انتخاب تاریخ:   /  /   
<stylestyle ویژه‌نامه بی‌قانون منتشر شد آسیاتک قانون بچه‌ها نیشخط پایگاه جامع اطلاع رسانی صنعت فولاد ایران
بي قانون
آخرین خبرها پربیننده‌ترین خبرها
بي قانون/اشعاری که دورکرسی سروده می‌شوند
بی قانون/زبان نامادری
بی قانون/مسعود فراستی را بهتر بشناسید
بی قانون/بي‌اعتنايي غرب وحشي به تربيت كودكان
بي قانون/یه بوس کوچولو برای مدیریت بحران
بي قانون/هفت‌تپه رستم
بي قانون/یا در آتش یا در حسرت
بي قانون/داستان یک روح
بي قانون/دوستی عموخرسه
بي قانون/بازگشت پشت مو کفتری به بازار مد و فشن
بي قانون/ 80 درصد مردم میخکوب صدا و سیما
بی قانون/فرشید، فرشته فرناز و دیگران
بي قانون/قصه‌جهانگرد
بي قانون/بچه‌ها متشكريم
بي قانون/آقای ترامپ! برو از خدا بترس!
بي قانون/سماق؛ مکیدنیِ گران‌قیمت!
بي قانون/ترامپ شود سبب خیر . . .
جايي براي نئاندرتال‌ها نيست
بي قانون/وله کِن دونالد!
بي قانون/دور دور با نفت‌کش
بي قانون/جادوی یک نگاه
بی قانون/گیر و گور
بی قانون/یه حبه قند در مراسم ختم بابای خانم رشیدی
بي قانون/استوری رو هاید می‌کنی؟
بي قانون/نوشابه شیشه‌ای مال من هرچی که دارم مال تو!
بي قانون/انتخاب‌وزیر ازمیان‌همسایه‌ها
بی قانون/چرا فردوسی‌پور باید کتک بخورد؟
بی قانون/فواید بی‌شمار نوشابه برای بازنشستگان
بی قانون/برنامه جامع مقابله با قطعی اینترنت
بی قانون/دفترچه سوالات مبانی بی‌آرتی
بی قانون/بازنشسته نشو لعنتی
بي قانون/باغچه‌ بی گُلابی
بی قانون/ماه مهر، ماه مدرسه در دو رايحه
بی قانون/اي داد و بيداد از دست آقای جهانگیری
بی قانون/چرا با FATF مخالفیم؟!
بی قانون/تابستانی که در انتظار پاییز ماندم!
بی قانون/تاپ تن‌ زندگی‌ اجتماعی و شهری ما
بی قانون/محمدرضا گلزار را بهتر بشناسید
بي قانون/عشق سیاسی
بي قانون/نامه‌ای محرمانه به خودم پیرامون fatf
بی قانون/خاطرات خوابگاه شماره ۸۴ وکیل مدافع شیطان
بي قانون/مهارت‌های مناسب دختران
بي قانون/استفاده از مترِ پارچه‌ای در اقتصاد کلان
بي قانون/چرا سریال ممنوعه ممنوع التصویر شد
بي قانون/اولین تجربه روی نیمکت جلوی دانشکده ریاضی
بی قانون/آینده‌نگری تخم‌مرغی
بی قانون/اگر با من نبودش هیچ میلی، چرا منو accept نمی‌کرد لیلی؟
بی قانون/در آستانه فصلی زرد
بی قانون/واكنش‌ها به پيروزي پرسپوليس مقابل ا لسد
بي قانون/مونیکا بلوچی را بهتر بشناسید!
بیشتر
کد خبر: 90391 | تاریخ : ۱۳۹۷/۸/۱۹ - 12:15
بي قانون/ترامپ شود سبب خیر . . .

بي قانون/ترامپ شود سبب خیر . . .

حتما یادتان نیست، چون خودم هم یادم نبود و رفتم یادآوری کردم. بعد از آنكه مامان از دست لباس‌سازی بابا خلاص شد، یکی از لُنگ‌ها را پیچید به خودش و نشست به تلگرام چک کردن.

