انتخاب تاریخ:   /  /   
<stylestyle ویژه‌نامه بی‌قانون منتشر شد آسیاتک قانون بچه‌ها نیشخط پایگاه جامع اطلاع رسانی صنعت فولاد ایران
فرهنگ و هنر
آخرین خبرها پربیننده‌ترین خبرها
خيز براي تصاحب فصل طلايي!
نامتناهی سازی ذهن در سینما
روايت سكانس هاي در بند!
آغاز ثبت آثار برای شرکت در نخستین جشنواره ملیِ هنرهای دیجیتال
رشد زیر سایه‌ حاشیه ها
ترکیب عشق و سینما با ذائقه شرقی
از فرمان قیصر تا فرمان جوجه فکلی
روایتی از سرگشتی انسانی
کله‌پاک‌کن سینما
وضعيت سيمرغ‌هاي جشنواره مشخص شد
نابودی درک و حضور زیبایی در اثر هنری
بلوغ کارگردانی
فقدان شخصیت داستانی
روزِ فیلم‌هایی که از جشنواره اعتبار می‌گیرند
ميركريمي با «قصر شيرين» به اوج بازگشت
رويارويي انعطاف و اغراق!
وامانده در فرم و مفهوم!
لزوم قانون‌گذاری و نظارت تعاملی در رسانه های مختلف
ديدار با يك ذهن جوان
خط بطلان بر يك گمان!
روز متظاهرانه‌های روشنفکری
صف کشی متـوسط‌ها و ضعیف‌ها
خراشِ فالش بر حنجره موسيقي!
رهایی با فرم‌گرایی
روایتگر زیبای یک فاجعه انسانی
از نگاه کیوریتور
انزواي ژانر وحشت بر پرده نقره اي!
انعكاس سيماي زنان در سيمرغ و سينما
«مردمی بودن» مهمترین ویژگی انقلاب است
آشوبِ ستاره‌هاي خاموش!
اميركبير، فرزند خلف اما ناکام رویاهای ضد استعماری
هنر در بودجه مهجور مانده است
6 ایرانی در فهرست ۵۰۰ هنرمند برتر ۲۰۱۸
طرح مجلس برای وزارت‌خانه‌اي كه متولي است ولي هنر ندارد!
پنجاه ميليون ايراني يك بار هم سينما نرفته اند
آلبوم هاي موسيقي درخواب زمستاني
انیماتوریست شرقی با نگاهی جهانی
هشت کتاب در مینای مهتاب
تقابل جهان دیروز و امروز
پرواز سیمرغ‌ها بر فراز آشیانه!
جدول کامل برنامه نمایش فیلم‌ها در جشنواره فجر
مهرمجوزهای ارشاد پای تئاتر جنجالی
جای خالی و یاد ماندگار
كوتاه آمدن مهدي يراحي در برابر ارشاد
گرته برداري از آمريكايي‌ها در صداوسيما
پیاده شده گان در ایستگاه سلینجر
سطرهاي كتاب در سكانس‌هاي سينما
پشت پرده يك ابطال!
زمان آن رسیده که چرخ صنعت تئاتر ایران به حرکت در آید
پخش رابطه جنسي از صداوسيما
بیشتر
کد خبر: 92667 | تاریخ : ۱۳۹۷/۱۱/۱۱ - 12:00
رهایی با فرم‌گرایی
فیلم سینمایی «گناهکار» به کارگردانی گوستاو مولر و محصول ۲۰۱۸ دانمارک نقد و بررسی شد

رهایی با فرم‌گرایی

سینمایی «گناهکار» به کارگردانی گوستاو مولر دستاورد تکنیکی بالایی در فرم سینمایی و تولید مفهوم ارائه کرده است

