انتخاب تاریخ:   /  /   
تلگرام قانون آسیاتک قانون بچه‌ها نیشخط پایگاه جامع اطلاع رسانی صنعت فولاد ایران خبرخوان فارسی
فرهنگ و هنر
آخرین خبرها پربیننده‌ترین خبرها
محله آذری باغ ندارد؛ گودال دارد!
گوگوش قبل و بعد از گريم+تصاوير
بازيگراني با همسران ميلياردر+تصاوير
بهاره افشاری فیلم اسب سردار را می سازد
رییس صداوسیما در بیروت چه می کند؟
آغاز جشنواره‌ی فیلم کوتاه تهران با 63 فیلم
در سینما و تئاتر چه خبر است؟
دختری با خشونت های خانگی
ساخت مستند «رضاخان»
انتشار فراخوان جشنواره فیلم پرواز
«دورهمی» و «خندوانه» کی به تلویزیون بازمی‌گردند؟
دیدار هنرمند ژاپنی و اثرش پس از ۴۰ سال در تهران
نمایشگاه نقاشی با موضوع «زن و چالش‌های اجتماعی»
«بی‌عشق» بهترین فیلم جشنواره لندن
از «چهارراه استانبول» چه خبر؟
حذف «کشتن مرغ مقلد» از یک مدرسه دیگر
مشکل اصلی فیلم «رستاخیز» چیست؟
اعتراض کاریکاتونی به صحبت‌های ترامپ
برای تولید کتاب‌های ما درختی قطع نمی‌شود
درخشش کودکان ایرانی در مسابقه‌ی نقاشی هیکاری ژاپن
تمدید حضور نمایندگان خانه سینما در شورای پروانه ساخت
سرنوشت فیلم های توقیفی چه می شود؟
انتحار در سینما به روایت شمقدری!
چرا نویسندگان قَدَر را به نمایشگاه‌های خارجی نمی‌بریم؟
سینمای ایران فامیل بازی شده است
معرفی اعضای جدید هیئت منصفه مطبوعات
معرفی آثار راه‌یافته به مرحله‌ دوم جایزه‌ احمد محمود
درگذشت نقاش نوگرا
«معجزه» رادیو برای نابینایان
توضيحات بي فايده درباره كيارستمي
مرور آثار ۲ فیلمساز در جشنواره فیلم کوتاه تهران
واکنش مجری تلویزیون به سخنان ترامپ
پاسخ طنزآمیز حمید فرخ‌نژاد به سخنرانی ترامپ
اجرای ۳ نمایش تازه در تئاتر شهر
واکنش هنرمندان به جعل نام خلیج فارس
طرحی که ۷ برابر تخمین‌ها در حراجی فروخته شد
بیتا فرهی شکوه السلطنه «از یادها رفته» شد
اجرای یک تئاتر با ظرفیت 20 تماشاگر در زندان
پنجاه و ششمین حضور جهانی «لانتوری» در آمریکا
هوشنگ مرادی‌ کرمانی نامزد جایزه آسترید لیندگرن
کدام تئاترها خوب فروختند؟
شیکاگو میزبان ۴ فیلم ایرانی
رخ دیگری هنرهای تجسمی
«هجوم» شهرام مکری مجوز نمایش گرفت
خاطره علی نصیریان از استقبال از دکتر مصدق
«فیلم مجیدی با جریان اصلی بالیوود سازگار نیست»
«هست و نیست» کلید خورد
درخواست فرزند هوشنگ گلشیری از شهردار چه بود؟
ناگفته‌های تهمینه میلانی از یک دعوت و مشکل "همیشگی"
ایران و سوریه سریال مشترک می‌سازند
بیشتر
کد خبر: 35961 | تاریخ : ۱۳۹۶/۲/۲۹ - 15:10
۱۱۱ سال تكرارحق راي
نگاهی از فراسوی تاریخ به برگه های رایي که با رشادت فرزندان ایران به ما رسید

۱۱۱ سال تكرارحق راي

چرا باید رای داد؟چرا این برگه های رای، ارزشمند هستند؟رای دادن یا ندادن ما چه اهمیتی دارد؟ چرا باید هر چند وقت یک بار، رفت پای آن صندوق‌های سابقا چوبی که حالا ترکیبي از چوب و شیشه شده‌اند و رای داد؟

قانون- میرا قرباني فر: چرا باید رای داد؟چرا این برگه های رای، ارزشمند هستند؟رای دادن یا ندادن ما چه اهمیتی دارد؟ چرا باید هر چند وقت یک بار، رفت پای آن صندوق‌های سابقا چوبی که حالا ترکیبي از چوب و شیشه شده‌اند و رای داد؟ راستی چندبار هر کدام‌مان این سوالات راازخودمان و دیگران پرسیده‌ایم وهرباردرمیان جواب‌هایی که گرفته‌ایم، چقدر به اولین برگه‌های رایی که بیش از یک قرن قبل ایرانیان با شور و شوق به صندوق انداخته‌اند، فکر کرده‌ایم.

