انتخاب تاریخ:   /  /   
<stylestyle ویژه‌نامه بی‌قانون منتشر شد آسیاتک قانون بچه‌ها نیشخط پایگاه جامع اطلاع رسانی صنعت فولاد ایران
سرزمين
آخرین خبرها پربیننده‌ترین خبرها
گردشي از زادگاه فردوسي تا ماسوله مشهد
مخالفت تشکل‌هاي مسئول با طرح گردشگري آشوراده
خنج بر چهره ميراث
شهر «دقیانوس» در خطر ویرانی
گردشگری بازاري ناکام در ایران
مسجد، تلفيق مهر ازي اير اني و اسلامي
روزگار تلخ غار باستانی بهشهر
سونامی خشکسالی و تهديد امنيت غذايي
زاگرس محمل نهفته «بيلندانا » ياجشن سده در كردستان
مسئولیت نم‌زده، بلای جان گنبد قابوس!
گزارش لغو یک جشن
خشكسالي در مديريت منابع آب
میدان هشت گنبد، زیر سایه پاساژها
تالاب‌ها در کشاکش بهره برداری و مصرف
عطش هامون
تهرانگردي در عمارت‌هاي تاريخي
دیجیتال مارکتینگ، راه پیشرفت ایران در حوزه گردشگری سلامت
تهران، محصور در فروچاله‌ها
آشوب در آشوراده
بازارهای جذاب گردشگری شهری
انتقال‌ رانتی آب
چالش های طراحی مبلمان شهری
برای نجات نقش جهان، تعارف‌ها را کنار بگذارید
گلستان در برزخ
رشد سدها بدون نظارت
از سرو ابر كوه تا قديمي‌ترين چنار تهر ان
جولان غول خشكسالي
حریم درجه یک نقش جهان اصفهان با خاک يكسان مي‌شود
گردشگري، فرصتي كه ناديده گرفته مي‌شود
جزييات وام 20ميليوني گردشگري
نفس پايتخت به شماره افتاده است
خاک سست
شیرابه، بلای جان ماهی های شمال
میر اث پارسه؛ نماد پیشکش داد و مهر به جهانیان
بازار داغ گردشگري در زمستان
روياي ديرينه تحقق حساب اقماری
تبر بر ريشه ‌ريه‌هاي تنفسي ايران
تکرار سرنوشت کارون در «تجن»
گوردخمه های همدان زیر تیغ جویندگان گنج
حفاظت پیشگیرانه، بهترین درمان برای موزه‌هاست
روستاگردي؛ كليد مهاجرت معكوس
گردشگري؛ معدن ارزي كه نمي‌بينيم
سونامي خطر با خشكي گاوخوني
ميراث عليه ميراث جهاني شوشتر
بلعیدن یک شهر به بهانه طرح توسعه دانشگاه
رازهاي آتشكده چك‌چك
شهرهاي ماشين‌محور بلاي جان شهروندان
خطر نابودي در كمين اقليم كشور
استمداد از رهبري براي نجات خليج فارس
گره پالایشگاه بر محیط‌زیست شهر ری
بیشتر
کد خبر: 92885 | تاریخ : ۱۳۹۷/۱۱/۲۵ - 18:37
گردشگری بازاري ناکام در ایران

گردشگری بازاري ناکام در ایران

گردشگري، صنعتي كه چرخ اقتصاد بسياري از كشورها را به‌گردش درآورده است. باور به صنعت گردشگری در ایران عمری کم و بیش 50 ساله دارد

قانون-فرهاد رهبری / کارشناس گردشگری

گردشگري، صنعتي كه چرخ اقتصاد بسياري از كشورها را به‌گردش درآورده است. باور به صنعت گردشگری در ایران عمری کم و بیش 50 ساله دارد. در نیم قرن گذشته، نياز به معرفی تاریخ و فرهنگ ایراني برای بهبود وجه کشور در چشم جهانیان، گردشگري اهميت ويژه‌اي داشت. گسترش سیستم حمل و نقل هوایی، دریایی، ریلی زمینی و همچنین بهره برداری و گسترش هتل‌ها در زمینه مراکز اقامتی، گام‌هایی در جهت توسعه این صنعت در کشور بود.

