انتخاب تاریخ:   /  /   
<stylestyle ویژه‌نامه بی‌قانون منتشر شد آسیاتک قانون بچه‌ها نیشخط پایگاه جامع اطلاع رسانی صنعت فولاد ایران
سرزمين
آخرین خبرها پربیننده‌ترین خبرها
بازار داغ گردشگري در زمستان
روياي ديرينه تحقق حساب اقماری
تبر بر ريشه ‌ريه‌هاي تنفسي ايران
تکرار سرنوشت کارون در «تجن»
گوردخمه های همدان زیر تیغ جویندگان گنج
حفاظت پیشگیرانه، بهترین درمان برای موزه‌هاست
روستاگردي؛ كليد مهاجرت معكوس
گردشگري؛ معدن ارزي كه نمي‌بينيم
سونامي خطر با خشكي گاوخوني
ميراث عليه ميراث جهاني شوشتر
بلعیدن یک شهر به بهانه طرح توسعه دانشگاه
رازهاي آتشكده چك‌چك
شهرهاي ماشين‌محور بلاي جان شهروندان
خطر نابودي در كمين اقليم كشور
استمداد از رهبري براي نجات خليج فارس
گره پالایشگاه بر محیط‌زیست شهر ری
انحراف در بوم‌گردي!
خراسان؛ سرزمين طلاي سرخ
کابوس ویرانی در کاخ گلستان
يك قدم تا بر هوت شمال
سونامي واگذاري فله‌ای جنگل‌هاي زاگرس
ميراث جهاني پارس، گرفتار سوءمديريت
بازارهای تاریخی شیراز ایمن نیست
مازندران با انتقال آب خزر دچار بحران می‌شود
گردشگرانِ شبانه مناطقِ ناامنِ تهران را امن می‌کنند
محوطه‌ی ساسانی «بازه‌هور» در خطر تخریب
تنش آبی همچنان پابرجاست
صدور 2000 مجوز شکار پرنده، علمی یا عشقی؟
یوز و پلنگ ایرانی در سراشیبی تند انقراض
چهارمین جاده زیبای جهان ٨٥ ساله شد
کلکسیون گردشگری ایران در قلب زاگرس
مرمت غیراصولی پاسگاه جزیره هرمز متوقف شد
ورود سامانه جدید بارشی از بعدازظهر امروز
قرارگرفتن شهر بندرعباس بر چشمه‌های لرزه‌زا
انتقال آب خزر در قوه مجریه مطرح شد
احتمال گسترش بیماری‌های ناشی از خاک در ایران
البرزی‌ها ماسک واجب شدند!
ثبت سالانه ۴ هزار ازدواج زیر ۱۴ سال در ایران
سرانجام نامعلوم ۶۲ پرونده تخریب باغات
فردا سامانه بارشی وارد کشور می‌شود
روزهای بی‌باران در انتظار کشور
هوای تهران فردا آلوده‌تر می‌شود
آلودگی شدید هوا پکن را فرا گرفت
کدام استان‌ها کم‌ترین بارش را داشته‌اند؟
در حوزه آب، رویکرد منسجمی در کشور وجود ندارد
فاصله ۷۵ کیلومتری زلزله امروز با تهران
رصد پوشش برف در کشور با تصاویر ماهواره‌ای
صنایع دستی شناسنامه دار شوند
لزوم ایجاد رشته محیط‌بانی در دانشکده‌های محیط زیست
تکثیر یوزپلنگ آسیایی با همکاری پژوهشگاه رویان
بیشتر
کد خبر: 92260 | تاریخ : ۱۳۹۷/۱۰/۱۵ - 20:25
بلعیدن یک شهر به بهانه طرح توسعه دانشگاه

