انتخاب تاریخ:   /  /   
<stylestyle ویژه‌نامه بی‌قانون منتشر شد آسیاتک قانون بچه‌ها نیشخط پایگاه جامع اطلاع رسانی صنعت فولاد ایران
خبرهای این صفحه پربیننده‌ترین خبرها
کد خبر: ۹۱۴۸۷ | تاریخ : ۱۳۹۶/۹/۸ - شماره: 1081

هر ایرانی یک‌کرسی اندیشه‌ورزی است

سید محمود کمال آرا / نویسنده

شوق و اهمیت رقص قلم در خصوص اندیشه‎ورزی زمانی در من کلید خورد که دریافتم تقویت فرهنگ تفکر در جامعه می‎تواند از وجود یک انقلاب یا یک دگرگونی اجتماعی نیز رنگین‌تر باشد. با این رویکرد می‌توان کلید واژه «هر ایرانی یک کرسی اندیشه ورزی» را به جهانیان معرفی کرد.فقدان مولفه تفکر و آگاهی سبب شده است تا بشر بدون پیشینه‌ای مستند، علمی و منطقی مسائل پیرامونی خود را بپذیرد. تقویت باورهای موروثی و تیزکردن شمشیر مخالفت بی‌پندار، محرکی برای عقب‌گرد جوامع و مقاومت در برابر پیشرفت است. شیوع انحرافات راهبردی در هنجارهای اجتماعی و نشر اطلاعات خاکستری، عموم افراد را در دام حباب اطلاعات جمعی محصور کرده است. این دام، تقویت باورهای غلط در اکثریت جامعه و به‌خصوص در گروه تاثیرپذیر را دو چندان کرده است. این باورها خواه مذهبی یا سیاسی نیز که باشند ، میلی به بررسی آن‌ها در بین فردفرد جامعه یافت نمی‌شود. علت این بی‌میلی، عدم تقویت و آگاهی مردم نسبت به تفکر و اندیشه ورزی است. حاکمان و رهبران سیاسی نقش بسزایی در فراهم‌آوری اندیشه‌ورزی در بین جامعه دارند. از این‌رو آگاه‌نبودن افراد جامعه نسبت به حقوق اجتماعی ایشان و نگنجاندن مردم در تصمیم‌سازی‌های اجتماعی و سیاسی از مهم‌ترین دغدغه‌های حاکمان به‌منظور ضمانت سیطره حکومتی خود است. بهره‌وری اندیشه‌های لایه‌های پایین‌دست اجتماع تا سطوح بالاتر و سیاست‌گذاری بر اساس خرد جمعی و تصمیم‌سازی هیات‌های اندیشه‌ورزی، زمینه بمب تغییر در هر کشوری است که حاکمان و رهبران سیاسی به تناسب حکومت‌داری خود ،گاه آن را با چاشنی‌هایی نابود ساخته یا به سلیقه خود، مدیریت و فرماندهی می‌کنند. تزریق چاشنی تعصب توام با توهم و خفقان نیز، گاه جبهه مقاومت در برابر اندیشه و بیان دیدگاه‌ها را در مردم تقویت کرده و بر اندیشه‌های نو و جرقه‌های تشکیکی در ذهن، حکم خاموشی صادر می‌کند. در دول شرقی همچون میانمار و کره شمالی مشاهده می‌کنیم که بیان نقطه نظرات و اندیشه‌ها چه هزینه‌هایی را برای مردم آن سرزمین فراهم آورده است. نظام‌های دیکتاتوری و فردمحور که حیات خود را در القای تفکرات و باورهای سناریوهایی از پیش طراحی شده توسط لابی‌های کارگردان می‌بینند، هیچ‌گاه مردم را به تفکر و اندیشه دعوت نمی‌کنند. از این‌رو دعوت به اندیشه‌ورزی در جمهوری اسلامی ایران توسط رهبر انقلاب بیانگر نیاز کشور به اندیشیدن و تفکر است. دیدگاه عمیق ایشان به اندیشه‌ورزی‌، لزوم پیدایش آن از رأس تا لایه‌ها و توسعه اندیشه‌ورزی در بین آحاد جامعه از اهمیت ویژه‌ این مهم پرده برمی‌دارد. باید با صراحت گفت که صدای پای اندیشه‌ها از صدای مقتدرترین ارتش جهان نیز رساتر است. انسان‌ها از همان ابتدا بی‌تفاوت چشم به جهان نمی‌گشایند، بلکه توسط آموزش نادرست، به محیط پیرامون خود بی‌تفاوت می‌شوند. بزرگ‌ترین دشمن سعادت و آزادی انسان‌ها عدم اندیشه نسبت به موضوعات پیرامونی و مبتلا به آنان است.

