انتخاب تاریخ:   /  /   
<stylestyle ویژه‌نامه بی‌قانون منتشر شد آسیاتک قانون بچه‌ها نیشخط پایگاه جامع اطلاع رسانی صنعت فولاد ایران
بي قانون
آخرین خبرها پربیننده‌ترین خبرها
بی قانون/بوی ماه مهر با تاکتیک اکبر اوتی
نگاهی گذرا به بخشی از برنامه‌های صدا و سیما
بی قانون/ مصائب اول مهر یک عدد انار مهاجر
بی قانون / تورم، تورم تورمت مبارک
بی قانون/ صادرات عارضه یا عوارض صادرات
بی قانون/طنز شهري
بی قانون/پیرمرد‌ها را احتکار نکنید‌
بی قانون/نمایشگاه میلانی، تناولی و باقی ماجرا!
بی قانون/مرگ تدریجی سال چهارمی‌‌ها
بی قانون/عاشقانه‌ای بی‌قانون!
بی قانون/آخرین تاس فضایی
بی قانون/تحمل ندارینا!
بی قانون/ در صورت کمبود پوشک چکار کنیم؟!
بی قانون/آخرین اینتر رو محکم ‌تر بزن
بی قانون/هلند و چین و افغانستان!
بی قانون/چرا باید فامیلی یک نفر با پدرش فرق داشته باشد؟!
بی قانون/بحران کمبود مای بیبی و شیر خشک
بی قانون/عوارض عارضه یا ماست‌هایت را کیسه می‌کنند مبادا کلا
بی قانون/انتظارات ما از آقای جادوگر
بی قانون/یک جعبه نان خامه‌ای
بی قانون/پوشک‌هایت را برای گریه کردن دوست دارم...
بي قانون/پوشک‌پژوهی
بی قانون/قصه‌ چراغ جادو
بی قانون/تلفن‌خونه
بی قانون/سرويس امنيتی
بی قانون/حمایت نادر از سیمین
بی قانون/من و سانسورچی
بی قانون/بابايِ اختلاس‌نكن!
بی قانون/نویسنده‌ها خیلی طفلکی‌ان!
بی قانون/مخلصِ پدر اقتصاددانم برم
بی قانون/وقتی دستام خالی باشه وقتی باشم عاشق تو...
بي قانون/ قهرمان خنداننده‌شو کیست؟
بي قانون/تیزه!
بي قانون/دست در جیب هم کنیم به مهر
بي قانون/ وسط مسابقه نهار نخورين!
بي قانون/اتهامات یک بهاریتی!
بی قانون/بای فور اِوِر زلاتان!
بی قانون/جایی برای پیرمردها نیست
بی قانون/ما دو بال‌پرواز مرغ‌عشقیم!
بی قانون/از کشف مهم زمین‌شناسی توسط شهرداران
بی قانون/چه زود!
بی قانون/عبور از مرزهای نقدپذیری
بی قانون/سردت نيست؟
بی قانون/کنکور بشم خرج کردن بلدی؟!
بی قانون/خواننده سوپرمارکتی
بی قانون/نقش واردات موز در کمپین فرزندت کجاست
بی قانون/قصه عشق در جاده تهران-قزوین
بی قانون/ماهی کبابی و شنا با پیژامه در دریای خزر!‏
بی قانون/برسد به دست محسن چاوشي!
بی قانون/مناظره در باب رژیمِ حقوقی دریای خزر
بیشتر
کد خبر: 85080 | تاریخ : ۱۳۹۷/۵/۲۴ - 11:07
بی قانون/قصه عشق در جاده تهران-قزوین
قصه‌های منِ ازدواجی

بی قانون/قصه عشق در جاده تهران-قزوین

هیچ چیز مثل یک پسر دانشجوی شاغل برای دخترها جذاب نیست. دوره لیسانسم 6 سال طول کشید و بالاخره بین ترم دهم و یازدهم شاغل شدم

قانون-هیچ چیز مثل یک پسر دانشجوی شاغل برای دخترها جذاب نیست. دوره لیسانسم 6 سال طول کشید و بالاخره بین ترم دهم و یازدهم شاغل شدم. البته کاملِ کامل نه، یک دوره سه ماهه آزمایشی قرار شد به‌صورت پارت‌تایم سر کار بروم تا بعد از آن قرارداد رسمی ببندم. در اولین روز ترم یازدهم دیگر آن شهاب سابق نبودم. یک دست کت و شلوار طوسی طلایی براق برای خودم گرفته بودم، با یک کفش براق‌تر نوک تیز. آن دوران مد بود که هر کس کت و شلوار دو سایز بزرگ‌تر از خودش را بپوشد و من برای اینکه خودم را خاص نشان دهم، سه سایز بزرگ‌تر می‌پوشیدم. همین باعث شده بود که از دور خیلی چهارشانه و مردتر به‌نظر برسم و دل همه دخترها را ببرم. غیر از لباس، یک کیف چرمی اداری گرفتم و برای خودم کارت ویزیت هم چاپ کرده بودم. روی کارت ویزیتم بعد از «مهندس شهاب پاک‌نگر» شماره تلفن و آدرس ایمیل هم نوشته شده بود. اولین روز دانشگاه جلوی در دانشکده نشسته بودم و به هر دختری که می‌رسید، یک کارت ویزیت می‌دادم تا اگر کسی شیفته یک دانشجوی شاغل شد، به‌راحتی بتواند راه ارتباطی‌اش را پیدا کند. یک هفته از تمام شدنِ دسته هزارتایی کارت ویزیت گذشته بود تا بالاخره یک نفر با من تماس گرفت؛ «میترا آذین آذر» از بچه‌های هم‌دوره‌ای‌مان، که دو سال قبل فارغ‌التحصیل شده بود. او از طریق یکی از همخوابگاهی‌های سابقش فهمید که سر کار می‌روم و تماس گرفت تا تبریک بگوید. بعد از سلام و احوال‌پرسی گفت «راستی شهاب! می‌تونی تو شرکت‌تون برای منم کار جور کنی؟!». همین یک جمله برایم کافی بود تا خودم و میترا را در جشن عروسی ببینم. بدون هیچ فکری سریع گفتم «آره! اتفاقا نیرو هم می‌خوان!»

