کاملا اوضاع‌شان خوب است اما میترا و رضا همچنان معتقد بودند: «ولی اینا آخه زندگی ندارن بدبختا...» و دوباره هم را بغل می‌کردند و به هم لبخند می‌زدند و می‌رفتند خانه.

خلاصه... رضا و میترا تصمیم گرفتند زندگی‌شان را در نهایت فقر بگذرانند و نهایت تلاش‌شان را بکنند که فقیر و بی‌پول بمانند. یعنی هرکاری می‌کردند که یک وقت خدایی نکرده پولدار نشوند. حتی یکبار به‌طور کاملا اتفاقی رضا از حسابی که تنها 10 هزار تومان در آن پول بود، برنده جایزه یکی از بانک‌ها شد و یک اتومبیل مدل بالا برنده شد. رضا رفت بانک و سر تا ته‌شان را به فحش کشید و سعی کرد که جایزه را قبول نکند. اما از آنجایی که رضا برنده شده بود، مسئولان بانک به هیچ‌وجه زیر بار نرفتند. رضا در حالی که به بخت بدش لعنت می‌فرستاد ماشین را گرفت و فرستادش ته دره... و با این درایت رضا، آرامش به خانه و خانواده‌شان برگشت و دوباره خوشحال شدند.

به قول رضا و میترا، قدیمی‌ها هیچ چیز را بی‌دلیل نمی‌گویند و واقعا هر که بامش بیش برفش بیشتر. زندگی فقیرانه از نظر میترا و رضا یعنی مشکلات کمتر و آرامش و پولداری یعنی بدبختی و مشکلات فراوان و نداشتن زندگی. رضا و میترا یک حقوق بخور و نمیر در می‌آوردند و بخش اعظم آن پول را هم در کارهای خیریه خرج می‌کردند. با باقی مانده‌ پول هم تا جایی که می‌شد خود را سیر می‌کردند. البته وعده‌ها را هم تا جای ممکن کم می‌کردند تا از هزینه‌ها بکاهند. به هر حال کسی از کم کردن وعده‌ها نمرده. خیلی وقت‌ها هم شب‌ها فقط آب می‌خوردند. بارها شده بود که مریض شدند ولی چون بی‌پول بودند سعی می‌کردند به روش‌های سنتی و صنعتی خودشان را خوب کنند. بالاخره توی قرن‌های گذشته بیمارستانی نبود که بشر برود و آنجا خودش را خوب کند... .

زندگی رضا و میترا خیلی زندگی جذاب و شادی بود. آن‌ها به شدت از این زندگی راضی بودند. توی این هوای آلوده تا جای ممکن سعی می‌کردند توی خانه بمانند و بعضی وقت‌ها هم ناپرهیزی می‌کردند و به خودشان حال می‌دادند و می‌رفتند پارک سر کوچه و روی نیمکت می‌نشستند و حرف می‌زدند و قربان صدقه‌ هم می‌رفتند و بعد هم با هم می‌آمدند خانه. بعضی وقت‌ها شکم‌شان از بس خالی بود صدا می‌داد و قاه قاه می‌خندیدند. از همه مهم‌تر گوشی هوشمند هم نداشتند و بالطبع تلگرام و اینستاگرام و شبکه‌های اجتماعی را هم نداشتند و اعصاب‌شان هم راحت‌تر بود. شاید بتوان به جرات گفت آرامش و خوشحالی‌ای که میترا و رضا توی زندگی داشتند را پولدارترین پولدار‌ها ندارند و واقعا زندگی ندارند بدبخت‌ها.

رضا و میترا بعد از مدتی تصمیم گرفتند نسل‌شان را حفظ کنند. برای همین بچه دار شدند و خدا به آن‌ها یک دوقلوی مامانی داد و اسم‌شان را آرتین و رامتین گذاشتند. اداره‌ زندگی با وجود بچه‌ها کمی سخت شد ولی تمام تلاش‌شان را کردند تا بچه‌ها را هم قانع و فقیر و خوشحال بار بیاوردند. زندگی رضا و میترا و بچه‌های‌شان در نهایت خوشحالی می‌گذشت. اما بعد از مدتی از بی‌پولی و فقر و گرسنگی و مریضی متاسفانه جان به جان آفرین تسلیم کردند و در نهایت خوشحالی و خوشبختی مردند.

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.