انتخاب تاریخ:   /  /   
<stylestyle ویژه‌نامه بی‌قانون منتشر شد آسیاتک قانون بچه‌ها نیشخط پایگاه جامع اطلاع رسانی صنعت فولاد ایران
سیاست
آخرین خبرها پربیننده‌ترین خبرها
رابطه ایران و پاکستان «بی‌نظیر» نیست!
درخواست نمايندگان از ظريف براي بازگشت به وزارت‌خارجه
ادعاي كريمي‌قدوسي درباره ظريف
لرزه ظريف بر اندام سياستمداران
انتقاد تند آيت‌الله‌خامنه اي از ازدواج سفيد
تكذيب دستور گرفتن روحاني از MI6
تكذيب يك شنود
نبرد ديدگاه‌ها
نقش اصلاح‌طلبان در بحران‌ امروز
احزاب در ایران نان انتخابات را خورده اما چوبش را نخورده‌اند
آرشيو صدا و سيما را از كشور خارج كرده‌اند!
وضع آزادی از زمان طاغوت بدتر شده است
تقدير آيت‌ا...‌خامنه‌اي از نوجوان شطرنج‌باز
نمره ۲۰ از ۱۰۰ روحاني
دومينوي خودخواهي و ضربه به هم‌ميهن
دولت نمي‌تواند به متخلفان كمك كند
سرنوشت FATF در گرو رفراندوم
اندیشه ایرانشهری به مثابه ابرگفتمان
ارسال لایحه «جامع انتخابات» به مجلس
اصلاح‌طلبان نباید با یکدیگر درگیر شوند
واكنش خنثي ظريف درباره FATF
زندگي اشرافي با انقلابي‌گري سازگاري ندارد
اميد به كليد سندرز
پارادوكس مودت ـ تخاصم
نپیوستن به FATF یعنی نه به شفافیت بین المللي
تعلیق ایران از لیست سیاه FATF تا ۴ ماه دیگر
آيت‌الله خامنه‌ای درگذشت محمدمؤمن را تسلیت گفتند
يك امام جمعه ديگر نيز كناره‌گيري كرد
تحكيم وحدت با اژدهاي زرد
لبيك صوتي!
گره ارشادي
رد شهادت و عباي روحانيت
راهبرد شرقي
پژمانفر، رييس دفتر روحاني را تهديد كرد
رياست‌جمهوري اختصاص هزارميلياردي به پديده را تكذيب كرد
شهادت زکریا سازمان ملل را از خواب غفلت بیدار کند!
ایران و ایالات متحده ،حکایت تلخکامی و شرح جدایی
شکایت سید محمد خاتمی از کریمی قدوسی
بدهكار اصلي اروپاييان هستند
حاتم‌بخشي هزارميلياردي
نماينده ولي فقيه در خوزستان از امامت جمعه استعفا داد
شكايت دادستاني عليه دو نماينده براي نطق در مجلس
كنايه جهنمي به علي‌مطهري!
جزييات انهدام خانه‌های تيمى عوامل حادثه تروريستی زاهدان
اعانه‌اي كه پايمال مي‌شود!
سایه بحران دیپلماتیک بر روابط تهران- اسلام آباد
هشدار از قم به عربستان و پاكستان
من به مسئولین و دولتی‌ها نمی‌گویم چه کنند
اولين سيلي سپاه به تروريست‌هاي زاهدان
فيك‌نيوز فارس را كريمي قدوسي تكذيب كرد!
بیشتر
کد خبر: 87871 | تاریخ : ۱۳۹۷/۷/۶ - 20:31
استیصال آقای رییس
سخنرانی روحانی در سازمان ملل به دور از حقایق عینی سیاست خارجی بود

استیصال آقای رییس

روحانی و دولتش با ابراز چنین مواضعی سعی در تطهیر خود دارند و می‌خواهند تمام مشکلات را بر گردن کشوری چون آمریکا بيندازند در صورتی که هر فرد منصفی می‌داند که ...

قانون-مهرشاد ایمانی

مطلق رسانه‌های ایران اعم از اصلاح‌طلب و اصولگرا سخنان حسن‌روحانی در مجمع عمومی سازمان ملل متحد را مبتنی بر صلح‌طلبی، حفظ اقتدار ملی و ایستادگی در برابر ایالات متحده آمریکا دانستند و در مقابل سخنان ترامپ را سرشار از خشونت تلقی کردند که نتیجه‌اش چیزی جز خنده حضار نبود. چنین رویکردی گرچه از حیث ملاحظات سیاسی داخلی پذیرفتنی است اما با منطق موجود در عرصه بین‌المللی سازگار نیست زیرا صحبت‌های روحانی نه‌تنها نویدبخش روزهای روشنی برای ایران نبود، بلکه به هیچ‌وجه گره کور مناسبات ایران با کشورهای قدرتمند جهان را حل نکرد. علاوه بر تمام این‌ها روحانی با موضعی سراسر از استیصال و درماندگی سخن گفت. گرچه او تمایل داشت که شمایلی از رییس دولت اصلاحات را داشته باشد و باب گفت‌وگوی جهانی را باز کند اما چنین رویکردی از سوی روحانی در شرایط فعلی جهانی تنها به کاریکاتوری از طرح گفت‌وگوی تمدن‌ها تبدیل شد زیرا اکنون ایران پیش و بیش از آنکه به شعارهای صلح‌طلبی احتیاج داشته باشد، نیاز به تعامل واقعی با عرصه بین‌المللی دارد.