فردای آن روز رفتم با رییس شرکت صحبت کردم. به مهندس موذنی‌پور گفتم که «مهندس آذین آذر خیلی کارش خوبه، اگه می‌شه اونم بیاد» اول مخالفت کرد و گفت شرکت فعلا ظرفیت جذب نیرو ندارد ولی بالاخره با اصرار من قبول کرد که خانم مهندس بیاید و کارهایی که می‌کردم را با هم انجام دهیم. بلافاصله به میترا زنگ زدم و قرار شد از فردا مهندس آذین آذر هم به کادر شرکت اضافه شود. زوجِ رویایی من و میترا باهم تقسیم کار کردیم. میترا کارهای مستندسازی ایزو را انجام می‌داد و من از مستندات کپی می‌گرفتم. سر راه هم بچه‌ها با گفتن اینکه «مهندس سر رات یه چایی هم واسه ما بیار» برای‌شان چای می‌بردم. هفته بعد قرار شد با مدیرعامل به اولین ماموریت کاری زندگی‌ام بروم. با مهندس موذنی‌پور صحبت کردم که بهتر است میترا هم با ما بیاید. اول مخالفت کرد ولی وقتی یادش آمد که ما در دوره کارآموزی حقوقی نمی‌گیریم قبول کرد که او هم حضور داشته باشد. اولین ماموریت کاری با هجدهمین عشق دانشگاهی‌ام خیلی رویایی بود. ساعت 6 صبح با رییس شرکت، مهندس احمدی و میترا به سمت قزوین حرکت کردیم، مسیر رفت را مدیرعامل رانندگی کرد، مهندس احمدی جلو نشسته بود و من و میترا عقب. مسیر تهران قزوین واقعا برای من تبدیل شده بود به جاده عشق. در راه کمی باهم حرف زدیم و خاطرات دانشگاه را مرور کردیم. نزدیک‌های عوارضی قدیم تهران- کرج که رسیدیم حس کردم دارد نرم می‌شود و باید همینجا حرفم را بزنم. اما نرم شدن میترا بیشتر به‌خاطر این بود که خوابش می‌آمد و همانجا خوابش برد و تا خود قزوین بیدار نشد. بازدید ما از شرکت تمام شد. موقع برگشت فرصت خوبی بود که حرف دلم را به میترا بزنم. اما مهندس موذنی‌پور از من خواست که برگشت را رانندگی کنم تا او استراحت کند. میترا و مدیرعامل کل راه را خواب بودند و من و مهندس احمدی بیدار. مسیر دو ساعته قزوین- تهران با رد و بدل شدن 40 بار «دیگه چه‌خبر» برایم به اندازه 30 ساعت گذشت و بالاخره به تهران رسیدیم.

فردای آن روز در شرکت، مدیرعامل صدایم کرد و گفت «مهندس سه‌تا چایی بیار دفترم باهم صحبت کنیم». وارد اتاق شدم، میترا هم آنجا بود. بعد از احوال‌پرسی و صحبت‌های همیشگی از آذین آذر تشکر کرد و گفت از اتاق خارج شود. با خارج شدن خانم مهندس، به من گفت که دوره آزمایشی‌ام تمام شده. بعد یک برگه از کشویش درآورد و با یک خودکار تحویلم داد. از مهندس موذنی‌پور انتظار نداشتم بدون هماهنگی در مورد حقوق قرارداد را تحویلم بدهد و خیلی از این موضوع ناراحت شدم. البته او هم قرارداد را به من نداده بود، برگه تسویه‌حساب بود که در آن ذکر شده بود «مهندس شهاب پاک‌نگر» از شرکت طلبی ندارد. بعد برایم توضیح داد که فعلا شرایط شرکت برای جذب نیرو مناسب نیست و در این بازه آزمایشی خانم مهندس آذین آذر کارها را ادامه می‌دهد. ولی قول داد که بعد از بهتر شدن وضعیت، حتما از تجربه‌ام استفاده کند. دنیا روی سرم خراب شده بود، که کارم را از دست داده‌ام. میترا هم بیرون تا من را دید، از شدت ناراحتی، رفت یک گوشه‌ای قایم شد که چشم توی چشم نشویم.

از آن روز به بعد میترا را ندیدم، حتی تلفن‌هایم را هم جواب نمی‌داد. ولی فهمیدم بعد از دوره آزمایشی او هم آنجا استخدام نشد. چون مهندس موذنی‌پور ضوابط را بر روابط ترجیح می‌داد و اگر عروس مدیرعامل، در همان شرکت کار می‌کرد، برای‌شان حرف در می‌آوردند.

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.