قانون- مریم آقایی

حتما یادتان نیست، چون خودم هم یادم نبود و رفتم یادآوری کردم. بعد از آنكه مامان از دست لباس‌سازی بابا خلاص شد، یکی از لُنگ‌ها را پیچید به خودش و نشست به تلگرام چک کردن. وقتی فهمید این لُنگ‌پیچی‌ها، خلاقیت بابا که نه، لطف یکی از مسئولان بوده قاطی کرد و افتاد به گیر دادن به بابا. و اما ادامه؛

مامان همان‌طور که قفل کرده بود روی دلار رفت سمت آشپزخانه، سه تکه نان خشک برداشت. یکی را کمی آب زد. یکی کمی کپک داشت و دیگری فقط به اندازه کف دست بود. نان‌ها را چید جلوی بابا و گفت: «حالا که انقدر حرف گوش کنی، اینم صبحانه و ناهار و شامت. اعتراضی هم داری برو به همون آقاهه بگو» بابا بر و بر نگاه می‌کرد و جرات اعتراض که چه عرض کنم، جرات نفس کشیدن هم نداشت. مامان آمد سمت من، بغلم کرد؛ نیشگون را جوري از رانم گرفت که حتی جرات نکردم جیغ بزنم بعد هم گفت: «دفعه آخرت باشه از اینا می‌خوری» و پفک را نشان داد. دهانم را باز کردم که یک چشم بگویم ولی گفت: «بلبل زبونی ممنوع!» و رو به بابا دمپايي‌اش را پرت كرد و فریاد زد: «می‌گم سرمایه‌مون رو به چه فنایی دادی؟» بابا با تته پته کل ماجرای دلارها و پوشک‌ها و انگشتر فِیک را گفت. چون خودش خوب مي‌دانست اگر نمي‌گفت تكه‌هايش را به جاي سامسونت بايد در كيسه فريزر جابه‌جا كنيم.

...

یک ماهی از آن ماجرا گذشت. من و مامان در اتاق مامان و بابا مستقر شديم و بابا در اتاق من. یک چشم مامان خون بود و چشم دیگر اشک. بابا هر شب می‌آمد پشت در اتاق چند ساعتی چرت و پرت بلغور می‌کرد و بی آنکه جوابی بگیرد همان پشت در خوابش می‌برد. خلاصه که وضعیت قمر در عقرب شده بود تا اینکه چند شب پيش مامان با گریه در اتاق را باز کرد و خودش را رساند به بابایی که با دهان نیمه‌باز کنج اتاق خوابش برده بود. صدا زد: «آقایی؟ شوشو؟ همسری؟ بیدار شو» و وسط همه اینها یک دماغ هم بالا کشید. ولی بابا هیچ عکس‌العملی نداشت. انگار که مرده باشد. گفتم: «نکنه مرده؟» مامان گفت: «ای لال بشی تو بچه!» و دوباره بابا را تکان تکان داد و گفت: «همسرجان؟ بیدار شو آشتی کنیم؟ چرا تکون نمی‌خوری؟ پاشو، پاشووو» باز هم هیچ. دستم را فرو کردم توی دماغ بابا و گفتم: «پاشو پدر مهربانم، تحریما ایز کامینگ» جوري از جا پريد كه انگار تحريم بوسه شاهزاده بر زيباي خفته بوده باشد و گفت: «چی؟ چی شده؟ واای حالا چی مي‌شه؟» مامان دستش را برد سمت يقه اسكي‌اش و گفت: «بیا این چند دلار رو مخفی کرده بودم. ببر بزن به یه زخمی.» بابا خجالت زده دست مامان را هل داد به همان سمت يقه و گفت: «بذار پیش خودت بمونه خانومم. شاید بره بالا. اونوقت مي‌برم باهاش زخما رو مرهم مي‌ذارم» مامان همان‌طور گریه‌ای لپ بابا را کشید و خودش را جا کرد خیلی نزدیک بابا. خیلی نزدیک‌تر... خیلی خیلی نزدیک‌تر... و بعد چشم‌های من را گرفتند.

شنیده‌اید می‌گویند «عدو شود سبب خیر»؟ حالا حکایت خانواده مستحکم ماست. یک روز سر دلار قهر می‌کنند و یک روز سر تحریم آشتی. اين ترامپ لامصب شود سبب خير!

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.