قانون-علی رفیعی وردنجانی

سینمایی «گناهکار» به کارگردانی گوستاو مولر دستاورد تکنیکی بالایی در فرم سینمایی و تولید مفهوم ارائه کرده است . این اثر که در یک لوکیشن اتفاق می افتد روایتگر شیفت کاری پرتنش اپراتور خدمات اورژانسی منطقه است که از قضا به اشتباه پسری 19 ساله را با شلیک گلوله کشته و فردای آن روز دادرسی دارد؛ در آن شب پر کنش زنی با احوالات پریشان تماس می گیرد و تلفنچی متوجه می شود آدم ربایی اتفاق افتاده است اما ... .
چگونه فیلم را ببینیم
ساخت این فیلم تماما تکیه بر فرم دارد . به گونه‌ای که صدا بر تصویر غالب می شود و مخاطب برای درک داستان باید از هدفون استفاده کند تا بر دیالوگ هایی که بین اپراتور و تماس گیرندگان رد و بدل می شود تمرکز داشته باشد . فرم که به شدت وابسته به صداست گاهی با میمیک قهرمان همراه می شود و پریشانی وی از اتفاقی که فردا ممکن است روی دهد در چهره بروز پیدا می‌کند . مفهوم و فرم هر دو در جبهه حق قرار گرفته اند و داستان گرایش به قضاوت و انگیزه یاری رساندن مامور وظیفه شناس را به خوبی با استفاده از دیالوگ ها و واکنش های وی به اتفاقات پشت گوشی نشان می‌دهد . برای تصویر برداری این اثر نیازی به تکنیک و استفاده از ابزارهاي پیچیده نبوده و با هوشمندی مولف آنچه را که بطن داستان است با کمترین هزینه به مخاطب ارائه می دهد . در واقع این دیالوگ ها هستند که در ذهن مخاطب رویدادهای داستانی را شکل می دهند . دختری که تماس می گیرد و از آسیب دیدگی زانو شکایت می کند تا مورد مشکوکی که به آدم ربایی ، قتل و بیماری روانی ختم می شود، حاصل ذهنیتی است که مولف از گفت و گوهای بین اپراتور و تماس‌گیرنده به وجود می‌آورد . مساله اصلی من با چنین فرمی در این است که معنای حاصل از این داستان به شدت جنبه ادبیاتی دارد و مدیوم مابین سینما ، کتاب صوتی و ادبیات داستانی معلق خواهد ماند .
بینامتنیت شنیداری
مفهوم در این اثر مدیون فرمی ادبی است که گرایش کمی به سینمایی شدن دارد . ارتباط اپراتور با همکارش که در یک آن تصمیم به عذرخواهی از او می گیرد تا عصبانیت او از کشف گره داستان و خرد کردن ابزار اپراتوری دغدغه سینمایی مولف است و روایتی که از ابتدا تا انتها تعلیق داستانی قدرتمندی را ایجاد می کند و در عین حال بار فیلمنامه ای اثر را به دوش می کشد، ابژه های داستانی اثر محسوب می شوند . هیچ کدام این دو موضوع ربطی به بینامتنیت ندارند تا اینکه زمان اثر در این دو ابژه کشف خواهد شد . در واقع فیلم با تکیه بر معنا گریزی سینمایی و تولید معنای شنیداری مجسمه ای از قهرمان داستان تراش داده که شکل کمیکِ سکون یافته ای از انسان امروزی است . قهرمان داستان تبر خود را بلند نمی کند و بر سر دیو فرود نمی آورد، بلکه با درک و آرامش دادن به انسانی دیگر به آرام کردن وجدان خود از گناه مرتکب شده کمک می کند . آدم هایی که قرار است برای شهادت دادن به نفع اپراتور داستان فردای آن روز در دادگاه حاضر شوند، آدم‌هایی هستند که همگی از وجدان و ترس انسانی برخوردارند و آنچه را که دیدند کتمان نمی کنند و بر همین اساس ترس قهرمان داستان از این موضوع که ممکن است شهادت ها علیه او باشند در گفت و گوهای او با تماس گیرندگان تعلیقی است روان‌شناسانه که از بینامتنیت شنیداری به پیشینه وی گره می‌خورد . تصویری که از گفت و گوها و حوادث در ارتباط صوتی به وجودآمده بین اپراتور و تماس گیرندگان در ذهن مخاطب ایجاد می شود تصویر یکتا و غیر قابل تغییری است . به این معنا که هر مخاطبی در ذهن خود تصویر در خور نمی‌سازد بلکه تصویر ها همگی سهل و ساده به خودی خود در ذهن مخاطب شکل می گیرند و این چنین فیلم به وظیفه خود به خوبی عمل می کند . یعنی آنچه مولف تصویر سازی می کند با آنچه مخاطب تصویر سازی کرده فرقی ندارد مگر در ذهنیتی که انسان ها از یک دیگر می سازند . «گناهکار» اثری است قدرتمند در حیطه روان‌شناسی و استفاده درست از فرم (نه لزوما فرم سینمایی) . چنین آثاری می توانند برای علاقه مندان به سینما کلاس درسی رایگان و پربار باشند چرا که بی هیچ ادعایی مهم‌ترین مفاهیم سینمایی و انسانی را به مخاطب آموزش می دهند . 

عضویت در کانال تلگرام قانون

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.