انتخاب تاریخ:   /  /   
<stylestyle ویژه‌نامه بی‌قانون منتشر شد آسیاتک قانون بچه‌ها نیشخط پایگاه جامع اطلاع رسانی صنعت فولاد ایران
بي قانون
آخرین خبرها پربیننده‌ترین خبرها
بی قانون/دفترچه سوالات مبانی بی‌آرتی
بی قانون/بازنشسته نشو لعنتی
بي قانون/باغچه‌ بی گُلابی
بی قانون/ماه مهر، ماه مدرسه در دو رايحه
بی قانون/اي داد و بيداد از دست آقای جهانگیری
بی قانون/چرا با FATF مخالفیم؟!
بی قانون/تابستانی که در انتظار پاییز ماندم!
بی قانون/تاپ تن‌ زندگی‌ اجتماعی و شهری ما
بی قانون/محمدرضا گلزار را بهتر بشناسید
بي قانون/عشق سیاسی
بي قانون/نامه‌ای محرمانه به خودم پیرامون fatf
بی قانون/خاطرات خوابگاه شماره ۸۴ وکیل مدافع شیطان
بي قانون/مهارت‌های مناسب دختران
بي قانون/استفاده از مترِ پارچه‌ای در اقتصاد کلان
بي قانون/چرا سریال ممنوعه ممنوع التصویر شد
بي قانون/اولین تجربه روی نیمکت جلوی دانشکده ریاضی
بی قانون/آینده‌نگری تخم‌مرغی
بی قانون/اگر با من نبودش هیچ میلی، چرا منو accept نمی‌کرد لیلی؟
بی قانون/در آستانه فصلی زرد
بی قانون/واكنش‌ها به پيروزي پرسپوليس مقابل ا لسد
بي قانون/مونیکا بلوچی را بهتر بشناسید!
بي قانون/از پاسخ می‌مانم
بي قانون/اجازه بده هر از گاهی برم فضا
بی قانون/ما دهه شصتي‌هاي پاك كن خور
بی قانون/ توصیه‌های پوشكی براي خانوماي قري
بی قانون/و فیل هم آمپول را تزریق کرد
بی قانون/چاوشي، بهار و نرگس کنار ۴۶۹
بی قانون/ پاییزت را خودت بمال!
بی قانون/بده بستان مسئولان و مردم
بی قانون/چرا وقتی نشون می‌داد شهردارو، سازمان بازنشستگی می‌خند؟
بی قانون/ماه مهر ماه مدرسه در دو رايحه
بی قانون/چشم‌های منتظر به سنگ جاده
بي قانون/وزیر بهداشت را بهتر بشناسید!
بي قانون/چند قدم تا پایان خاطره
بي قانون/فرح در کابینه دولت دوازدهم
بي قانون/یک عاشقانه اقتصادی
بی قانون/بوی ماه مهر با تاکتیک اکبر اوتی
نگاهی گذرا به بخشی از برنامه‌های صدا و سیما
بی قانون/ مصائب اول مهر یک عدد انار مهاجر
بی قانون / تورم، تورم تورمت مبارک
بی قانون/ صادرات عارضه یا عوارض صادرات
بی قانون/طنز شهري
بی قانون/پیرمرد‌ها را احتکار نکنید‌
بی قانون/نمایشگاه میلانی، تناولی و باقی ماجرا!
بی قانون/مرگ تدریجی سال چهارمی‌‌ها
بی قانون/عاشقانه‌ای بی‌قانون!
بی قانون/آخرین تاس فضایی
بی قانون/تحمل ندارینا!
بی قانون/ در صورت کمبود پوشک چکار کنیم؟!
بی قانون/آخرین اینتر رو محکم ‌تر بزن
بیشتر
کد خبر: 77798 | تاریخ : ۱۳۹۷/۲/۱۸ - 23:00
بي قانون/داستان درخت سیب و اشک‌هایی که از گونه احمدی‌نژاد چکید

بي قانون/داستان درخت سیب و اشک‌هایی که از گونه احمدی‌نژاد چکید

قدیم یک قصه‌ کودکانه بود در مورد یک پسر تخس و بی‌شعور که با درخت سیبی دوست بود

قانون- حسام حيدري

قدیم یک قصه‌ کودکانه بود در مورد یک پسر تخس و بی‌شعور که با درخت سیبی دوست بود و از مهربانی و سادگی درخت سیب سوء‌استفاده می‌کرد و به عناوین مختلف او را تیغ می‌زد. اگر یادتان باشد، ماجرا این طوری بود که کودک یک دوره‌ای با درخت سیب بازی می‌کرد و از سر و کولش بالا می‌رفت و دم به دقیقه برایش پیام‌های عاشقانه می‌فرستاد که: «تو، تو، فقط تو، بخوای نخوای فقط تو».

