کد خبر : 65635 تاریخ : ۱۳۹۶ يکشنبه ۱۰ دي - 16:14
برای یک دستمال قیصریه را به آتش نکشیم قدر جوانان تحصیلکرده ونجیب را بدانیم ونپنداریم فردای پسا امروز بهشت خواهد بود و کسانی که سررشته امور را در دست دارند از اسب خودخودخواهی وبی خیالی پایین بیایند وقدر سرمایه های اجتماعی را فراتر از تریبون های کلیشه ای بدانند...

قانون-احسان اقبال سعيد

 اعتراض و ناآرامی از مشهد شروع شد وبه مشهد محدود نماند وبرخی شهرهای بزرگ وکوچک را فراگرفت. طبق قانون اساسی و عرف دموکراتیک آزادی تجمع حق مردم است ونباید مورد تردید قرار بگیرد اما از آنجا که در کشور ما هر پدیده ممکن است فرجامی متفاوت وگاه متضاد با هدف اولیه بیابد و به قول مهندس بازرگان باران بخواهیم و سیل بیاید، مردم وحاکمیت باید نگاه عمیق ورفتار خویشتندارانه را سرلوحه عمل قرار دهند. باید فارغ از هرتعارف وعادت به لاپوشانی قبول کرد که شرایط مطلوب نیست وجمع بسیاری از مردم از سیر سیاست واقتصاد وفرهنگ نارضایتی گسترده دارند. این را باید بگوییم وآشکار نيز  بگوییم ونهراسیم که فلان دشمن و بدخواه سوء استفاده می کند زيرا دیدیم پس از صدور بیانیه از سوی بیوه رجوی ملعون مردم چه پاسخی به زوزه کشی او دادند.

پس مشت نمونه خروار است. بخشی از اصولگرایان که پیکان تیز اعتراضات را متوجه حسن روحانی می‌دانند وشادمانند که رقیب را زمینگیر کرده‌اند از خواب خرگوشی بیرون بیایند. دولت تمام قدرت در ایران نیست وتنها بخشی از آن است، پس نارضایتی متوجه دولت نيز هست اما تنها متوجه دولت نیست واصولگرایان بخش مهم تر قدرت در ایران هستند.

پس بهتر است بخشی از راه حل باشند نه اینکه چون کودکان موذی گوشه‌ای منتظر تنبیه کودک رقیب باشند. مشکلات و نارسایی ها وسو ءمدیريت ها مردم را کلافه و عاصی کرده و وعده های سرخرمن  وشعارهای کلیشه ای راهگشا نیست. پس کلیت نظام سیاسی با ناراضیان سخن بگوید وتعامل کند. در گام اول بحث گرانی سوخت وحذف یارانه ها ملغی شود و نهاد های خاص وکم بازده داوطلبانه بخش بزرگی از بودجه رشک برانگیز خود را آشکار به نفع تامین کالاهای اساسی مردم واگذار کنند و دولت در این شرایط دشوار کالاهای اساسی را با نرخ مناسب عرضه کند. از محل قطع بودجه های خاص و قطع حقوق های بالاتر از دریافتی معمول هر کارمند دولت وعده دست‌كم یک استخدام به هر خانواده ایرانی داده شود وبیمه بیکاری ودرمان شامل حال تمام ایرانی ها بدون تبعیض شود.

شخصیت های مورد مناقشه وسیاستمداران آزموده که آزمون‌شان خطاست داوطلبانه کنار بروند و تعدادی از مفسدان و آقازاده ها با نام ونشان دستگیر ومورد بازخواست قرار گیرند تا مردم باور کنند فقط نوک کوه یخ فساد مورد برخورد قرار نمی گیرد و در وانفسای معیشت صاحبان ژن های خوب رژه تجمل نمی روند. با مردم سخن گفته شود که از ما بهتران و خود حق مطلق پنداران دست‌شان از زندگی خصوصی ملت کوتاه خواهد شد و هروز بر سر پوشش بانوان و موسیقی و فیلم هیاهو و خودسری برپا نخواهد شد واین بساط یک بار برای همیشه متوقف خواهد شد. اما با مردم عزیز و معترضان نيز باید سخنی چند گفت.اول اینکه ایران با همه تلخی ها و رنج ها با آلودگی هوا و گرانی و بی آبی، وطن عزیز وآبا واجدادی ماست. ما در سوييس و نروژ زندگی نمی‌کنیم بلکه در خاورمیانه ودر همسایگی عراق وافغانستان روزگار می گذرانیم. در جایی که مردمان عراق و مصر و سوریه خواب آرامش را می بینند. در منطقه ای که برای ویرانی و تکه پاره کردن ایران رویا می بافند ودلار به پای این رویا می ریزند، بي‌شك باید هوشیار بود. اگر واقع بین باشیم باوجود تمام کاستی‌ها هنوز نيز ایران نکات مثبت کم ندارد.

آیا مایلیم کشورمان به ورطه هرج ومرج بیفتد و عزت وغرور ناموس وامنیت ودین‌مان لگد کوب هر سبکسری شود؟آیا شرایط ناپایدار امنیت وشغل ورفاه وآزادی برای فرزندان تحصیل کرده‌مان به ارمغان می آورد؟ گمان نمی‌کنم هیچ کدام از ما روزهای وحشتناک حمله جانواران داعش به مجلس شورای اسلامی و مرقد امام را از یاد برده باشیم؛ چرا ناخواسته و با خشم کنترل نشده به سویی برویم که خدای ناکرده صدها سال بر ویرانه‌های ری اشک بریزیم؟این ملک جنگ ویرانی وآشوب بسیار در درازنای تاریخ به خود دیده است وامروز نیک دریافته از دل هیچ آشوب و ویرانی آبادی زاییده نمی‌شود وآن که باد می کارد لاجرم طوفان درو می کند.ایران را دوست بداریم.

قدر جوانان تحصیلکرده ونجیب را بدانیم ونپنداریم فردای پسا امروز بهشت خواهد بود و کسانی که سررشته امور را در دست دارند از اسب خودخودخواهی وبی خیالی پایین بیایند وقدر سرمایه های اجتماعی را فراتر از تریبون های کلیشه ای بدانند.آیا امروز جای برخي شخصيت‌هاي تاثيرگذار در محدودیت و محذوریت است یا در میان معترضان ونظام تا با سرمایه اجتماعی و سابقه انقلابی نقاط فصل را وصل کنند؟ بايد دست از لجاجت برداشت وبیهوده مردم را عصبی نكرد.  همین امروز کینه‌های  88 را بايد فراموش كرد و ولو یک گام کوچک برای بهبود اوضاع برداشت. مردم عزیز نيز بدانند سوریه با یک خشم یا یک اشتباه کوچک در نقطه امروز ایستاده است. ما ایران را دوست داریم با همه وجوهش. هم شادانه در پاسارگاد دست‌افشانی می کنیم وهم در سوگ حسین مظلوم راه کربلا در پیش می گیریم. هم ريیس جمهور معمم شیعه داریم؛ هم هموطن نجیب زردتشتی را در شورای شهر ومیان خودمان می‌پذیریم. بیایید ایران را دوست بداریم و عاقل باشیم.