انتخاب تاریخ:   /  /   
تلگرام قانون آسیاتک قانون بچه‌ها نیشخط پایگاه جامع اطلاع رسانی صنعت فولاد ایران خبرخوان فارسی
قضایی
آخرین خبرها پربیننده‌ترین خبرها
اعتراض زنان شاغل در غسالخانه به حكم يك دادگاه!
توضيحات ديوان محاسبات درباره انفصال از خدمت شهردار مشهد
ورود دادستاني به ماجراي توهين به رئيس جمهوري
مقابله قوه قضاییه با هجمه‌ها علیه نظام
دادستان مکلف است به پرونده توهین به رییس جمهور ورود کند
بي‌ادبي و خشونت لفظي در شأن مردم ايران نيست
متوقف کردن خودرو بدون احراز تخلف؛ ممنوع
شکایت سازمان بازرسی از بخشنامه وزیر کشور دولت سازندگی
فردوس در معرض نابودی
مجازات‌هاي غير پيشگيرانه
حمایت مردم از اقدام موشکی با راهپیمایی روز قدس
روز قدس فریاد بر نظام سلطه است
وظایف شهردار از دریچه قانون
استخدام در شهر سوخته
دستگیری 2نفر از عوامل ترور نیروهای مرزبانی
گاهی ابتذال به عنوان طرفداری از هنر ترویج می شود
بازداشت 3نفر از مسئولان شهرداری ساوه
اسیدپاش قاتل به اعدام محکوم شد
نيكوكاران اهوازي ركورددار كمك به زندانيان
۱۴ صياد ايراني در زندان دمام عربستان گرفتارند
پایبندی به آرمان انقلاب نباید منجر به تفرقه شود
طعم خون در آب‌هاي خلیج فارس
همدستان بابک زنجانی ۱۷تیر محاکمه می شوند
جزئیات دستگیری داعشی مرتبط با حمله به مجلس
حکم‌انفصال‌از‌خدمت‌شهردار‌مشهد‌موقتا‌متوقف‌شد
سازمان های غیردولتی حامی حقوق مصرف کننده فعال شوند
اژه‌ای: بازداشت 50 قاضی، کارمند و وکیل متخلف
در اعماق زمین به دنبال نان
اختصاص شعبه ویژه دادگاه برای بررسی املاک نجومی
دستگیری دو نفر در ارتباط با سرپل منافقین
نیروهای امنیتی همه ابعاد نفوذ را تحت نظر داشته باشند
توضيحات ساجدي نيا درباره درگيري خودسرانه پليس با مردم
ادعای جدید زنجانی: پول‌ها در توکیو بانک است
واکنش هیجانی سپرده‌گذاران مؤسسه ثامن به شایعه ادغام
آخرین وضعیت پرونده پزشک تبریزی
ارسال نامه‌الکترونیکی‌جعلی، حربه‌جدید جاسوسان
دلایل بازداشت مدیران کانال‌های تلگرامی
بازداشت دو مدیر کانال تلگرامی در اردبیل
جزئیات پرونده کلاهبرداری لیزینگ خودرو
کم توجهی مقررات داخلی به کودکان کار
پاسدار بي سلاح
ابلاغیه رییس قوه‌قضا درباره شکایات موسسات اعتباری
موسسات خالی از اعتبار
پشت پرده وام های میلیاردی رئیس یک بانک
هکر سایت بازی کلش بازداشت شد
آزادی 21 ایرانی از زندان‌های دبی
تشکیل پرونده کودک آزاری در مراکز نگهداری کودکان اوتیسم
تدوین طرح پیشگیری از آزار جنسی کودکان در تهران
ارسال پرونده ورمی کمپوست به دیوان عالی کشور
دور زدن فصل پنجم قانون کار با طرح کارورزی
بیشتر
کد خبر: 36005 | تاریخ : ۱۳۹۶/۲/۲۹ - 21:07
پیروزی با فریبکاری مشروعیت ندارد
جایگاه فقه در انتخابات در گفت‌وگو با آیت‌ا... العظمی محمدعلی‌گرامی مورد بررسی قرار گرفت

پیروزی با فریبکاری مشروعیت ندارد

در بزنگاه انتخابات، برخی امر رای‌دادن را واجب عینی می‌دانند و برخی دیگر وجوب یا حرمت را بر آن بار نمی‌کنند

قانون- در بزنگاه انتخابات، برخی امر رای‌دادن را واجب عینی می‌دانند و برخی دیگر وجوب یا حرمت را بر آن بار نمی‌کنند. چنین دیدگاهی از آنجا ناشی می‌شود که در اساس مفهوم دموکراسی و ابزار احقاق آن یعنی رای دادن، یک امر اجتماعی و سیاسی است و نمی توان به بهانه مصالح نظام اسلامی، بر آن جامه ای فقهی پوشاند. از سوی دیگر بر اساس قوانین، انتخاب کردن و انتخاب شدن یک حق است و نه یک تکلیف و می دانیم که حق قابل اسقاط است. اسقاط حق متضمن ارائه چنین مفهومی است که یک شهروند در اِعمال حقش، آزادی عمل دارد. پس در توجیه تشویق عمومی برای رای‌دادن و تبلیغات انتخاباتی، یا قدری تسامح و تساهل صورت گرفته یا آنکه چنین رويكردي برآمده از اقراض سیاسی است.

