کد خبر : 81475 تاریخ : ۱۳۹۷ دوشنبه ۴ تير - 16:59
رو در رو شدن روحاني با لايه‌هاي قدرت در بازه‌ زماني كنوني سبب شكست همه خواهد شد بازي بي برنده اينكه شخصيت‌ها و جريان‌هاي سياسي با يكديگر مشكل دارند را هيچ فرد و دسته‌اي نمي‌تواند انكار كند زيرا در سال‌هاي بعد از انقلاب همواره شاهد اين نوع درگيري‌ها بوده‌ايم

قانون-گروه سياست

هر روز اول صبح مردم ايران به جاي آن‌كه با اميد به فردا زندگي را آغاز كنند با رصد قيمت‌ها و افزايش‌ هزينه‌ها نسبت به آينده نااميدتر مي‌شوند. اين موضوع سبب شده است تا افكار عمومي با مشكل روبه رو شود و مردم اعتراض كنند كه چرا مسئولان هيچ واكنشي نسبت به مشكلات كشور نشان نمي‌دهند. در اين بين و زماني كه هر روز قيمت‌ها با افزايش روبه رو شده است، ناگهان عكس خوش‌گذراني روحاني و مغضوبان كابينه در تله‌كابين منتشر مي‌شود؛ اقدامي كه بي‌شك پيام‌هاي مختلفي دارد. روحاني كه با قاضي‌زاده‌هاشمي و واعظي دو عضو كابينه در تصوير نمايان است، با خنده‌هاي خاص خود به صورتي نشان مي‌دهد كه گويي زندگي براي وي بر وفق مراد بوده و هيچ اتفاقي در جامعه رخ نداده است.

فرضيه‌هاي يك سكوت

وضعيت به گونه‌اي پيش مي‌رود كه همه تصور مي‌كنند دولت روحاني كشور را رها كرده است وسعي مي‌كند با افزايش اعتراضات اقداماتي را در دستور كار قراردهد كه به نفع كشور نيست. از طرفي ديگر برخي افراد تلاش دارند تا با تكيه بر ناكارآمدي دولت روحاني مسير را به سمت استعفا و كناره‌گيري اين دولت ببرند؛ اقدامي كه بي‌شك مي‌تواند كشور را با بحران‌هاي بيشتري روبه رو كند. اين تنها دسته‌بندي تفكرات حاضر در ميان جامعه نيست. برخي ديگر معتقدند كه روحاني براي آنكه دست مافيا و جريان‌هاي پشت‌پرده را براي مردم باز كند، هزينه‌اي براي ايستادگي در برابر لايه‌هاي فساد پرداخت نمي‌كند و سعي مي‌كند مردم را در برابر برخي جريان‌ها قرار دهد. عده‌اي ديگر نيز مي‌گويند كه دولت براي تسويه‌حساب‌ با برخي جريان‌ها سكوت را در دستور كار دارد. همه اين فرضيه‌ها برگرفته از اقدامات و سكوتي است كه دولت در قبال وضعيت بحراني اين روزهاي كشور اختيار كرده است. حتي در ميان نزديكان و موافقان دولت نيز برخي فرضيه‌هاي كناره‌گيري دولت را به زبان مي‌آورند. در همين راستا سید حسین موسویان، دیپلمات هسته‌ای پیشین ایران، نسبت به ادامه وضعیت کنونی در صحنه سیاسی جاری هشدار داده و از مقامات جمهوری اسلامی خواسته است برای خروج از بن‌بست به «استعفای دولت فعلی و برگزاری انتخابات زودرس» تن دهند. موسویان در مصاحبه با روزنامه همشهری، تصمیم پیشاروی جمهوری اسلامی را در خصوص برجام «سومین تصمیم مهم تاریخی در سیاست خارجی» خوانده و ضمن همسنگ قلمداد کردن آن با پذیرش قطعنامه ۵۹۸ گفته است: «از نظر من مهم‌ترین تصمیم سیاست خارجی نظام جمهوری اسلامی در حیات امام‌ پذیرش قطعنامه ۵۹۸ بود که شخص ایشان تصمیم گرفت و همه مسئولیت‌های آن را هم پذیرفت. تصمیمی که به عقیده من موجب حفظ اصل نظام جمهوری اسلامی شد. به‌نظر من در تاریخ رهبری حضرت آیت‌ا... خامنه‌ای هم مهم‌ترین تصمیم سیاست خارجی ایران، پذیرش برجام بوده که یک تصمیم اجماعی همه ارکان اصلی نظام همچون مجلس، دولت، شورای امنیت و مقام معظم رهبری بود. اکنون که آمریکا از برجام خارج شده، جمهوری اسلامی در آستانه سومین تصمیم مهم تاریخی خود در سیاست خارجی قرار گرفته است». این دیپلمات پیشین ایران نبود اجماع و وحدت داخلی را به دلیل اختلافات جناح‌های سیاسی بزرگ‌ترین مانع خروج از بن‌بست کنونی برشمرده و اضافه کرده است: «بزرگان نظام باید قبل از هرچیز دراین مورد چاره‌اندیشی کنند؛ حتی به قیمت یک خانه‌تکانی اساسی در دولت یا حتی استعفای دولت فعلی و برگزاری انتخابات زودرس، زیرا استمرار وضع فعلی تا دو سال دیگر، ممکن است موجب لطمات غیرقابل جبران شود».

