انتخاب تاریخ:   /  /   
<stylestyle ویژه‌نامه بی‌قانون منتشر شد آسیاتک قانون بچه‌ها نیشخط پایگاه جامع اطلاع رسانی صنعت فولاد ایران
سیاست
آخرین خبرها پربیننده‌ترین خبرها
رابطه ایران و پاکستان «بی‌نظیر» نیست!
درخواست نمايندگان از ظريف براي بازگشت به وزارت‌خارجه
ادعاي كريمي‌قدوسي درباره ظريف
لرزه ظريف بر اندام سياستمداران
انتقاد تند آيت‌الله‌خامنه اي از ازدواج سفيد
تكذيب دستور گرفتن روحاني از MI6
تكذيب يك شنود
نبرد ديدگاه‌ها
نقش اصلاح‌طلبان در بحران‌ امروز
احزاب در ایران نان انتخابات را خورده اما چوبش را نخورده‌اند
آرشيو صدا و سيما را از كشور خارج كرده‌اند!
وضع آزادی از زمان طاغوت بدتر شده است
تقدير آيت‌ا...‌خامنه‌اي از نوجوان شطرنج‌باز
نمره ۲۰ از ۱۰۰ روحاني
دومينوي خودخواهي و ضربه به هم‌ميهن
دولت نمي‌تواند به متخلفان كمك كند
سرنوشت FATF در گرو رفراندوم
اندیشه ایرانشهری به مثابه ابرگفتمان
ارسال لایحه «جامع انتخابات» به مجلس
اصلاح‌طلبان نباید با یکدیگر درگیر شوند
واكنش خنثي ظريف درباره FATF
زندگي اشرافي با انقلابي‌گري سازگاري ندارد
اميد به كليد سندرز
پارادوكس مودت ـ تخاصم
نپیوستن به FATF یعنی نه به شفافیت بین المللي
تعلیق ایران از لیست سیاه FATF تا ۴ ماه دیگر
آيت‌الله خامنه‌ای درگذشت محمدمؤمن را تسلیت گفتند
يك امام جمعه ديگر نيز كناره‌گيري كرد
تحكيم وحدت با اژدهاي زرد
لبيك صوتي!
گره ارشادي
رد شهادت و عباي روحانيت
راهبرد شرقي
پژمانفر، رييس دفتر روحاني را تهديد كرد
رياست‌جمهوري اختصاص هزارميلياردي به پديده را تكذيب كرد
شهادت زکریا سازمان ملل را از خواب غفلت بیدار کند!
ایران و ایالات متحده ،حکایت تلخکامی و شرح جدایی
شکایت سید محمد خاتمی از کریمی قدوسی
بدهكار اصلي اروپاييان هستند
حاتم‌بخشي هزارميلياردي
نماينده ولي فقيه در خوزستان از امامت جمعه استعفا داد
شكايت دادستاني عليه دو نماينده براي نطق در مجلس
كنايه جهنمي به علي‌مطهري!
جزييات انهدام خانه‌های تيمى عوامل حادثه تروريستی زاهدان
اعانه‌اي كه پايمال مي‌شود!
سایه بحران دیپلماتیک بر روابط تهران- اسلام آباد
هشدار از قم به عربستان و پاكستان
من به مسئولین و دولتی‌ها نمی‌گویم چه کنند
اولين سيلي سپاه به تروريست‌هاي زاهدان
فيك‌نيوز فارس را كريمي قدوسي تكذيب كرد!
بیشتر
کد خبر: 54445 | تاریخ : ۱۳۹۶/۷/۴ - 16:09
جنس اين ايثار فرق مي‌كند

جنس اين ايثار فرق مي‌كند

جنس اين ايثار، جنس ديگري است. نمي‌توان ازآن سخن گفت. كلام براي اين‌گونه گفتن‌ها خلق نشده، توانش را ندارد. پايان سخن، پايان ماست، اين شكوه و عظمت پايان ندارد

قانون-حيدر رحيمي/ مدرس دانشگاه

آن‌قدر از كربلا حرف زده‌اند، روضه خوانده‌اند، تاليف كرده‌اند كه عقل مآل‌انديش به بينش كوتاه و ضعيف و اندك خويش حكم مي‌كند كه «كافي است»، اما حديث دل متفاوت و منطق كربلا چيز ديگريست.

