انتخاب تاریخ:   /  /   
<stylestyle ویژه‌نامه بی‌قانون منتشر شد آسیاتک قانون بچه‌ها نیشخط پایگاه جامع اطلاع رسانی صنعت فولاد ایران
اقتصاد
آخرین خبرها پربیننده‌ترین خبرها
خدمات ویژه برترین اپراتور ارتباطات ثابت کشور به اعضای خانه کارگر
اخلاق حرفه ای، گم‌شده مهندسی!
مجلس با «سهميه‌بندي بنزين» مخالفت كرد
حداقل دستمزد کارگران باید ۳ میلیون و ۷۵۹ باشد
وعده جذاب دولت براي خانه‌دار كردن پنج دهك جامعه
پیشنهاد افزایش ۳۰ تا ۴۰ درصدی برخي حقوق‌ها
مشاغل نجات‌بخش
بخش کشاورزی و ضعف رسانه‌ای
مزد بلاتكليف!
ركورد طلايي!
حفظ دارایی در گرو جلوگیری از زیان ساز بودن
سهام ؛ ارزش واقعی یا ذاتی؟
حاشیه ادامه‌دار چک‌ها
رئیس سازمان شیلات ایران برکنار شد
وزارت صادرات یا وزارت بازرگانی
فرصت های صندوق های سرمایه‌گذاری مشترک
رانت اطلاعاتی، مفسده ای که جرم تلقی نمی‌شود
راه سوء‎استفاده واردکنندگان از ارز دولتی بسته شد
اشتغال چرمی!
تعيين تكليف برای پیش‌خریدها
سياسي كاري با دستمزد کارگران
بازار نفت در سه ماهه اول ۲۰۱۹ به تعادل می‌رسد
پاسخ به ماجراي ممانعت بانك‌مركزي از كاهش نرخ ارز
پیامک «یارانه شما قطع شد» جعلی است
هشدار نسبت به افزايش تحريم‌هاي آمريكا
سهم نفت در بودجه باید به صفر برسد
بودجه 98 مغایر با احکام برنامه ششم توسعه است
قیمت جهانی طلا کاهش یافت
بازار كساد طلاي سياه
فشارهای کمرشکن، حقوق‌های اندک!
لزوم راه‌اندازي ديپلماسي هوانوردي
سامانه‌های "سرکاری" سازمان تامین اجتماعی و سردرگمي مردم!
معرفي مقصر اصلي وجود تورم
سالانه حدود ۸۰۰ هزار زوج جوان به مسکن جدید نیاز دارند
اقدامی بیات
بحران گوشت‌هاي سلطنتي!
جهنم اجاره ‌نشینی
قیمت بنزین و گازوئیل در سال ۹۸ افزایش نمی‌یابد
كارگران زير ضرب زندگي
وعده‌اي كه وابسته به كمك دولت است
پيشتازي گازي ايران
بازار بي تحرك مسكن
پروازهاي نجومي!
طرح سهمیه‌بندی بنزین مردم را فقیر می‌کند
هشدار يك نماينده مجلس درباره آينده ناخوشايند خودروسازي
ارزش پول ملی یک سوم کاهش یافته است
طلا به بالای ۱۳۰۰ دلار صعود خواهد کرد
خبرهای خوبی بانك مركزي درباره کسب وکارهای نوپا
وام 25 ميليوني به دانشجويان صنعتي شريف
تزريق نجومي به صنعت خودرو
بیشتر
کد خبر: 61735 | تاریخ : ۱۳۹۶/۹/۷ - 11:34
کدام مدیران قالیباف باید با نجفی بمانند؟

کدام مدیران قالیباف باید با نجفی بمانند؟

در حقیقت اصلاح‌طلبی و اصولگرایی خوراک انتخاباتی هستند و هرکدام که بر سرکار بیایند همان کاری را می‌کنند که اگر رقیب بر سرکار می‌آمد، انجام می‌داد.