اما زمان که گذشت و پسر بزرگ‌تر شد و چشم و گوشش بازتر شد، فهمید که «درخته همچین مالی هم نبوده» و از آن به بعد کمتر به درخت سر می‌زد. پیام‌هایش را سین نمی‌کرد و کلا محل نمی‌گذاشت. درخت سیب که ناراحت شده بود، هر روز استوری بغض‌ناله می‌گذاشت و «هر بار این درو محکم نبند نرو» گوش می‌کرد تا اینکه یک روز پسر برگشت ولی این دفعه غمگین بود. درخت سیب از او پرسید: «چی شده؟ چرا قیافه‌ات این‌طوریه؟ این همه وقت خبر مرگت نبودی حالا غم و غصه‌ات رو برا من آوردی؟» که پسرک سر درد و دلش باز ‌شد و ‌گفت: «تو خیلی درخت خوبی هستی ولی من دیگه اون پسر قدیم نیستم که بچه باشه و هر روز بیاد از درخت بالا بره. من الان نوجوان شدم و حق دارم که مثل همه نوجوون‌های دیگه برای خودم تبلت و پلی‌استیشن فور و اکانت اینستاگرام داشته باشم». درخت که با وجود اخلاق تندش هنوز در دلش پسرک را دوست داشت؛ سیب‌های خود را به او داد و گفت: «بیا اینا رو ببر بفروش. خرج تبلت و اینستاگرامت کن» پسرک شاد و خندان سیب‌ها را برداشت و رفت و باز هم چند سالی خبری ازش نبود. تا اینکه یک بار دیگر آمد و این بار هم غمگین بود. درخت که روند قصه دستش آمده بود، باز همان سوال‌های دفعه قبل را پرسید و پسرک این بار گفت: «من دیگه نوجوون نیستم که فقط عکس‌ها رو تو اینستاگرام ببینم و لایک کنم. من الان عکس واقعی میخوام ولی هیچ کس با من دوست نمیشه و پیش من نمیاد». درخت که در جبر داستان و رودربایستی خوانندگان گیر کرده بود، این بار فردین بازی را کامل‌تر کرد و شاخه‌هایش را از تن جدا کرد و گفت: «بیا این شاخه‌ها را ببر خانه و به هرکس که دیدی بگو من تو خونه‌مون شاخه درخت دارم که داستان تعریف ميکنه. این طوری همه باهات دوست میشن و میان که شاخه‌ها رو ببینن و مشکلت حل میشه». پسر شاد و خندان شاخه‌ها را برداشت و رفت دنبال الواتی خودش و باز هم چند سالی ازش خبری نشد تا این که دوباره با لب و لوچه آویزان آمد و گفت: «عجب غلطی کردم دنبال زن و زندگی رفتم و الان کار ندارم و زن و بچه‌ام شب سر گشنه زمین میذارن».این بار هم با توجه به کمبود جای ستون، درخت خیلی سریع، تنه‌اش را قطع کرد و به پسرک داد تا ببرد بفروشد و با پولش پراید بخرد و در اسنپ کار کند.

سرتان را درد نیاورم. چند سال بعدش باز پسر برگشت و این بار ولی پیر و خسته و نابود بود. این بار نه خودش حال داشت که از درخت چیزی بخواهد و نه درخت چیزی داشت که تقدیم او کند.

اما حالا چرا این داستان ملودرام لوس را تعریف کردم؟ نسبت ما طنزنویس‌ها و احمدی‌نژاد مانند همین پسرک و درخت است. سال‌های سال هرجا که سوژه کم‌ آوردیم رفتیم پیش آقای احمدی‌نژاد و او با گشاده‌دستی یک چیز جدیدی دست ما داد که برویم باهاش طنز بنویسیم. طبق همین روال، امروز هم وقتی دیدم که گند فیلترینگ و ارز و این چیزها در آمده و لوس و لوث و حتی لوص شده، با خودم گفتم: «ایول، برم ببینم احمدی‌نژاد جدیدا چیکار کرده» ولی وقتی به سراغش رفتم، دیدم مثل درخت تکیده داستان گوشه‌ای نشسته و دیگر چیزی برای ارائه ندارد.ناچار فقط به هم زل زدیم و چند قطره اشک ریختیم.

 

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.