شاید برای توده مردم این مقوله بیگانه و ناآشنا به نظر می‌آمد،چنانچه ضرب آهنگ شتابان در انجام و پیاده سازی بسیاری از مقوله‌ها از جمله گردشگری با وضعیت فکری، فرهنگی و مذهبی مردم در آن زمان همخوانی و همراهی لازم را با خود در پی نداشت. پس از رویداد انقلاب اسلامی در سال 1357 و تغییر حکومت ، قوانین، ساختارها و بالطبع آن تغییر نگاه‌ها به بسیاری از مقوله‌ها همانند گردشگری، همچنین وقوع جنگ تحمیلی به درازای هشت سال، آسیب های فراوانی به زیرساخت ها و بر پیکره منابع ارزشمند انسانی و مادی کشور كه صنعت گردشگري نيز از اين ماجرا مستثنا نبود، برجای گذاشت.باگذشت سال‌ها ، تلاش‌ برای عادی سازی وضعیت کشور و بازسازی ویرانی‌ها آغاز شد اما شوربختانه ، بازسازی‌ها ، بازآفرینی‌ها و ترمیم آسیب‌های برجای مانده هیچگاه به درستی و شایستگی انجام نپذیرفت. در بُعد ترمیم روابط بین‌الملل و گسترش آن در سطح منطقه و جهان ، دارای فرازها و فرودهایی بوده‌ایم. در چند دهه گذشته به‌دلایل مختلف و منافع ملي و سياست‌هاي داخلی و خارجی نتوانسته‌ایم به ثبات و استواری مورد نیاز براي حوزه توریسم و گردشگری، به‌ویژه در بعد برون‌مرزی و بین المللی آن دست يابيم و در اين زمينه ناموفق بوده‌ايم.از میانه دهه 80 زمزمه‌هایی برای توجه به صنعت گردشگری با ارائه برنامه‌ها و شعارهایی دوباره آغاز شد؛ شعارها و وعده‌هايي كه تاكنون از سوی دولت‌ها ادامه یافته است و سعی شده گردشگری را به‌عنوان بیزینسی مهم، پولساز و موثر در اقتصاد کشور معرفی و برجسته كنند.اما به‌راستی چرا تاکنون ما نتوانسته ایم در این رهگذر کامیاب شویم و از این سود سرشار بهره‌مند شويم.به عواملی اشاره می کنیم که شاید هم اکنون و همگی آن‌ها در حال حاضر ایران ما مصداق نداشته باشند اما می‌‌توانند به‌طور مستقیم و غیرمستقیم نقش بازدارنده‌ای در تصمیم گردشگران برای ورود به هرمقصد و کشوری همانند ايران تاثيرگذار باشند. یکی از عوامل مهم می‌تواند جنگ، احساس جنگ یا نا امنی ، چه نظامی و چه سیاسی باشد، از این رو مقاصد اینچنین مقصد مطلوبی برای گردشگران به شمار نمی آیند.از دیگر عوامل بسیار مهم منفی، شمار زیاد متقاضیان مهاجرت و خروج از کشور یا منطقه مقصد است که در چشم گردشگران نشان از وجود نوعی از انواع بحران‌های اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی یا سیاسی است؛ از این نظر از دید گردشگران چنین کشوری نمی تواند مقصد مناسبی برای سفر باشد.از دیگر عوامل در این میان ، شنیدن دروغ و ناراستی در هنگام خرید توسط گردشگران است كه وجود این دست معضلات باعث می‌شود خاطره ای ناخوشایند در ذهن گردشگر پدید آید، باعث انتقال و بازگو كردن آن از سوی گردشگر به‌عنوان نکته‌های منفی برای جامعه میزبان و مقصد به شمار می آید.عامل دیگر، وجود برداشت های نادرست و پیشداوری‌های فرهنگی، تاریخی، نژادی، قومی و اقتصاد میان جامعه میزبان و میهمان است که این خود باعث رفتاری متناسب با پیشداوری‌های ذهنی انجام‌شده و موجب ایجاد حس ناخوشایند هم برای گردشگری و هم میزبان می شود. باید گفت كه در ایجاد و تقویت عواملی که باعث جذب و کشش گردشگران برای انتخاب کشورمان به‌عنوان مقصدی مطلوب مي شود، به درستی شرایط و ساز و کارها را مهیا نكرده‌ايم.