در خصوص بررس تخصصی و مبسوط این مهم و نیز تاثیر فریب و اغوای عمومی در مشروعیت فاتحان انتخابات، آیت‌ا...العظمی «محمدعلی گرامی»، استاد دروس خارج فقه حوزه علمیه قم به گفت‌وگو با «قانون» پرداخت.

استدلال کسانی که قايل به وجوب حضور در انتخابات هستند، چیست؟

انسان یک زندگی اجتماعی دارد و مسائل مدیریتی بر زندگی مادی و معنوی او تاثیر می‌گذارد. ما می‌گوییم امامت از نبوت مهم‌تر است چرا که نبوت، آوردن قانون الهی برای بشر و امامت اجرای آن قانون است و طبیعتا بحث اجرا مهم‌تر است. اگر زندگی، اجتماعی نبود هرکسی بر اساس مصلحت خود می‌توانست تصمیم بگیرد و زندگی‌اش را اداره کند اما وقتی که قرار است افراد به صورت جمعی و به عبارت دیگر به صورت یک «جامعه» زندگی کنند، نیاز به مدیریت واحد دارند و برای تعیین این مدیر، همه باید مشارکت داشته باشند. اگر امامت، نظامِ دین بر دنیا را تنظيم مي‌كند، مراحل پایین تر آن امور ثانويه است. فقهانيز این مساله را يادآور شده‌اند که در امور حسبیه،‌ اول امام معصوم و بعد فقهای با شرایط و بعد از فقها، مومنان عادل می‌توانند مدیریت کنند. افراد عادل، افراد مورد وثوقي هستند كه دور هم جمع ‌شوند و راجع به این مساله تصمیم بگیرند. بعید نیست که گفته شود به خاطر حسن مدیریت جامعه و به سمت هلاکت نرفتن آن و برای اینکه مدیریت جامعه به دست کسانی نیفتد که «یدعون الی النار» هستند، حضور برای تعیین مدیر الزامی است و یکی از معانی حضور برای تعیین مدیر صالح، رای دادن است. در مقابل کسانی می‌گویند وقتی ما می‌خواهیم غیر معصوم را انتخاب کنیم، ممکن است وي کارهای خلافی انجام داده باشد. در این شرایط کارهای او به پای کسانی نيز که او را تایید کرده‌اند نوشته می‌شود.

قاعده عقلایی این است که در این‌گونه امور ،شخص به مقدار امکان دخالت کند و اگر بر حُسن مدیريت شخصی یقین پیدا کرد، به او رای دهد و اگر نيز یقین پیدا نکرد،با احتمال و البته احتياط انتخاب کند. پس اگر انسان زندگی اجتماعی دارد، ناچار باید مدیر و قوانین اجتماعی داشته باشد. افراد متدین، قوانین اجتماعی را از شریعت می‌گیرند و مدیریت را نيز در شرایط غیبت امام معصوم، به مومنان عادل و افراد متخصص می‌سپارند.

آيا فتوای کسانی که قايل به وجوب حضور در انتخابات هستند، فقط در کشورهای اسلامی مصداق پیدا می‌کند؟

این مساله عقلی است و به محیط اسلامی اختصاص ندارد. زندگی اجتماعی، هم قانون خوب می‌خواهد و هم مدیریت خوب. همه انسان‌ها یک تقوای فطری دارند. در ابتداي سوره بقره به این تقوای فطری اشاره شده است. آیه می‌گوید «ذلک الکتاب، لاریب فیه، هدی للمتقین». این کتاب برای باتقوايان، هدایت است. این افرادی که قبل از هدایت دارای تقوا هستند، همان افراد برخوردار از تقوای فطری‌اند. در ادامه این افراد معرفی شده‌اند. فلسفه این افراد، فلسفه مادی نیست و به فکر همنوعان خود هستند. عقل می‌گوید مدیریت جامعه باید مدیریت صحیحی باشد و این مدیریت، اول به معصوم می‌رسد و اگر معصوم نبود، به کسی می‌رسد که اشتباه کمتری دارد. معنای زندگی اجتماعی این است که همه در اداره صحیح جامعه مشارکت کنیم.

