کد خبر : 65508 تاریخ : ۱۳۹۶ شنبه ۹ دي - 15:16
احمدي‌نژاد بر سر دوراهي‌انتقاد و انفعال اکنون احمدی نژاد است ویک تصمیم اساسی برای ادامه راه،احمدی نژادی که همواره به غافلگیرسازی و تصمیمات عجیب شهره بوده است.

قانون-سخنان روز چهارشنبه مقام معظم رهبری نقطه عطفی در تاریخ سیاسی جمهوری اسلامی وحیات سیاسی محمود احمدی نژاد به طور خاص بود. رهبر معظم انقلاب به طور تلویحی پاسخ گفتار وکردار احمدی نژاد ویارانش در ماه های اخیر را دادند و درباب رفتار فراگیر وهمه گیر شده مخالف خوانی واپوزیسیون نمایی اهالی دیروز وامروز قدرت هم فصل جدید وخاصی را گشودند یا شاید هم نقطه پایان بر یک فصل وگفتمان بودند.گفتار رهبری شاید فصل فسخ آخرین درگیری یکی از اهالی پیشین قدرت با بخشی از ساختار رسمی باشد. درگیری اي که به طور تاریخی نتیجه ای مشابه داشته است. ابوالحسن بنی‌صدر، نخستین ريیس جمهور ایران نيز سهم خود از واقعیت قدرت در ایران انقلابی را قبول نداشت و قدرت خود را در معرض تهدید وتحدید ارکان دیگر نظام نوپا ونهادهای انقلابی می‌دید. درگیری مشخص بنی صدر با سران حزب جمهوری اسلامی و به طور مشخص دکتر بهشتی ريیس قوه قضايیه بود. بنی صدر که خود را مستحضر به رای 10 میلیونی می دانست نه حکمیت شورای سه نفره را پذیرفت و نه میانجی گری و سعي برای نگاه داشتنش درون ساختار سیاسی رسمی جواب داد و سرانجام در شهر دوران جوانی اش روزگار می گذراند.

هشدار جدي

آقای احمدی نژاد نيز به پشتوانه آنچه آرا مردم می‌خواند خواستار تمام قدرت ونه بخشی از آن وبلامعارض بود زيرا اصولگرایان را فاقد قدرت اجتماعی وبازنده صندوق رای می دانست وخواستار نوعی رابطه صله دهی واطاعت پذیری از سوی آنان بود و وقتی در دولت دومش با عتاب رهبری برای مواردی چون معاون اولی مشایی یا عزل وزیر اطلاعات مواجه شد سرکشی کرد. اما فاصله و زاویه احمدی نژاد با برادران لاریجانی که رياست مجلس وقوه قضايیه را در دست داشتند از اواخر دولت دومش پررنگ شد.

احمدی نژاد که کینه جویی از اجزای شخصیت سیاسی اوست میانداری ومدیریت لاریجانی در پرونده رسوایی علی کردان را از یاد نبرده بود، در یکشنبه سیاه و پخش نوار فاضل لاريجانی در مجلس نزاع با لاریجانی ها را به نقطه جوش رسانید. احمدی نژاد در انتخابات ریاست جمهوری سال 96هم با وجود نهی آشکار رهبری بازهم ثبت نام کرد و با وجود رد صلاحیت و امتناع از اطاعت باز هم از سوی رهبر معظم انقلاب به عضویت مجمع تشخیص نظام منصوب شدتا به این صرافت بیفتد که مورد توجه ویژه رهبری است و درگیری هایش با سایر ارکان نظام منجر به برخورد نهایی با او نمی‌شود اما سخنان چهارشنبه رهبر معظم انقلاب حیات سیاسی احمدی نژاد را در نقطه حساسی قرار داده است.

برخورد ويژه

این بار آشکار احمدی نژادمورد عتاب قرار گرفته و گفتار و کردارش مورد نکوهش قرار گرفته است. اگر احمدی نژاد بخواهد به شیوه ماه های اخیر خود ادامه دهد در مقابل تمامیت نظام قرار گرفته و دیگر نمی تواند با ژست مطیع رهبری ومنتقد مسئولان به خطا رفته به کار سیاسی یا سیاسی‌کاری خود ادامه بدهد.

اگر متوقف شود وسکوت کند که ژست اپوزیسیون وفساد ستیز خود را از دست می دهد و کورسوی زنده نگاه داشتن حیات سیاسی اش نيز نابود خواهد شد و به نیروهای میانه خنثی تبدیل می شود که به سبب گذشته اش نه اعتماد نظام را دارد و نه توانسته با پس کشیدنش اعتماد طبقه جدیدی را جلب کند.

اگر ادامه بدهد نزدیکان انگشت شمارش با برخورد قضایی مواجه خو اهند شد وخودش نيز محدود واز اینجا مانده و ازآنجا رانده مي‌شود و نه جایی در میان برخی جوانان و سیاسیون پرنفوذ داخل دارد تا رایزنی ولابی و... برای رفع محدودیت‌هایش کنند و نه سیما و گذشته اش به پاریس نشینان نادم می خورد. راه میانه نيز پادرمیانی برای تخفیف و مختومه شدن یا مجازات سبک اطرافیان احمدی نژاد وسکوت و دفع الوقت او خواهد بود اما هرچه باشد دیگر کمتر کسی احمدی‌نژاد را جدی خواهد گرفت.

تصميم‌سخت

نکته قابل تامل این که شايد دومین چالش اساسی یک ريیس جمهور با دستگاه قضا با نتیجه مشابه مورد اول رو به خاتمه است. حسن روحانی هم که پس از یک دوره ریاست جمهوری در نامزدی دوباره اش ژست مخالف در برابر نهادهای قضایی و امنیتی گرفت، گویی که خودش در تمام این سال‌ها در خارج از کشور زندگی می کرده است. آقای روحانی نيز اخیرا با سایر نهادها وارکان به تفاهم وتعامل رسیده و گويي دریافته نمی توان هم زمان در راس قدرت بود ومخالف خوانی هم کرد.اما اکنون احمدی نژاد است ویک تصمیم اساسی برای ادامه راه،احمدی نژادی که همواره به غافلگیرسازی و تصمیمات عجیب شهره بوده است.