انتخاب تاریخ:   /  /   
<stylestyle ویژه‌نامه بی‌قانون منتشر شد آسیاتک قانون بچه‌ها نیشخط پایگاه جامع اطلاع رسانی صنعت فولاد ایران
بي قانون
آخرین خبرها پربیننده‌ترین خبرها
بي قانون/اشعاری که دورکرسی سروده می‌شوند
بی قانون/زبان نامادری
بی قانون/مسعود فراستی را بهتر بشناسید
بی قانون/بي‌اعتنايي غرب وحشي به تربيت كودكان
بي قانون/یه بوس کوچولو برای مدیریت بحران
بي قانون/هفت‌تپه رستم
بي قانون/یا در آتش یا در حسرت
بي قانون/داستان یک روح
بي قانون/دوستی عموخرسه
بي قانون/بازگشت پشت مو کفتری به بازار مد و فشن
بي قانون/ 80 درصد مردم میخکوب صدا و سیما
بی قانون/فرشید، فرشته فرناز و دیگران
بي قانون/قصه‌جهانگرد
بي قانون/بچه‌ها متشكريم
بي قانون/آقای ترامپ! برو از خدا بترس!
بي قانون/سماق؛ مکیدنیِ گران‌قیمت!
بي قانون/ترامپ شود سبب خیر . . .
جايي براي نئاندرتال‌ها نيست
بي قانون/وله کِن دونالد!
بي قانون/دور دور با نفت‌کش
بي قانون/جادوی یک نگاه
بی قانون/گیر و گور
بی قانون/یه حبه قند در مراسم ختم بابای خانم رشیدی
بي قانون/استوری رو هاید می‌کنی؟
بي قانون/نوشابه شیشه‌ای مال من هرچی که دارم مال تو!
بي قانون/انتخاب‌وزیر ازمیان‌همسایه‌ها
بی قانون/چرا فردوسی‌پور باید کتک بخورد؟
بی قانون/فواید بی‌شمار نوشابه برای بازنشستگان
بی قانون/برنامه جامع مقابله با قطعی اینترنت
بی قانون/دفترچه سوالات مبانی بی‌آرتی
بی قانون/بازنشسته نشو لعنتی
بي قانون/باغچه‌ بی گُلابی
بی قانون/ماه مهر، ماه مدرسه در دو رايحه
بی قانون/اي داد و بيداد از دست آقای جهانگیری
بی قانون/چرا با FATF مخالفیم؟!
بی قانون/تابستانی که در انتظار پاییز ماندم!
بی قانون/تاپ تن‌ زندگی‌ اجتماعی و شهری ما
بی قانون/محمدرضا گلزار را بهتر بشناسید
بي قانون/عشق سیاسی
بي قانون/نامه‌ای محرمانه به خودم پیرامون fatf
بی قانون/خاطرات خوابگاه شماره ۸۴ وکیل مدافع شیطان
بي قانون/مهارت‌های مناسب دختران
بي قانون/استفاده از مترِ پارچه‌ای در اقتصاد کلان
بي قانون/چرا سریال ممنوعه ممنوع التصویر شد
بي قانون/اولین تجربه روی نیمکت جلوی دانشکده ریاضی
بی قانون/آینده‌نگری تخم‌مرغی
بی قانون/اگر با من نبودش هیچ میلی، چرا منو accept نمی‌کرد لیلی؟
بی قانون/در آستانه فصلی زرد
بی قانون/واكنش‌ها به پيروزي پرسپوليس مقابل ا لسد
بي قانون/مونیکا بلوچی را بهتر بشناسید!
بیشتر
کد خبر: 87727 | تاریخ : ۱۳۹۷/۷/۴ - 13:53
بی قانون/چشم‌های منتظر به سنگ جاده

بی قانون/چشم‌های منتظر به سنگ جاده

-یکی از مواردی که از دیرباز برای مسئولان اجرایی مملکت اهمیت داشته، مساله تعالی روحی و معنوی شهروندان کشوره.

قانون-یکی از مواردی که از دیرباز برای مسئولان اجرایی مملکت اهمیت داشته، مساله تعالی روحی و معنوی شهروندان کشوره. خیلی علاقه دارند به این موضوع. گاهی اصلا ربطی هم به حیطه وظایف اون‌ها هم نداره ولی باز می‌بینیم در حال معنوی کردن شرایطند. در همین رابطه می‌بینیم دوستان عزیز نه با حرف بلکه با عمل دائم به ما گوشزد می‌کنند که آقاجان! مرگ هر لحظه در انتظار شماست و زندگی زودگذره و پشیزی ارزش نداره. برای مثال من همین چند روز پیش از جاده چالوس داشتم می‌رفتم شمال و وقتی به مقصد رسیدم دیگه اون آدم سابق نبودم. جاده چالوس در حال حاضر جوریه که الان هستی، یه لحظه بعد ممکنه نباشی. یعنی ممکنه در کسری از ثانیه یه سنگ بزرگ بیفته رو ماشینت و به رحمت خدا بری. ممکن هم هست که زندگی یه فرصت دیگه بهت بده که بری و آدم بشی. (احتمالا وقتی سنگ افتاده روت یعنی دیگه به آدم شدنت امیدی نبوده). حالا هی ما غر بزنیم که مسئولان چرا امنیت راه‌ها رو تامین نمی‌کنن و جون مردم براشون مهم نیست. خب داریم اشتباه می‌کنیم. من بعد از این سفر معنوی‌ای که داشتم به یک اظهارنظری برخوردم که واقعا تکان دهنده بود. یکی از مسئولان گفته بود باران آمده و کوه ریزش دارد و جاده خطرناک است، شهروندان محترم از سفرهای غیرضروری خودداری کنند! واقعا من مجذوب صحبت‌های ایشون شدم. خیلی عمیقه. ببینید شما وقتی کار غیرضروری نداشته باشید و برید شمال اگه خدای نکرده بمیرید، خیلی ضایعست. میان مراسم ترحیمتون و می‌پرسن مرحوم برای چی مرد؟ میگن مرحوم می‌خواست بره متل قو عشق و حال! در اینجا شخصی که سوال پرسیده در جایگاه یک ایرانی غیور سه تا واکنش داره: 1) مرحوم را به دلیل سفر غیرضروری ملامت می‌کند و او را خار و خفیف می‌شمارد. 2) در دل می‌گوید خاک بر سر می‌خواسته بره عشق و حال، حقش بوده. 3) از سفر غیرضروری مرحوم ناراحت می‌شود و مجلس را ترک می‌کند. اما اگه شما در سفر ضروری بمیرین ماجرا خیلی فرق می‌کنه. با عزت و احترام براتون مجلس ختم می‌گیرن و هیچ‌کس هم شما رو ملامت نمی‌کنه و همه هم تا آخر تو مجلس می‌‌مونن. بازماندگانتون هم کاملا راضی‌اند و به هم میگن: «خوب شد مرحوم حرف مسئولان رو گوش کرد و برای سفر ضروری رفت. اگه غیرضروری می‌رفت چه جوری باید سرمون رو جلو در و همسایه بالا می‌آوردیم؟».

ما از این متن نتیجه می‌گیریم که سنگ هم مانند مرگ حق است و بهتر است آدم در سفر ضروری بمیرد تا غیرضروری. و اینکه قدر مسئولان را بیشتر بدانیم. هیچ جای دنیا یک سفر معمولی 200 کیلومتره این‌قدر به تزکیه نفس آدم کمک نمی‌کند.

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.