کی بود که بار اول، حق رای به دست آوردیم؟

مردادامسال که برسد، 111سالگی جنبش مشروطه ایران نیز خواهد رسید.111سال ازغریو شادی ملک‌المتکلمین خواهد گذشت. 111 سال ازفریادهای شادمانه صوراسرافیل و صراف تبریزی و بهارخراسانی نیزخواهد گذشت. 111 سال ازغریو شادمانه ملتی که درپی آزادی و عدالت بود، خواهد گذشت.ملتی که جان در کف دست گرفت تا برگه رای را به چنگ آورد.

همه چیز از اجتماع کوچک چند آزادیخواه مترقی آغاز شد. اجتماعی که پیوندی شد میان روحانیت پیشرو شیعه و ملت خسته از استعمار و ظلم شاهان بدکردارش.

میرزا نصرا... ملک‌المتکلمین، سیدجمال‌الدین واعظ و حاج میرزا یحیی دولت‌آبادی و دیگر تکاپوگران مشروطه با هم‌مسلکان‌شان درمخالفت با حکومت قاجار،درباغ میرزا سلیمان‌خان میکده جمع می‌شدندتا با تمرکز بیشتري به فعالیت‌های انقلابی خود بپردازند. تکاپوهای ایشان، سرانجام به نقش‌آفرینی اساسی در رشد جنبش مشروطه انجامید.گروه موسس، در تاریخ ۱۲ ربیع‌الاول ۱۳۲۲ در اقدامی جسورانه اقدام به دعوت عده‌ای مورد اطمینان کردند. برای محل تجمع، باغ سلیمان‌خان میکده را انتخاب کرده بودند.چند نفر از جمله سیدجمال‌الدین واعظ و ملک‌المتکلمین و شیخ محمدمهدی شریف کاشانی سخنرانی‌ کردند و سپس قطعنامه‌ای در ۱۸ ماده خوانده و تصویب شد. مطالب مهم آن در ارتباط با نوع مبارزه با دربار،جلب نظر روحانیت وروشن کردن افکار عمومی باسخنرانی‌ها درمجالس مختلف و نوشتن و ارسال شرایط ایران به مطبوعات خارج از کشور بود.

شورش‌هایی علیه بی‌قانونی

اگرچه از مدتی قبل شورش‌ها و اعتراضاتی در شهرهای ایران علیه حکومت رخ داده بود اما شروع جنبش را معمولا ازماجرای گران شدن قند در تهران می‌دانند؛ آن گاه که علاءالدوله حاکم تهران، 17نفر از بازرگانان و دونفر سید را به جرم گران کردن قیمت قند در حیاط مسجد شاه تهران به چوب بست. این کار که با تایید عین‌الدوله صدراعظم مستبد انجام شده بود، اعتراض بازاریان، روحانیان و روشنفکران را برانگیخت.آنان در مجالس و در مسجدها به سخنرانی ضد استبداد و تاسیس عدالتخانه یا دیوان مظالم پرداختند.خواست برکناری عین‌الدوله و عزل مسیو نوز بلژیکی و حاکم تهران و حتی عسگر گاریچی به میان آمد و اعتصاب در تهران فراگیر شد.عده‌ای از مردم و روحانیان به صورت اعتراض‌گونه به مسجد حضرت عبدالعظیم رفتند و در آن جا تحصن کردند.

محمد حسین نائینی غروی در تنبیه‌الامه و تنزیه‌المله می‌نویسد:«آزادی و برابری که در رژیم مشروطه مورد توجه‌است، از هدف‌های اصلی پیامبران به شمار می‌رفت. پیامبر ما هرگز فراموش نکرد که همه مردم آزاد و برابر هستند. رهبران مذهب شیعه می‌خواستند مسلمانان را از بردگی نجات داده، حقوق از دست رفته‌شان را بازگردانند».

فریاد ده‌ها آزادیخواه وطن‌پرست که در پی عدالت بودند،راهش را در میان مردم جامعه باز کرد و مسیر سخت آزادی با تلاش‌های آنان گشوده شد اما این تازه اول راه بود.

کار بالاگرفته بود و کشور یکپارچه هیاهو شده بود. ملتی که از ظلم شاهان به تنگ آمده بود، حال فریاد عدالت‌خواهی و تاسیس عدالتخانه‌اش نه تنها کل کشور را گرفته بود، بلکه مردمان این سرزمین حالا قدمی به پیش رفته بودند و پادشاهی مشروطه و پارلمان می‌خواستند. سرانجام مظفرالدین شاه، در 14 مرداد 1285 فرمان تاریخی مشروطیت را امضا کرد.ایران، حال گامی به پیش رفته بود اما هنوز راه درازی تا رسیدن به آزادی و عدالت باقی مانده بود.