كربلا تابلويي است كه اگر هزار قطعه‌اش كني، هر قطعه آن فلسفه ديگري است و نياز به جمع با قطعات ديگر ندارد. هر قطعه اين پازل درخشان به تنهايي، دنياي كاملي است. زينب(س)، علي‌اكبر(ع)، حبيب، حرّ، حتي طفل 6 ماهه، هريك حديث كاملي است. تمام اين روايت، فلسفه‌اي كامل و كلاس درسي تمام به حساب مي‌آيد. كودك عقل را ياراي آن نيست كه اين عظمت را يكجا و در يك تصوير ببيند كه به يقين، كلاه از سر ضعف و حقارتش فرو مي‌افتد.پس يك گوشه از اين تابلو يا قطعه كوچكي از اين پازل عظيم را مي‌نگريم.

گاهي ساده و ناشيانه بر زبان مي‌رانيم كه زينب(س) در كربلا ايثار كرد. عجبا، اين تعريفي است از سر تكليفِ قلم و فرسخ‌ها با عمق حقيقت فاصله دارد. بانويي را درنظر بگيريد كه دو پسر رشيد خود را در برابرش مثله كرده‌اند و هنوز برپا ايستاده است.جوان دلاور و يادگار برادر شهيدش را به وضع ناگوار كشته‌اند (و هنوز برپاست)؛ فرزند منحصربه‌فرد برادرش حسين(ع) را كه گويا شبيه‌ترين فرد به پيامبر (ص) بوده زير سم اسبان خرد كرده‌اند، ناگهان طفل شيرخواره و پاره‌جگر برادرش را در مقابل چشمانش تير زده و گلو دريده‌اند (اما هنوز برپاست)، برادر دلاوري چون عباس (ع) را چنان فجيع (تنها خواهران، ژرفاي اين مصيبت را مي‌دانند) به شهادت ‌رسانده‌انداما هنوز برپاست. عاقبت برادري ديگر، اما چه برادري، حسين(ع) را در مقابل ديدگانش سربريده‌اند و بر جسم بي‌جانش تاخته‌اند و او هنوز برپاست. هنوز ايستاده، زجه نمي‌زند، دق نمي‌كند، موي نمي‌كند. آيا مي‌توان گفت «زينب ايثار كرد». آيا واژه ايثار مي‌تواند اين حجم از عظمت و از خودگذشتگي و ديگرخواهي و استقامت و ايستادن و... را با خود حمل كند. گيرم كه اين فرض محال را پذيرفتيم اما هنگامي كه زينب(س) با همه اين دردها، تا شام رفته، در تمام طول سفر با همه اين داغ‌ها، سر برادر عزيزكرده را منزل به منزل در كنار خود بر بلنداي نيزه مشاهده كرده و رقيه‌برادر، در آغوشش جان داده اماهنوز برپاست و عجبا در پاسخ يزيد، اين حقارت مجسم و سمبل قدرت جاهلانه كه مي‌پرسد چه ديدي؟ با گردن افراشته ندا مي‌دهد كه «ما رأيتُ الا جميلا» چيزي نديدم مگر زيبايي!شگفتا! حال ديگر قلم باز مي‌ماند، كلام و واژه نيز به حقارت خود اعتراف مي‌كند. زيرا كه اين عظمت، عظمت ديگري است. جنس اين ايثار، جنس ديگري است. نمي‌توان ازآن سخن گفت. كلام براي اين‌گونه گفتن‌ها خلق نشده، توانش را ندارد. پايان سخن، پايان ماست، اين شكوه و عظمت پايان ندارد.

عضویت در کانال تلگرام قانون

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.