بلعیدن یک شهر به بهانه طرح توسعه دانشگاه

پس از حادثه تلخ دانشگاه آزاد واحد علوم و تحقیقات و کشته شدن مظلومانه تعدادی از دانشجویان این دانشگاه، ناگهان این سوال برای مردم و بسیاری از کارشناسان مطرح شد که چرا مکان این واحدآموزشی در ارتفاع بالای ۱۸۰۰ متر واقع شده است؟

قانون-دنیاعباسی کسبی/ کارشناس ارشدبرنامه ریزی شهری

پس از حادثه تلخ دانشگاه آزاد واحد علوم و تحقیقات و کشته شدن مظلومانه تعدادی از دانشجویان این دانشگاه، ناگهان این سوال برای مردم و بسیاری از کارشناسان مطرح شد که چرا مکان این واحدآموزشی در ارتفاع بالای ۱۸۰۰ متر واقع شده است؟ و در کنار مساله فرسودگی اتوبوس و سرویس‌های در نظر گرفته برای این واحد آموزشی، شاهد اظهار نظرهای مختلفی برای ارائه راه حل عبور و مرور دانشجویان واحد علوم و تحقیقات بودیم مانند طرح ایجاد تله کابین که به هر دلیلی جلوی اجراي این طرح گرفته شده بود. اما چرا چنین مکانی و با این موقعیت جغرافیایی برای ساخت دانشگاه در نظر گرفته می شود؟ مکانی که تنها راه حل آن می شود ایجاد و ساخت تله کابین که همان نیز دارای دردسر و خطرات خودخواهدبود و همه این اظهار نظرها در حالی صورت می‌گیرد که به گفته پیروزحناپی شهردار تهران «دانشگاه علوم وتحقیقات دارای طرح جامع مصوب نیست» و تاکید دارد «که این طرح باید به تصویب شورای عالی شهرسازی برسد». در کنار همه خبرهای منتشره روزهای اخیر در رابطه با حادثه تصادف اتوبوس حامل دانشجویان علوم و تحقیقات به یقین گزارش تصویری از صحبت های آقای هادوی قاضی بازنشسته و مالک حقیقی زمین دانشگاه آزاد واحد علوم‌و تحقیقات و غصب املاکش از سوی مدیران این دانشگاه دردناک‌تر از خود حادثه رخ داده برای دانشجویان این دانشگاه نباشد.شاید اگر ساخت و ساز همین واحد دانشگاهی از ابتدا دارای طرح مصوب بود این ظلم به خانواده هادوی روا نمی شد تا پس از گذشت سال ها اکنون به خاطر وجود شبکه های اجتماعی در فضای مجازی منتشرشود و همگان از آنچه که رخ داده آگاه شوند.اما با نگاهی به اخبار منتشره در خصوص توسعه و ساخت و ساز دانشگاه ها در کشور به خوبی می توان دریافت که این‌گونه مسائل تنها شامل دانشگاه آزاداسلامی نیست بلکه اکنون به بهانه ایجاد توسعه در بدنه دانشگاه و تهیه طرح هایی از سوی مشاوران به نوعی نهاد دانشگاه دايما با بدنه اجتماع و مردم درگیر است.