تسهیلات بانکی مناسب و آسان برای تبدیل پول در دسترس نیست . آسانی برای دسترسی گردشگری به مقاصد به‌طور مطلوب فراهم نیست. ایمنی و امنیت گردشگر مقوله‌ای است که باید بسیار به آن پرداخته و توجه شود. ابزار و منابع اطلاع‌رسانی مفید و موثر در این گستره فراهم نیست. بستر و امکانات خدمات پشتیبانی در کشور فراهم نيست.باید گفت ما به نوعی با ابعاد گوناگونی از بداخلاقی ها در گردشگری مواجه هستیم . بداخلاقی در گردشگری از همان لحظه ورود گردشگر می تواند روی دهد و اثر مخرب خود را برجای گذارد، از معطلی و تاخیر در پروازهای ورودی و خروجی گرفته تا تاخیر در تحویل و دریافت بار، کنسل شدن پروازها تا برخورد نامناسب ، ناتوانی یا حس عدم اطمینان به راهنما یا لیدر در جامعه مقصد تا رفتار ظاهر و شرایط نامناسب پرسنل و سیستم حمل و نقل (ترانسفر) مسافران و گردشگران گرفته، تا محیط مرکز اقامتی نامطلوب و نامتناسب با هزینه‌کرد گردشگران، برخورد نامناسب و غیرحرفه ای پرسنل، خدمات، تا برخوردهای سلیقه ای در جامعه میزبان و بسیاری از این دست موارد در جرگه بداخلاقی‌ها در گردشگری به شمار می‌آیند. سازمان میراث فرهنگی‌، صنایع دستی و گردشگری به‌عنوان متولی صاحب اختیار در حوزه‌های سه گانه باید در همکاری و کمک به آموزش نیروهای برخوردار از مهارت لازم در این عرصه به‌سرعت گام بر دارد. همچنین با نظارت پیوسته و اثر بخش در همه بخش های مرتبط با گردشگری، ضمن بازسازی ، تقویت و آموزش منابع انسانی خود در کنار به‌کارگیری نیروهای متخصص و کارآزموده در این حوزه به درستی حرکت كند و البته با تاکید بر این نکته اساسی بایسته و بسیار مهم که گردشگری در ایران باید با نگرش بر این سه رکن پایدار و استوار باشد ؛ «محیط زیست، معماری و بهره برداری». سه اصلی که باید براساس متدولوژی‌های روز دنیا به درستی و منطبق با الگوهای پایداری برقرار باشند. اکنون تنها به صرف برگزاری نمایشگاه‌ها و جشنواره‌های مقطعی ، پراکنده و جسته‌گریخته نمی‌توان دل خوش بود به رونق و حرکت این صنعت بزرگ و ایجاد اشتغال و درآمدزایی از قِبَلِ آن.کما‌اینکه وجود منابع و جاذبه های تاریخی ، طبیعی و فرهنگی به تنهایی نمی تواند چرخ این صنعت را در کشور به حرکت درآورد .اگر به راستی برای کشور و مردم در پی کسب در آمد از قِبَلِ این بیزینس پر سود جهانی هستیم و در اندیشه ایجاد برندی شایسته و جایگاهی در خور برای کشور با توجه به همه داشته‌ها ، ظرفیت‌ها و جذابیت های تاریخی ، فرهنگی و طبیعی ایران هستیم . نگاهی کلان می خواهد با نگرشی ژرف بر واقعیت های پیچیده و در هم تنیده جهان امروزی با عزمی راسخ ، ملی و تمام عیار در همراهی همه دستگاه های مرتبط در کشور نيازمند است.

عضویت در کانال تلگرام قانون

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.