گاهی انتخاب بین بد و بدتر است. آیا در چنین شرایطی نيز حضور ضرورت پیدا می کند؟

مرحوم آقای نائینی می‌گوید، نمی‌گوییم مشروطه خوب است اما از استبداد بهتر است. مرحوم آقای بروجردی نيز فرموده بود، شکی نیست که اقدامات آقای آخوند خراسانی در تایید مشروطه کار عاقلانه‌ای بوده است. من نيز در مقدمه کتاب «به سوی حکومت اسلامی» نوشته‌ام که آقای نائینی به تبعیت از آقای آخوند می‌خواهد بگوید دفع افسد به فاسد، عقلایی است. اگر امر بین این دایر شد که یک افسد حکومت را در دست بگیرد یا یک فاسد، عاقلانه این است که افسد کنار زده شود و حکومت را به فاسد بدهیم. به اين دليل برخی از بزرگان، مشروطه را خوب نمی‌دانستند بلکه آن را از استبداد بهتر می‌دانستند. البته این مساله برای برخی حل نشد و ايشان در این موضوع دخالتی نمی‌کردند چون هر دو طرف را فاسد می‌دانستند. در طبقه علما نيز برخی بوده‌اند که وقتي مساله مشروطه، مشروعه و استبداد پیش آمد، کناره‌گیری کردند؛ مثل آقای حاج آخوند رستم آبادی. ایشان در تهران روشی را در پی گرفت که گویا در اصل از دايره باسواد بودن، خارج شده‌بودند. وقتی کسی از او مساله می‌پرسید، می‌گفت این رساله «سید محمد کاظم یزدی» است. بردارید و ببینید در آن ،چه نوشته شده است.عده‌ای از تهران نزد سید محمد کاظم یزدی رفتند و از او مساله پرسیدند. گفت اهل کجایید؟ گفتند از تهران آمده‌ایم. سید محمد کاظم گفت آنجا که آقای رستم‌آبادی هست. چرا از او نپرسیدید؟ آن‌ها جواب دادند مگر سید سواد دارد؟

او این‌گونه خود را کنار کشیده بود تا در این امور به او مراجعه نشود.یعنی کسانی بودند که نظرشان این بود که در افسد و فاسد، فساد وجود دارد، پس مداخله نمی‌کردند.

ضرورت عقلی حضور در انتخابات به صورت کفایی است یا عینی؟

کفایی است. وقتی مدیری طبق نظر ما مشخص شد، نیازی به مداخله نیست. البته باید مساله به صورت یقینی باشد و این نشود که با کوتاهی فرد، جامعه به دست غیرصالح بیفتد.

بر اساس نظریه‌ای که شرکت در انتخابات را لازم می‌داند، آیا انتخاب اصلح لازم است؟

اين يك مساله عقلی است. عقل می‌گوید جامعه، هم مدیر خوب و هم مدیریت خوب می‌خواهد. ما به مقدار امکان باید تحقیق کنیم. می‌شود با 10 نفر عاقل تماس گرفت و آن‌ها نيز اگر معذوریتی نداشته باشند، نظرشان را می‌گویند. حال اگر شرایط به شکلی پیش رفت که اگر شخص نظرش را بگوید، او را اذیت ‌کنند، در این شرایط تکلیف از او ساقط است.

حکم کاندیدایی که برای کسب رای، وعده‌ غیرواقعی می‌دهد چیست؟

این کار مصداق خدعه و ایجاد فساد و ضرر رساندن به جامعه است. به جامعه مسلمان‌ها ضرر زدن، ایجاد ضمانت می‌کند اما اینجا بحث هدایت جامعه است و بي‌شك چنین شخصی مسئول است.

آیا سِمت و جایگاه کسی که با ابزاری مانند دروغ، مسئولیتی را به دست می‌آورد، وجاهت شرعی دارد؟

بدون ترديد چنین جایگاهی مشروع نیست.

آیا کاندیداها و طرفداران آن‌ها با توجیه آشکار شدن حقایق برای جامعه، مجاز هستند وارد حریم خصوصی افراد شوند؟

در آن مقداری که به زندگی اجتماعی ارتباط دارد، مجازند. در یک ازدواج گفته می‌شود در صورتی که با شما مشورت شود، مجازید امور طرف را بیان کنید.اما اینجا که از یک ازدواج فردی مهم‌تر است. اگر از شما پرسیده شود که نظرت درباره فلانی چیست، باید واقعیاتی را که در این رای دخالت دارد بیان کنید. البته حق ندارید مسائل خصوصی‌ای را که در این رای دخالت ندارد بیان کنید؛مانند اینکه این شخص دیشب کجا خوابیده یا چه چیزی خورده یا امروز غذای او چه بوده است.