خطر در كمين

بي‌شك اصل داستان هرچه هست همه بايد بدانيم كه خارج و شايد داخل اين مرزها گرگ‌هاي درنده‌اي هستند كه تلاش مي‌كنند تا ايران را پاره‌پاره كنند و آينده اين كشور را رو به سياهي ببرند. بي‌شك امروز زمان تسويه‌ حساب‌هاي سياسي نيست و نبايد گذاشت تا آن‌هايي كه دل در گروي ايران ندارند از اين وضعيت استفاده كنند. مردم ايران بي‌شك به مسائل مختلف در كشور اعتراض دارند ولي نيت ندارند كه وضعيت در كشور آشفته شود.

لزوم اصلاحات حقيقي

اين روزها بي‌شك اصلاحات نياز مبرم كشور است البته نه اصلاحاتي كه برخي جريان‌هاي كاسب در كشور از آن براي رسيدن به اهداف خود استفاده مي‌كنند. اصلاحاتي كه در تمام لايه‌هاي قدرت و جامعه فساد را از بين‌برده و با هماهنگ‌كردن نهادها و دستگاه‌هاي مختلف كشور را از اين بحران خارج كند. مردم مي‌دانند كه اگر بار ديگر آشفتگي در كشور ايجاد شود بي‌شك هزينه آن از جيب همگان پرداخت خواهد شد. براي همين فقط از مسئولان مي‌خواهند كه براي بهبود وضعيت اقداماتي را در دستور كار داشته باشند.

بازي بي برنده

اينكه شخصيت‌ها و جريان‌هاي سياسي با يكديگر مشكل دارند را هيچ فرد و دسته‌اي نمي‌تواند انكار كند زيرا در سال‌هاي بعد از انقلاب همواره شاهد اين نوع درگيري‌ها بوده‌ايم. البته اين وضعيت دلايل مختلف دارد كه يكي از آن‌ها احساس وارث بودن برخي مسئولان است. شايد در سال‌هاي قبل اين بازي‌هاي سياسي با هزينه كمتري به پايان مي‌رسيد ولي آن‌هايي كه باعث و باني وضعيت امروز هستند بايد بدانند كه نه جهان، آن جهان سال‌هاي قبل است و نه مردم ديگر آن حوصله و تصور سابق را دارند. براي همين اگر مي‌كوشند تا با فشار از پايين و چانه‌زني در بالا به اهداف خود برسند بدانند كه اگر اتفاقي در كشور رخ دهد همه ضرر خواهند كرد و اين بازي پيروز ندارد.