پذیرش ضمنی قدرت آمریکا

روحانی در بخشی از سخنان خود، ایران را کشوری متعهد به عهدنامه‌های بین‌المللی و آمریکا را عهدشکنی بزرگ دانست و شاهد مثال این مدعا را برجام معرفی کرد. شاید سخن رییس‌جمهور ایران خالی از وجه نباشد اما بی‌تردید راه‌گشا نیست و بهتر بود حسن روحانی به‌جای یادآوری عهدشکنی آمریکا ،راه‌حلی درخور و واقعی ارائه می‌کرد. از سوی دیگر وقتی دومین مقام سیاسی کشور اذعان می‌کند که سازمان ملل در ید اختیار آمریکاست، به صورت ضمنی به قدرت این کشور اذعان کرده است. به‌نحوی که گفت: «بی‌تفاوتی و بی‌اثری نهادهای بین‌المللی می‌تواند خطری برای صلح جهانی باشد. دولت‌های اقتدارگرا دشمنان صلح و پدران جنگ هستند. دولت ایالات متحده آمریکا دست‌کم در صورت هیات حاکمه کنونی خود، عزم آن دارد که تمامي نهادهای بین‌المللی را بی‌خاصیت سازد». معنای دوم این سخنان پذیرفتن قدرت آمریکا در تصاحب فکری و عملی سازمان ملل و نهادهای بین‌الملی است و روحانی نیک می‌داند که در مقام عمل، ضمانت اجرای قوانین بین‌المللی قدرت کشورهاست. بنابراین طرح چنین موضوعی کار عظیمی نیست و ادامه دهنده شعارهای بی‌دریغ دولتی است که درک سیاسی‌اش محدود به شعارزدگی است.

از کاغذ پاره دانستن تحریم‌ها تا ترور اقتصادی

نکته دیگر آن‌که رییس‌جمهور ایران سند محکومیت خروج آمریکا از برجام را موضع کشورهای دیگر مانند کشورهای عضو در اتحادیه اروپا می‌داند. این سخن در حالی است که اگر واقعا دولت‌های اروپایی می‌توانستند جایگزین مناسبی برای آمریکا باشند، این میزان قیل‌وقال احتیاج نبود. علاوه بر آن فراموش نکرده‌ایم، همین دولت هنگام خروج آمریکا از برجام گفت که اگر برجام از محتوا تهی شود از آن بیرون خواهیم رفت. با چنین نگاهی چه لزومی دارد که روحانی مدام بر طبل محکومیت آمریکا در موضوع برجام بکوبد؟ علاوه بر این اصولگرایانی که آمریکا را به‌دلیل خروج از برجام عهدشکن می‌دانند از روز نخست مذاکرات هسته‌ای، مخالف گفت‌وگوی دو یا چندجانبه بودند. باید از ایشان پرسید که اکنون چه اتفاقی افتاده است که آن‌ها مدافع عهدنامه‌های بین‌المللی شده‌اند؟ این میزان از اصرار روحانی بر نقض برجام توسط آمریکا نیز نشان از استیصال او و نه اقتدار دارد.روحانی در بخش دیگری از سخنانش تحریم‌ها را ترور اقتصادی دانست اما به این نکته متذکر نشد که سیاست‌های دو دولت نهم و دهم که تحریم‌ها را کاغذپاره‌‌ای می‌دانست باعث فروریختن قبح تحریم‌ها شد. برای عرصه بین‌المللی تفاوت چندانی نمی‌کند که چه دولتی در ایران بر سر کار است، آن‌ها دولت ایران را یک کل واحد می‌دانند. اگر ایران در آن زمان که تحریم‌ها از مجاری رسمی مانند شورای امنیت سازمان ملل متحد صادر می‌شد چنین سخنی را می‌گفت، می‌توانستیم بپذیریم که اصالت این سخن، دفاع از حق مردم ایران است اما در شرایطی که کارد به استخوان رسیده است، نباید این ادعا را پذیرفت.