قانون- علیرضا نورانی

 احزاب در ایران چندان حرفی برای گفتن ندارند. در سال‌های پس از انقلاب و به‌خصوص پس از انتخابات دوم خرداد به افرادی که دولت را در دست گرفتند اصلاح‌طلب و به طیف مقابل آن‌ها اصولگرا اطلاق شد.

به گزارش قانون، اما به‌راستی در مورد بسیاری از مسائل در میان آن‌ها نزدیکی و قرابت وجود دارد. و کمتر مساله‌ای است که از هر دو طرف صدای مشترکی به گوش نرسد.

در حقیقت اصلاح‌طلبی و اصولگرایی خوراک انتخاباتی هستند و هرکدام که بر سرکار بیایند همان کاری را می‌کنند که اگر رقیب بر سرکار می‌آمد، انجام می‌داد.

به‌وضوح می‌توان گفت در مورد مسائل مذهبی و اعتقادی عمدتا با یک نوع نگاه روبه‌رو هستیم، به‌عنوان‌مثال در مواجهه با کشورهای غربی نیز اندک اختلاف دیدگاهی وجود دارد؛  به نظر می‌رسد اصلاح‌طلبان به غرب اعتقاد بیشتری دارند هرچند که احمدی‌نژاد همه توان خود را برای نزدیکی به غرب به کار گرفت و چند نامه به باراک اوباما را می‌توان در این مجال گنجاند و همچنین تعامل سازنده با غرب نیز ازجمله شعارهای انتخاباتی رئیسی بود.

در حقیقت برخی از تعاریف و معانی در سال‌های مختلف توسط هر دو گروه گفته‌شده و در پیش‌گرفته شده و سپس جایشان عوض‌شده است.

مثلا در دهه 60 و 70 راست‌ها طرفدار بازار آزاد و به اصلاح روش‌های اقتصادی غرب بودند و چپ‌ها دقیقا در مقابل آن به شوروی متمایل بودند، اما این روزها کاملا این جایگاه تغییر کرده است.

در مورد مسائل مربوط به زنان، اصلاح‌طلبان داعیه‌دار این موضوع هستند اما دولت‌های اصلاح‌طلب و نزدیک به اصلاح‌طلبان وزیر زن در کابینه نداشتند و احمدی‌نژاد اصولگرا این سنت را تغییر داد و روحانی با همه نزدیکی به طیف اصلاح‌طلب وزیر زن در کابینه نگنجاند.

واقعیت این است که نظم مشخصی پشت طیف اصولگرا و اصلاح‌طلب وجود ندارد و تنها تفاوت‌های مختصری می‌توان میان آن‌ها یافت.

 تا به آنجا که بسیاری از مدیران کارآزموده در رزومه کاری خود هم همکاری با اصلاح‌طلبان را دارند و هم اصولگرایان. از این دسته مدیران در جمهوری اسلامی ایران کم نیستند که نمی‌توان به‌راحتی به روی آنان برچسب اصلاح‌طلبی و اصولگرایی زد.

در این میان مدت‌هاست که صحبت از جریان سوم شنیده می‌شود جریانی که گفته می‌شود توسط معتدلان هر دو طیف ایجاد خواهد شد. و عمدتا حرف از ائتلاف حسن روحانی و علی لاریجانی به میان می‌آید. احتمالا با ایجاد این جریان سوم، رادیکال‌های هر دو گروه، پایگاه اصلاح‌طلبی و اصولگرایی را حفظ می‌کنند. و معتدلان هر طیف وارد این جریان می‌شوند.

 آنگاه کار کردن افرادی که تا به امروز به دلیل همکاری با دولت مستقر، اصلاح‌طلب یا اصولگرا شناخته می‌شدند، با طیف روبه‌رو راحت‌تر خواهد بود.

به‌عنوان نمونه زمانی که آقای نجفی بر مسند شهرداری تهران تکیه زد برخی از مدیران را حفظ کرد که با انتقاد شدید هم طیفان خود روبه‌رو شد.