حق اول به دست آمد

14 مهر 1324 هجری قمری مصادف با 1285 هجری شمسی، انتخابات نخستین دوره مجلس شواری ملی درایران به پایان رسید. انتخابات حدود دو هفته به طول انجامیده بود اما در نهايت پس از مدت‌ها مبارزه نفس‌گیر، ایران صاحب مجلس مشروطه شده بود. مجلس ملی اول را می‌توان مادر مشروطیت در ایران نامید.این مجلس یکی از بزرگ‌ترین، بهترین، پرشورترین و کاری‌ترین مجالس ملی ایران بود.این مجلس علاوه بر قانونگذاری، تکالیف بزرگ و بی‌شماری داشت. این مجلس باید مشروطیت را در ایران خلق می‌کرد.آن همه بی‌قانونی را سروسامان می‌داد و برای کشوری که ملوک‌الطوایفی اداره شده بود، قوانین مدون به وجود می‌آورد.

اما عمر مظفرالدین شاه به دنیا نبود تا شاهد این تغییرات باشد.مظفرالدین‌شاه که جام مرگ سرکشید، نوبت به محمدعلی‌شاه رسید که آرزوی سلطنت دیرینه ناصرالدین‌شاهی داشت. او نمی‌خواست مشروط سلطنت کند و بی‌قانونی دوران پدرانش را ترجیح می‌داد. پس اختلافات به اوج رسید و بهانه‌ها بسیار شد و در نهایت شد آنچه نباید می‌شد.

گلوله در خانه ملت

یک سال پس از پیروزی مشروطه بود که لیاخوف روسی به دستور محمدعلی شاه اولین مجلس ایران را به توپ بست و فداییان ملت را به باغ شاه برد و بردار کشید.

ساعت ۶ صبح دوم تیر ۱۲۸۷، ۲۰ نفرازافراد بریگادکوساک برای دستگیری سران جنبش مشروطه فرستاده‌شدند امابا مقاومت و شلیک از سوی مسجدسپهسالار(درنزدیکی ساختمان مجلس)مواجه شدند. دستور تیراندازی را آیت‌ا... سید عبدا... بهبهانی صادر کرده بود. درآن سو،نیروهای کوساک که اجازه تیراندازی نداشتند،تیر هوایی و تیر مشقی شلیک و مسجدومجلس را محاصره کردند.چندی بعد نیروی کمکی بریگاد به همراه افسران روسی خود وارد عمل شدند. با تیراندازی‌های مشروطه‌خواهان، عده‌ای از کوساک‌ها کشته می‌شوند. پس از شلیک توپ باروتی بدون گلوله توسط کوساک‌ها، تیراندازی اعضای انجمن‌ها، به طور مشخص اعضای انجمن آذربایجان و انجمن مظفری شدت می‌گیرد و پرتاب بمب توسط آن‌ها، تعدادی دیگر از افراد کوساک را می‌کشد که منجر به درگیری شدیدی می‌شود. کوساک‌ها با دریافت حکم تیر، به خانه ظل‌السلطان که مقر اصلی انجمن آذربایجان بود حمله می‌برند و نیروهای آن‌ها را فراری می‌دهند. به سرعت شرایط به نفع کوساک‌ها تغییر می‌کند و مسجد سپهسالار نیز به تصرف آن‌ها درمی‌آید. پس از فرار مشروطه‌خواهان به ساختمان مجلس، کوساک‌ها ساختمان مجلس را به توپ می‌بندند و مشروطه‌خواهان را شکست می‌دهند.

مهدی ملک‌زاده از شاهدان عینی وقایع آن روز می‌نویسد:«دروهله اول حمله وهجوم قوای دولتی به مجلس در مقابل یک مقاومت دلیرانه مجاهدان راه آزادی درهم شکست وقشون مهاجم رو به فرار گذارد. قسمتی از میدان مجلس آزاد شدو در نتیجه کشته شدن توپچی‌هایی که توپ‌های آن‌ها درصف مقدم بود، چند اراده توپ بدون محافظ درجلوخان مجلس باقی ماند. مجاهدان که از این پیشرفت خود تشجیع شده بودند، برای به غنیمت گرفتن توپ‌ها درب مجلس را باز کردند وچند نفر به سرکردگی مرحوم اسدا... خان جهانگیر، عمه‌زاده مرحوم میرزا جهانگیر خان صور اسرافیل در میان گلوله توپ و تفنگ، خود را به توپ‌ها رسانده و آن‌ها را در تصرف در آورده و به طرف مجلس کشیدند. ولی غفلتا شلیک شدیدی از طرف قشون دولتی شد.اسدا...خان شهید و چند نفر مجروح شدند و...».