از نمونه ها ی این درگیری‌ها می توان به ساکنان قدیمی منطقه ده ونک تهران در پیرامون دانشگاه الزهرا اشاره داشت که به دلیل سیاست گسترش و توسعه برای دانشگاه، اکنون دانشگاه الزهرا خواهان تخلیه اجباری ساکنان این منطقه از خانه های خود است. البته این طرح های توسعه و گسترش دانشگاه تنها شامل بیرون راندن ساکنان محله های قدیمی پیرامون دانشگاه ها نیست بلکه این دست اندازی به تاسیس دانشگاه به بهانه شعبه ای در استانی دیگر هم می شود. مثل شعبه دانشگاه تهران در جزیره کیش یا ارس یا حتی همین تاسیس شعبه یا نمایندگی دیگر در یک استان به قیمت قطع درختان یا نابودی بخشی از محیط زیست را به ارمغان آورده است مانند تاسیس شعبه ای از دانشگاه امام صادق(ع)در استان قم که خبرها حکایت ازدرگیری مردم با دانشگاه به دلیل قطع درختان پارک سالاریه این استان داشت.طرح توسعه دانشگاه به خودی خود بد نیست و بد نخواهد بود اما آیا توسعه کالبدی دانشگاه باید به هر قیمتی و با هر روشی اجرا شود؟گاهی این طرح های توسعه کالبدی دانشگاه ها در شهر تنها یادآور بلعیدن یک شهر و شهروندان آن توسط دانشگاه است.از جمله طرح های توسعه دانشگاهی کشور که حدود دو دهه مطرح و مورد انتقاد مخالفان و موافقان قرار داردو به نوعی انگار در این طرح قرار است یک شهر بلعیده شود از سوی دانشگاه، طرح توسعه دانشگاه تهران است. طرحی که از دهه 70 با هدف رفع کمبود فضاهای آموزشی دانشگاه مطرح و از اوایل دهه 80 با تملک و خریداری بخشی از اراضی محدوده پیرامونی این دانشگاه آغازشد اما از سال 94 هدف این طرح به ناگهان از رفع کمبود فضای آموزشی به خودکفایی مالی دانشگاه و استقرار شرکت های دانش بنیان تغییر کرده و به طرح «شهردانش، دانشگاه، سبز و هوشمند»تغییر نام داد. اصولا برای مکان یابی و استقرار کاربری آموزشی و دانشگاه فاکتور و معیارهای مختلفی مورد توجه قرار می گیرد که به طور حتم معیار شرایط استقرار کاربری در محیط ازجمله همجواری مناسب و سازگاری با محیط پیرامونی دارای اهمیت است و از سویی معیارهایی چون نزدیکی به خیابان اصلی، نزدیکی به مراکز فرهنگی مانند موزه، سینما، نزدیکی به مراکز مخابرات، نزدیکی به بیمارستان و مراکز درمانی و... دارای اهمیت ویژه خواهد بود.