استیصال در سخنان روحانی

رییس‌جمهور ایران گفت که گفت‌وگو نیاز به عکس دونفره ندارد. او اذعان کرد که ایران حاضر است که با کشورهای دنیا مذاکره کند و این مذاکره نباید با نمایش رسانه‌ای همراه شود. گرچه سخن روحانی عام بود اما او آمریکا را از این سخن عام مستثنی نکرد. بنابراین نشان داد که اگر مذاکره‌ای پشت پرده واقع شود، چندان مغایر با خواسته‌های دولت ایران نیست. اصل مذاکره امر بدی قلمداد نمی‌شود اما اینکه خواسته روحانی انجام مذاکره در پشت درهای بسته‌ باشد، قدری عجیب و مبهم به‌نظر می‌رسد و علت آن معلوم نیست. نکته حایز اهمیت دیگر تمنای حسن روحانی از دولت آمریکاست. او در بخش دیگری از سخنرانی خود در سازمان ملل خطاب به آمریکا گفت: «ما از شما دعوت می‌کنیم به میز مذاکره‌ای که آن را برهم زدید، بازگردید. اگر از برجام می‌ترسید و آن را کارنامه رقیبان سیاسی خود در آمریکا می‌دانید، ما از شما دعوت می‌کنیم به مصوبه شورای امنیت بازگردید. ما از شما دعوت می‌کنیم که در نهادهای بین‌المللی بمانید. تحریم نکنید که تحریم و تکفیر دو روی یک سکه است؛ در تکفیر، اندیشه انسان‌ها انکار می‌شود و در تحریم، زندگی و رفاه مردم نفی مي‌شود». حسن روحانی در ذکر این سخنان دو نکته را فراموش کرده است؛ نخست آن‌که بر سر قبری گریه می‌کند كه داخل آن مرده‌ای نیست؛ یعنی در شرایطی این سخن را می‌گوید که آمریکا به صورت تمام‌عیار نه‌تنها از برجام خارج شده که تمام کشورهای جهان را تهدید کرده است که در صورت تعامل با ایران درگیر مشکلاتی خواهند شد. دوم آن‌که روحانی از یاد برده است همین چندوقت پیش، ایران از اقدامات متناسب در قبال آمریکا سخن می‌گفت و این کشور را تهدید به تحریم می‌کرد. در چنین شرایطی درخواست رییس‌جمهور ایران حکایت از پذیرش قدرت آمریکا دارد و به نوعی به تمنا شبیه است.

فرار از پذیرش مسئولیت ناکارآمدی‌ها

گرچه بسیاری از سخنان روحانی درست است و باید در ساختار سازمان ملل و نهادهای بین‌المللی اصلاحی عمیق صورت بگیرد تا قدرت سیاسی بر قواعد بین‌المللی حاکم نباشد اما رویکرد دولت در شرایط بحرانی ایران واقع‌گرایانه نیست. با پذیرش این موضوع که آمریکا بر اساس قواعد بین‌المللی عهدشکن محسوب می‌شود اما گفتن دو یا چندباره این موضوع و نصیحت‌کردن دولتی مانند آمریکا که عموم نهادهای بین‌المللی وابستگی‌های گسترده مالی به آن دارند، به‌دور از درک درست سیاست جهانی است. روحانی شاهد مثال و فتح‌الفتوح دولت را عهدنامه چندجانبه دریای کاسپین می‌داند به‌نحوی که گفت: «چندهفته پیش، جمهوری اسلامی ایران، به همراه چهارکشور ساحلیِ دیگرِ دریای خزر، کنوانسیون رژیم حقوقی دریای خزر را به امضا رساندند. اطمینان دارم این اقدام تاریخی موجب تقویت حسن همجواری و پیشرفت برای همه کشورهای ساحلی خواهد بود. ما با همسایگان جنوبی خود در سواحل خلیج فارس نیز همین روابط را می‌خواهیم». حسن روحانی از میز مذاکره‌ای سخن می‌گوید که نتیجه‌ای جز ضرر برای ایران نداشت اما چون یک‌سوی آن میز روسیه نشسته بود، از آن عهدنامه به‌نیکی یاد می‌کند. سخن آن است که عرصه دیپلماسی، عرصه کینه‌های دايمی و تعلق‌خاطرهای بی قید و شرط نیست. در واقع راه‌حل موضوع واقع‌گرایی در عرصه سیاست خارجی است؛ به‌نحوی که ایران بتواند منافع ملی خود را تضمین کند و با رویکردی سلبی مدام کشورهای غربی را خائن و کشورهای شرقی را دوست نپندارد و در این خوانش وجهی از اعتدال را داشته باشد.در پایان باید اشاره کرد که روحانی و دولتش با ابراز چنین مواضعی سعی در تطهیر خود دارند و می‌خواهند تمام مشکلات را بر گردن کشوری چون آمریکا بيندازند در صورتی که هر فرد منصفی می‌داند که تحریم‌های آمریکا نمی‌توانست چنین بحران اقتصادی را بر پیکره کشور ایران وارد کند و بخش عظیمی از بحران این روزهای ایران، نتیجه ناکارآمدی سیاست‌های دولت است؛ دولتی که در طول این سال‌ها هیچ تلاشی برای تحقق کامل امر توسعه انجام نداد و با سیاست‌های عقیم پولی و بانکی درد مضاعفی بر مردم ایران وارد کرد. از این‌رو لازم است دولت با درک درست حقایق سیاست خارجی نهیبی به خود نیز بزند و در راستای خدمت‌گزاری و نه شعارزدگی برآید تا مردم شاهد عالمان بی‌عمل نباشند.

عضویت در کانال تلگرام قانون

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.