 این در حالی است که بسیاری از مدیران دوران قالی‌باف در دولت اصلاحات هم پست داشته و کارکرده‌اند، که از آن جمله می‌توان به حجت‌الاسلام امرودی اشاره کرد.

 میثم امرودی در دوره اصلاحات مشاور وزیر آموزش‌وپرورش بود و قبل از آن‌هم مدیرکلی بنیاد شهید استان اردبیل را عهده‌دار بود، وی پس از بازگشت از کویت به سمت قائم‌مقام معاون و سپس معاون فرهنگی – اجتماعی شهرداری تهران در دوران قالی‌باف منصوب شد.

این روحانی رزمنده در طول دوران مدیریتی خود در همه دولت‌ها نقش موثر ایفا کرده و رویکرد فعالیت‌های خود را همواره برمدار تعادل و کار علمی قرار داده است.

جالب آنکه در تعامل و همکاری با مسئولان ارشد ملی از راست سنتی تا چپ افراطی همواره او را متعلق به جریان خود می‌دانستند و به‌عنوان مدیری شش دانگ، دانشگاهی و خوش‌فکر از او یاد کرده‌اند. در ابتدای تصدی امرودی بر مسند معاونت فرهنگی – اجتماعی شهرداری طیف اصولگرایان شورای شهر با حضور وی مخالفت کرده و برچسب اصلاح‌طلبی به او زدند.

اما هنگام تودیع وی مهندس چمران مراسمی جداگانه برگزار کرد و در آن مراسم گفت: روزی که امرودی آمد مخالفت‌های زیادی صورت گرفت. اما امروز ما مخالف تودیع او هستیم و آقای قالی‌باف نیز از ایشان به‌عنوان یک رزمنده، جانباز دانشگاهی، روحانی پرتلاش، انسان پرکار و زحمت‌کشیده یادکرد. قالی باف ذهن منظم و مهندسی‌شده را از ویژگی‌های امرودی برشمرد و از تلاش، نشاط و همچنین ایده پردازی وی در حوزه‌های فرهنگی تقدیر کرد.

از آن‌سو چهره‌های شاخص اصلاح‌طلب نیز در مراسم تودیع امرودی حاضر شدند و از تودیع او ابراز تاسف کردند و تودیع وی را مصداق زیر بار حرف زور نرفتن او دانستند.

به هر جهت آن روزها قالی‌باف در پی تدارک انتخابات بود و شهرداری پایتخت، آرایش انتخاباتی به خود گرفته بود. شهردار نیاز به مدیرانی داشت که خود و منابعشان را برای این منظور هزینه کنند و در این میان امرودی به دلیل روحیه فراجناحی در لیست قربانیان انتخابات 92 قرار گرفت.

 این روزها اما گمانه‌زنی برخی رسانه‌ها مبنی بر تصدی وی بر سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران شنیده می‌شود که مجددا با واکنش افراطیون مواجه شده است. منتقدان می‌گویند امرودی معاون قالی‌باف بوده پس یک چهره اصولگراست و با قاطبه شورای شهر و شهرداری منافات دارد.

حال‌آنکه بسیاری از مدیران همچون امرودی از ابتدای دوران خدمت خود در نظام جمهوری اسلامی ایران همواره مشی تعادل و فراجناحی را حفظ کرده‌اند.

در شرایطی که کشور به لحاظ مسائل اقتصادی، بین‌المللی واجتماعی در شرایط ویژه‌ای قرار داد، لزوم حضور چهره‌های فراجناحی در بدنه اجرایی کشور بیش از هر زمان دیگری احساس می‌شود.

در این شرایط نباید به بهانه‌های حزبی و گروهی کشور را از مدیریت این افراد محروم کرد. به امید آن روز که منافع مردمی بر منافع حزبی به معنای واقعی کلمه ترجیح داده شود.

*کارشناس مسائل فرهنگی

عضویت در کانال تلگرام قانون

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.