قرار نیست کشور ایران در همین گام اول بهترین جامعه اندیشه‌ورز باشد، قرار است ما از خودمان و حال فعلی‌مان بهتر باشیم. کشور ما در آمارهای جهانی در زمره فقیرترین کشورها برای داشتن اندیشکده‌ها و اتاق‌های فکر است. مشکل ما نداشته‌های‌مان نیست، بلکه داشته‌هایی است که نمی‌توانیم از آن به درستی استفاده کنیم. مشکل ما آن است که بدون توجه به خواسته‌های‌مان در حال روزمرگی هستیم و بعضی از آنان را با روش‌های نادرست از اجتماع خود مطالبه می‌کنیم. مطالبه‌ای که پایانی ندارد و فقط ما را از هدف خود دور می‌کند. اجتماع را می‌توان با اندیشه پیش برد و سطح فردفرد آن را همگام با خواسته‌های‌مان افزایش داد لیکن آموزش غلط به گروه تاثیرگذار، موجبات ناملایماتی را فراهم خواهد آورد. زمانی که به جوانان آموزش دهیم کسانی که مانند آنان فکر می‌کنند انسان‌های فکور و محترمی هستند، بدون شک جامعه به انحراف کشیده شده و فرهنگ اندیشه ورزی شناسانده نخواهد شد. ما می‌توانیم با بهره‌گیری از داشته‌های‌مان که هیچ‌گاه به‌صورت عملیاتی به آن نگاه نکرده‌ایم، مفهوم خواستن را به‌صورت ساختاری در جامعه نهادینه سازیم. تشکیل ساختار سلولی اندیشه‌ورزی در سطح کشور بدون شک به بهره‌وری در دستگاه‌های دولتی ختم خواهد شد. چرا که طرفین مطالبات خود را به‌صورت شجاعانه و اندیشه‌محور به یکدیگر منتقل کرده‌اند و هیچ‌بهانه‌ای برای نشنیدن صدای لایه‌های جامعه وجود ندارد.همان‌گونه که گفته شد، برخی حاکمان سیاسی در سایر ملل با دیکته‌کردن در ذهن مردم که شما هیچ نیستید و ما نباشیم شما نابود می‌شوید، فرصت فکرکردن را از مردمان خود گرفته‌اند. اما باید تامل کرد که این گونه عملکرد ها فقط مصرف داخلی داشته و هدف آن محصور کردن ذهن و اندیشه تمام افراد جامعه آن کشور است.نقش دانشجویان و گروه تاثیرگذار در تحرکات و اعتراضات مردمی متفاوت بوده و همیشه ترس حاکمان را به‌دنبال داشته اما مسیر اعتراض به گونه‌ای بوده که به اختلال و تشنج تبدیل شده و محصولی را در پی نداشته است. به بیان «کنت‌کول»: «ذهن انسان مانند چتر نجات است؛ وقتی باز شود بهتر عمل می‌کند». زمانی که ذهن گروه‌های تاثیرگذار جامعه باز شود، بي‌شك به‌صورت میدانی وارد عمل شده و شاهد تغییرات عمده خواهند بود.عدم ارتقا و آموزش تفکر و اندیشه‌ورزی در کشور اتفاقات نامطلوبی را رقم زده و بی‌دلیل ما را از برخی عرصه‌های بین‌المللی جا گذاشته است. بنابراین تنظیم نظام‌نامه ‌چگونگی جمع‌آوری ایده‌ها و بهره‌‌وری مناسب از مدل‌ها، طراحی هیات‌های اندیشه‌ورزی در سطح ملی و بین‌المللی که یا اجرایی شده‌اند و یا قدرت اجراشدن در سطح جوامع هدف را دارا هستند، می‌توانند زمینه جامعه اندیشمند را مهیا سازند.هیات‌ها، تشکیلات، کتب و مقالات اندیشه ورزی می‌توانند ضمن معرفی ابعاد اندیشه‌ورزی و اهمیت آن در ایران و سایر ملل، به‌عنوان الگوی اندیشه‌ورزی جمهوری اسلامی ایران توسط کمیسیون ملی یونسکو ایران به دفتر مرکزی یونسکو در پاریس ارسال شوند. امیدواریم توسعه اندیشه‌ورزی بتواند دریچه‌ تازه‌ای را در پویش‌های مردمی و جوامعی که استعداد تغییر بنیادین را دارند، ایجاد کند. در پایان باید تاکید کرد اندیشه در ملل مختلف، زمینه‌ تغییر در هرکشور است. نور خورشید به‌دنبال روزنه‌ای است و از در بسته عبور نخواهد کرد و به موازات آن، نور آگاهی هم از ذهن بسته عبور نمی‌کند و باید قفل‌ها را با اندیشه گشود.

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیر سیستم منتشر خواهند شد
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهند شد
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشد منتشر نخواهند شد