کاندیدایی که می‌داند صلاحیت رقیبش از او بیشتر است، مجاز است که با او رقابت کند؟

روایات صریحی درباره انسان‌هایی که مسئولیتی را می‌پذیرند درحالی که از آن‌ها افراد بهتری وجود دارد، داریم و در آن روایات برای این افراد تعابیر شدیدي به کار رفته است. بزرگان ما در فتوا نيز احتیاط می‌کردند و می‌گفتند مادامی که فلانی هست، فتوا ندهیم. مثلا شیخ انصاری بعد از صاحب جواهر، مرجعیت را نپذیرفت و به «سید العلما مازندرانی» نامه نوشت و گفت شما از من اعلمی و سیدالعلما نيز جواب داد که من چنین بودم اما مدت‌هاست که از درس و بحث فاصله دارم و شما اعلم هستید.

البته برخی نيز می‌گویند اگر احکامی را که می‌فهمیم نگوییم، کتمان کرده‌ایم. به هر حال بحث نیت نيز هست. کسی که کاندیدا می‌شود باید بین خودش و خدای خودش قضاوت کند که آیا گرفتار هوا و هوس شده یا اینکه در واقع خود را برتر می داند و برای اصلاح آمده است.

یکی از شاخص‌های تعیین مدیر در جامعه اسلامی تقواست. چه شاخص و معیاری وجود دارد که بر اساس آن بتوانیم تقوا را از ریا بشناسیم؟

مانند سایر امور است. شما در بحث شاهد برای طلاق و یا امام جماعت نيز همین بحث را دارید. باید در امور فرد و ظواهر او دقت کرد. هر فردی می‌تواند با دقت نظر و تحلیل صحبت‌های فرد و دیدن رفتار او تشخیص دهد که این فرد دروغگو یا راستگوست.

اگر تصور کاندیدایی این باشد که طرف مقابل حق نیست، آیا می‌تواند از دروغ یا تهمت برای ضربه زدن به او استفاده کند؟

تهمت که هرگز جایز نیست. ما در ادله امر به معروف و نهی از منکر نيز چنین اطلاقی نداریم که بتوان برای جلوگیری از مدریت یک فاسد، دست به دروغ گفتن‌بزنیم. مانند این است که شخص ظرف شراب را از ترس اینکه طرف مقابل نخورد، خودش بخورد. آیا شما توجیه کسی را که می‌گوید من مشروب می‌خورم تا فلانی نخورد، می پذیرید؟

گروهی به روایت «إذا رأیتم أهل الریب و البدع من بعدی فأظهروا البرائة منهم و اکثروا من سبهم و القول فیهم و الوقیعة و باهتوهم کیلا یطمعوا فی الفساد فی الاسلام» استناد می‌کنند. نظر شما چیست؟

«باهتوهم» در اینجا به معنای تهمت زدن نیست بلکه باید طوری برخورد کرد که طرف سرگردان شود. این معنا در حکومت پیامبر و حضرت علی یا رفتار سایر ائمه( سلام‌ا... علیهم )سابقه ندارد.

این‌ها دشمنان زیادی داشتند اما کجا به آن‌ها نسبت ناروا داده‌اند؟ حتی مطالبی مانند سگ بازی و غیره را که راجع به یزید گفته می‌شود، به معاویه که پدر اوست نسبت نمی‌دادند. به یزید نسبت داده می‌شود چون واقعیت بوده است. تهمت به هیچ وجه مشروع نیست.

آیا نمی‌توان با تمسک به قاعده دفع افسد به فاسد، این رفتار را توجیه کرد؟

نباید کنار زدن افسد با وسیله‌ای باشد که خود این وسیله ایجاد فساد می‌کند. دروغ و تهمت در ردیف بزرگ‌ترین گناهان هستند.

آیا ريیس جمهور، وکیل مردم می‌شود و قواعد باب وکالت بر او صدق می کند؟

ريیس جمهور، وکیل نیست بلکه ولی است. او مدیر است و مدیر از مصادیق باب ولایت است.

تفاوت ولایت و وکالت چیست؟

وکیل مدیر نیست. کار اجرایی یعنی اداره کردن. به وکیلِ مجلس، مدیر نمی‌گویند. وزیر مدیر است اما وکیل مدیر نیست. وزیر اتباعی دارد كه طبق دستور او عمل می‌کنند.

محدوده این ولایت چقدر است؟

به مقداری است که به او مدیریت می‌دهند.

آيا شخصی که به این ولایت دست پیدا می‌کند می‌تواند خلاف آن‌چیزی عمل کند که قبل از انتخاب شدن به آن وعده داده بوده است؟

در این موارد ولایت ندارد که بخواهد به این خلاف عمل کند.

 

عضویت در کانال تلگرام قانون

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.