دانشگاه تهران از نظر استقرار و مکان در یکی اصلی و مهم‌ترین خیابان های تهران قرار دارد که شاید یکی از مهم‌ترین ویژگی های این دانشگاه همین نوع استقرار و امکان دسترسی آن به بدنه اجتماع مردمی بیرون از دیوار و نرده های این دانشگاه باشد که همواره پیوند ناگسستنی بین دانشگاه و عموم مردم را فراهم کرده است.

اما با مطرح شدن طرح «شهردانش، دانشگاه، سبز و هوشمند»و در پی آن اعتراض و انتقاد ساکنان قدیمی بافت پیرامونی دانشگاه تهران بیم آن است که دانشگاهی که همواره مردم آن را بخشی از هویت وجود خود و گذشتگان‌شان در این شهر دانسته و یک شهر به آن تعلق خاطر دارد به ناگهان تبدیل به ضد مردم و جامعه تبدیل شود.

در واقع دو سر طرح توسعه دانشگاه تهران مردم و مدیران دانشگاه قرار گرفته اند که با پافشاری تلاش به اجراي این طرح دارند و ريیس دانشگاه تهران در گفت و گویی با خبرگزاری ایسنا اعلام می کند:«اگر برخی از مالکان معترض اجرای این طرح هستند، به این دلیل است که بودجه لازم برای تملک مابقی اراضی تامین نشده است. در غیر این‌صورت طرح به خودی خود مشکلی ندارد و اجرای آن فراتر از دانشگاه تهران در واقع برای شهر تهران مناسب است. ضمن اینکه ما منکر ایجاد مشکل برای ساکنان طرح نیستیم، ولی سعی کردیم زمین‌های تمامی کسانی که مشکل دارند را خریداری کنیم که تا حدودی این امر انجام شده است». اما اگر پای درد دل مردم ساکن در بافت پیرامونی دانشگاه تهران بنشینیم انتقاد آن ها بیش از آن است که چرا دانشگاه هنوز ملک‌شان را نخریده است؟ یا چرا در بلاتکلیفی به سر می برند؟ در واقع آن را تجاوز به حریم و زندگی ساکنان قدیمی بافت پیرامونی دانشگاه می دانند که در این طرح خواست ساکنان و تعلق خاطرشان به محله دیده نشده یا اصلا مشاور طرح به آن توجه نکرده است و از آن به عنوان زیاده خواهی دانشگاه تهران یاد می کنند و از سوی دیگر گلایه از اینکه قیمت حقیقی املاک‌شان برای خریداری از سوی کارشناسان دانشگاه تهران پیشنهاد نمی شود و از طرفي خود طرح را نه تنها به سود دانشگاه و دانشگاهیان نمی دانند، بلکه آن به را عنوان طرحی بر ضد اهداف دانشگاه تهران دانسته که حاصلی جز رانت و سوداگری زمین و ساخت چند برج نخواهد داشت.

از طرفی طرح توسعه دانشگاه تهران مخالفان جدی از طرف دولت و بدنه حکومت نیز دارد که به روایت خبرگزاری تسنیم در نشستی نماینده وزارت کشور به این طرح انتقاد و با اجراي آن مخالفت کرده و اظهار داشت:«نگاه اقتدارگرایانه در این طرح یکی از مواردی است که باید در مورد آن بازنگری صورت بگیرد. طرح توسعه دانشگاه تهران آنقدر بزرگ دیده شده است که در صورت اجرا، پارک لاله برایش حکم حیاط خلوت را پیدا می کند».

با توجه به کاهش هر ساله تعداد شرکت کنندگان در کنکور سراسری و به تبع آن کاهش میزان دانشجو ،شاید توجیه اجراي طرح توسعه دانشگاه با هدف افزایش فضای آموزشی که در دهه 70 مطرح شد چندان قابل توجیه نباشد و گسترش و تملک املاک ساکنان با فشار و نارضایتی آن ها و سپس رها کردن آن در سطح شهر که هر روز فرسوده تر شده و خود پس از چندی تبدیل به معضلی در شهرتهران خواهدشد عاقلانه به نظر نمی رسد و این درحالی‌است که خود ساختمان های اصلی دانشگاه تهران مانند پردیس هنرهای زیبا به دلیل آنکه یادگاری از گذشته و تاریخ آموزش دانشگاهی در کشور است و لازم است تا مانند یک بنای ارزشمندتاریخی حفظ و مرمت‌شود، اکنون به مرمت و بهسازی ساختمان و کلاس‌های آن توجهی نمی شود.به طورحتم اختلاف وانتقاد واعتراض ها از سوی مردم و بسیاری از کارشناسان به طرح های توسعه دانشگاهی مانند طرح توسعه دانشگاه تهران، نشان ضعف سیستم برنامه‌ریزی شهری در ایران است؛ ضعفی که تماما به دلیل نگاه کارشناسی از بالا به پایین بوده بدون آنکه قبل از تصمیم گیری و تهیه طرح، خواسته ها و نیاز های مردم دیده و شنیده شود و این یک سویه تصمیم‌گیری کردن حاصلی جز شکست و عدم استقبال و مشارکت مردم در پی نخواهد داشت. به طور کلی گاهي شاهد آن هستیم که مفاهیمی مانند توسعه پایدار، شهر خلاق، دانشگاه کارآفرین، بازآفرینی شهری وشهر هوشمند و نظایر آن، زمانی‌که مطرح می شوند و باید مشکلی از هزاران مشکل را حل کنند ناگهان در پس پرده تبدیل به ابزاری برای مشروعیت‌بخشی به رانت و سوداگری زمین و ...می شوند.

عضویت در کانال تلگرام قانون

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.