کد خبر : 86648 تاریخ : ۱۳۹۷ شنبه ۱۷ شهريور - 20:10
هر راستی را نباید گفت! یک اصلی وجود دارد که می‌گوید دروغ گفتن حرام است اما راست گفتن نیز واجب نیست

قانون- جواد حسینی‌کیا، عضو فراکسیون روحانيت

خبر ممنوع التصویری يا ممنوع‌المنبري حجت‌الاسلام محمد رضا زائری، هنوز به صورت رسمی تایید نشده و ممکن است در حد شایعه باشد. اما اگر این خبر درست باشد نیز نباید به این موضوع ایرادی گرفته شود زیرا در ایران روحانیت از همه ابزارها و آزادی کامل برای بیان دیدگاه های خود برخوردار هستند و نمی توان گفت که این شخص به دلیل بیان برخی از حقایق ممنوع التصویر یا ممنوع المنبر شده است. اما در مجموع باید گفت وقتی در جامعه ای روحانیون آزادی بیان داشته باشند، این آزادی نباید دلیل بر این باشد که هر موضوعی را هم از منبر خود اعلام کنند. باید برای بیان دیدگاه‌ها به ظرفیت‌های جامعه نیز توجه کرد. یک اصلی وجود دارد که می‌گوید دروغ گفتن حرام است اما راست گفتن نیز واجب نیست. باید بر همین اساس نیز روحانیون در صحبت‌های خود به ظرفیت جامعه توجه کنند و هر موضوعی را بیان نکنند و مهم‌تر از همه به ظرفیت و کشش جامعه توجه کنند زیرا جامعه گاهی تحمل برخی از اظهارنظرها را ندارد یا در بعضی موارد نیز برخی از مردم از این اظهارنظرها برداشت منفی می‌کنند. پس باید در خلال صحبت‌ها و بیان دیدگاه‌ها به این گونه حساسیت ها توجه کرد و موضوعی را که باعث ایجاد التهاب می شود را مطرح نکنیم تا افراد دچار سوء برداشت نشوند. روحانیون در بیان دیدگاه‌های خود باید سعه صدر داشته باشند. در این میان مهم‌ترین نکته این است که باید در بیان دیدگاه‌ها هر دو طرف حضور داشته باشند و اين‌گونه نباشد که یکی از طرفین نظر خود را از پشت تریبون اعلام کند و طرف مقابل هم حضور نداشته باشد؛ این یعنی نفر دوم برای بیان اظهارنظر خود فرصت ندارد. این در حالی است که هر گونه اظهارنظری باید در قالب مناظره انجام شود و در حضور هر دو طرف به بیان دیدگاه ها پرداخته شود.

در جامعه ما روحانیون همیشه آزاد بوده‌اند و فرصت داشته‌اند دیدگاه‌های خود را به راحتی بیان کنند، بر همین اساس مردم نیز به خوبی از این آزادی بیان روحانیون آگاه هستند و در برخی از موارد که یک روحانی به دلیل اظهارنظرهایش ممنوع التصویر می شود، نمی‌تواند بر دیدگاه مردم نسبت به نظام تاثیر منفی داشته باشد. امروز یکی از اشکالاتی که در جامعه وجود دارد مربوط به این است که ما برخی از اشکالات را به کل جامعه تعمیم می دهیم. براي مثال وقتی در یک مجموعه‌ای یک اتفاق می‌افتد و این اشکالی است که از سوی یک نفر وجود دارد، این مشکل را به کل آن مجموعه تعمیم می‌دهیم و نسبت به همه افراد آن دستگاه یا مجموعه بدبین می شویم که در اصل این یک نگاه اشتباه است و باید از تکرار این نوع اشتباهات خودداری کنیم.

روحانیون نیز باید دیدگاه‌های خود را با نگاه بازتری مطرح کنند و با نگاهی که بخواهد مسائل را به جامعه تحمیل کند، اظهارنظر نکنند. در این میان مردم نیز نقش پر رنگی را دارند و باید با همین نگاه باز از قضاوت‌های زودهنگام خودداری کنند و در کل سعه صدر داشته باشند. پس در یک جامعه 80میلیون نفری نظرات مختلفی وجود دارد که باید در بیان دیدگاه ها همه این ظرفیت ها را در نظر گرفت و از بیان مسائلی که باعث آسیب و تنش به جامعه می‌شود خودداری کرد.