در همان زمان نیز از صدوبیست انجمني که به نام طرفداری ازمشروطیت در تهران تشکیل شده بودند، فقط انجمن آذربایجان و انجمن مظفری در جنگ خیابانی شرکت کردند و در مقابل تجاوز بریگاد روس به مجلس با تمام توان ایستادگی کردند و اکثر افراد آن دو انجمن، جان خود را در راه آزادی فدا کردند.

خون‌های دلاوران وطن، پای برگه‌های رای

اما خشم محمدعلی‌شاه و کینه‌اش از مشروطه‌خواهان تمامی نداشت.حال نوبت رسید به کشتار فجیع دیگری که این بار در باغ شاه به راه افتاد. ده‌ها آزادیخواه و وطن‌پرست ایرانی را بازداشت کردند،کشان‌کشان به محضرشاه ظالم بردند و درنهایت آنان راکشتند.

ملک‌المتکلمین و میرزاجهانگیرخان صوراسرافیل به همراه خواهر زاده اش پس از رشادت‌های بسیار و قاضی ارداقی را در باغشاه پس از شکنجه‌های فراوان در برابر محمدعلی شاه کشتند.

ده‌ها آزادیخواه وطن‌پرست را سلاخی کردند و در باغ شاه به دارآویختند. امروز و تا همیشه درختان کهنسال این باغ شهادت می‌دهندبه ریخته شدن خون عزیزترین فرزندان این سرزمین که با خون خود نهال آزادیخواهی و عدالت‌طلبی را آبیاری کردند. درختان این باغ شهادت می‌دهند بر دلاوری مردانی که ایستادند تا برای آینده سرزمین‌شان و برای ما که آیندگان آن روزگاران محسوب می‌شویم، حق رای به ارمغان بیاورند. مردان و زنان دلاوری که برگه‌های رای را آن روز، نه با جوهر که با خون خود امضا کردند تا ما بدانیم رای دادن یک حق است؛ حقی غیرقابل گذشت که آنان حتی با نثار خون خود از آن نگذشتند. من هنوز می‌توانم فریاد دلاورانه ملک‌المتکلمین را بشنوم که از پس تاریخ برای این سرزمین نگران است. من هنوز ندای بلند عدالت‌خواهی ده‌ها جوان رشید این سرزمین را می‌شنوم که در طول زمانی به درازای 111 سال، هنوز خون‌شان در تاروپود تاریخ این سرزمین جاری است؛ خونی که پای این برگه ها ریخته شد.حقی که به راحتی به دست نیامده و به راحتی از آن ما نشده است.

برگه های رای، میراث دلاوران این سرزمین

آنچه بعد از مشروطه پیش آمد باز هم ندای حق‌طلبی و آزادیخواهی را طنین انداز می‌کرد.تهران بعدها و در 22 تیر 1288 تسخیر شد و خون‌های فرزندان وطن نتیجه داد. مشروطه‌خواهی به ایران بازگشت اما همچنان نباید از یاد برد این برگه‌های رای که امروز در دست ماست، آسان به دست نرسیده است.خون‌ها ریخته شده است تا این حق انسانی را داشته باشیم. این برگه‌های رای و این حق انسانی که امروز بهانه‌ای است برای اینکه بگوییم رای می‌دهیم یا نمی‌دهیم، روزگاری داشتنش رویای مردم این سرزمین بود و این مردم برای دستیابی به این رویا تا بذل جان پیش رفتند. آنان به بهای خون‌های ریخته شده، میراثی گرانبها برای فرزندان‌شان،این سرزمین و آیندگان‌شان به جا گذاشتند؛ حق رای.

امروز که نوبت به ما رسیده است، با این حق انسانی چه خواهیم کرد. من باور دارم که باید برگه‌های رای را چون امانتی گرانبها حفظ واز ارزش این برگه‌ها حفاظت کنیم.

من باور دارم این حق را آسان به دست نیاورده‌ایم که آسان از دست بدهیم.اکنون به احترام تمام خون‌های ریخته شده در پای این حق قانونی، باید از حق رای خود استفاده کنیم. این برگه‌های رای ارزشمند هستند چون باور دارم در طول تاریخ و حتی در تاریخی همین حوالی خودمان کسانی برخاسته‌اند و با نثارجان خود نشان داده‌اند که این حق ارزشی بس فراتر از همه آن چیزهایی دارد که ما به آن می‌اندیشیم و در طول تاریخ همیشه بوده‌اند آنانی که با هر وسیله‌ای خواسته‌اند این حق را از ما دریغ کنند.من رای می‌دهم چون باور دارم تمام خون‌های ریخته شده در پای این برگه‌ها، تضمینی است هر چند کوچک برای اینکه راهی که می‌رویم اشتباه نیست.

 

عضویت در کانال تلگرام قانون

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.