کد خبر : 82213 تاریخ : ۱۳۹۷ چهارشنبه ۱۳ تير - 16:14
اصالت بدلی در تعریف «اصالت» همواره ریشه و گوهر مورد اشاره قرار گرفته‌است، آنچه به قبل، پیشتر و درون‌تر باز می‌گردد و مانند هر ریشه‌ای اگر قرار است درختی از آن سبز و پربار شود، نیاز به آبیاری و مراقبت دارد.

قانون-در تعریف «اصالت» همواره ریشه و گوهر مورد اشاره قرار گرفته‌است، آنچه به قبل، پیشتر و درون‌تر باز می‌گردد و مانند هر ریشه‌ای اگر قرار است درختی از آن سبز و پربار شود، نیاز به آبیاری و مراقبت دارد.

به گزارش قانون، غزاله صداقت در نمایشگاهی با عنوان «ارث پدری» به جست‌وجوی«اصالت، فرهنگ و شکوه» در سرزمین پدری خود رفته‌است. سرزمین افسانه‌ها و قصه‌های پرشکوه و غرورآفرین اما هرچه بیشتر جسته کمتر یافته و آنجا که یافته‌است نیز تنها اثر آن به مثابه درخت خشکیده‌‌ای برجا مانده است که نشان از خشکسالی طولانی مدت دارد.

در این مجموعه عکس که در گالری آتبین به تماشا گذاشته شده، صداقت در جست‌وجوی رویای اصالت خود، دست به کشف و شهود در میانه «برجای‌مانده»‌هایی می‌زند که در درون خود هنوز ریشه‌های خشک اصالت را نگاه داشته‌اند. او به مکان‌های آشنا و غریبه‌ تاریخی ویران و رها شده‌ای می‌رود و در میان آن جست‌وجوی خود را شکل می‌دهد. آثار غزاله صداقت را می‌توان به همین جست‌وجو محدود کرد و رنگ نوستالژیک و غم‌گرفته آشنای آن را به مثابه خاطره‌ای مشترک در ذهن ثبت کرد، یا حتی استفاده از ترکیب‌بندی قرینه که شاید برخاسته از پیشینه تحصیلی او در رشته معماری باشد یا شاید مصداق علاقه او به فرهنگ ساختارگرای معماری ایرانی را لذتی بصری به شمار آورد. اما جمله‌ای از والتر بنیامین در ابتدای گزاره نمایشگاه او آمده‌است که به از بین رفتن اصالت و جایگزینی ابهام اشاره می‌کند. با دقت بیشتر در آثار صداقت حضور این ابهام خود را نشان می‌دهد. ابهامی که او در ادامه گزاره نمایشگاه از آن به عنوان یک معما نام می‌برد. همین معماست که برخی از آثار نمایشگاه را به طرز قابل توجهی بالاتر از بقیه قرار می‌دهد و برخی را به همان گروه تصاویر نوستالژیک افول می‌دهد. اما هرچند قصد صداقت برای عکاسی از لحظه‌قطعی تا نئوتوپوگرافی در نوسان است، موفقیت بیشتر در تصاویری حاصل شده که معما به صورت پرسشی از اصالت بدون قضاوت و مرثیه‌خوانی مطرح شده است. نمونه این نگاه را می‌توان در تصویری از یک حیاط با دیگی در سمت راست و یک مغازه از یاد رفته فرش‌فروشی دید، دوچرخه‌ای در محور میانی تصویر قرار گرفته که آن را به دو بخش دیگ و فرش به همراه دری به زیر زمین تقسیم می‌کند. در گوشه‌ای از سایه دیگ پای گربه‌ای پنهان شده که به نظر تنها نشانه حیات در تمام این فضا می‌آید؛ فضایی که حاوی نشانه‌های متعدد و مشخصی از سنت است که به واسطه دوچرخه به عنوان شی‌ای برای حرکت و جلو رفتن به دو نیم تقسيم شده‌است. واژه فرش با خط نستعلیق سفید روی شیشه مغازه‌ای خالی نیز همان ارجاع گربه را تکرار می‌کند، منتها به گذشته تعلق دارد و حیات آن از دست رفته‌است.

صداقت این فضای پیچیده و پر تحرک را در باقی آثار به این کیفیت ارائه نمی‌دهد اما در تصویر دیگری که با تکرار دایره‌ها اشباع شده، چرخ دستی‌های روی هم و قوطی‌های حلبی روغن نباتی که خالی و انباشته در گوشه‌ای هستند همگی در یک سوی دیواری قرار دارند که از پس آن آسمان دیده می‌شود اما در ورود به آسمان با چرخ‌دستی‌ها بسته شده است. این درهم تنیدگی‌های نشانه‌ای اشاره‌ای غیر مستقیم به اصالت از دست رفته و ابهام جانشین آن دارند، که مانند کارنامه فرهنگی سرزمین پدری او و ما جلوه می‌کند. اما عکاس دربرابر سازه‌های معماری ناخودآگاه سویه پرسش‌گر خود را کنار نهاده و در ترکیب‌بندی غرق شده‌است و بالعکس آنگاه که به زیبایی‌های تزيینی و اغراق‌آمیز شرقی می‌رسد، گزارش تصویری را بر زیبایی فرمال ارجحیت می‌بخشد و انسجام فردی و فکری عکاس در فرم تصاویر دیده نمی‌شود. به عبارتی او در معماری تصاویر زیبا و خالی و در تزيینات تصاویری خالی از زیبایی ارائه می‌دهد.

بنابراین غزاله صداقت در نمایشگاه خود با عنوان«ارث پدری» گاه متمرکز، گاه شیفته و گاه با حسرت به ردپای اصالت و شکوه فرهنگی که به دنبال آن است، می‌نگرد که گاهی آن را یافته و به چالش می‌کشد و گاهی نیز دربرابر آن گنگ باقی می‌ماند. غزاله صداقت دارای لیسانس معماری و فوق لیسانس مدیریت هنری است. او در این کارنما مجموعه‌ای از ۱۵ اثرعکاسی خود در ابعاد ۶۰*۴۰ سانتی متر را با چاپ CPrint  در گالری آتبین به تماشا گذاشته است