کد خبر : 88421 تاریخ : ۱۳۹۷ يکشنبه ۱۵ مهر - 17:28
خاطرات مدرسه یك دهه هفتادی بي قانون/مهارت‌های مناسب دختران یكی از روزهای اوایل سال تحصیلی، معلم پرورشی‌مان در حالی آمد سركلاس كه یك چكش، یك آرمیچر، چند قرقره رنگی و چندتا تخم مرغ را ریخته بود توی یك لگن بزرگ و دستش گرفته بود.

قانون- آرزو درزی

یكی از روزهای اوایل سال تحصیلی، معلم پرورشی‌مان در حالی آمد سركلاس كه یك چكش، یك آرمیچر، چند قرقره رنگی و چندتا تخم مرغ را ریخته بود توی یك لگن بزرگ و دستش گرفته بود. حتی ما كه از قبل برنامه درسی را دیده بودیم و می‌دانستیم آن ساعت «حرفه و فن» داریم هم تعجب كردیم. دیدن آن اشیا كنار هم به هیچ كس حس خوبی نمی‌داد؛ مخصوصا اگر در دستان معلم پرورشی آن را می‌دیدی.

او خودش را به عنوان دبیر حرفه و فن معرفی كرد و گفت كه امسال قرار است كلی مهارت و فن و حرفه كنار هم یاد بگیریم، فقط قبل از آن اگر كسی درد دلی، مشورتی، اعترافی چیزی دارد بگوید وگر نه كه برویم سر درس. نداشتیم و رفتیم سر درس.

ایشان توضیح دادند كه ما در این درس انتخاب‌های زیادی داریم. می‌توانیم مهارت‌های مورد نیاز خودمان را متناسب با علایق و شرایط و جنسیت‌مان انتخاب كنیم.

بنابراین قرار شد هرکس بیاید مهارت مورد علاقه خود را بگوید تا از میان آنها «آشپزی» و «گلدوزی» را انتخاب کرده و فرا بگیریم. چون بقیه‌اش به درد ما دخترها نمی‌خورد.

وقتی هم که پرسیدیم پس چکش و آرمیچر و لگن به چه کار می‌آید، گفت که اینها را آورده تا ما ببینیم و بشناسیم اما برای ما دخترها لازم نیست که کار با آنها را یاد بگیریم. در آن لگن هم قرار بود آن روز الویه درست کنیم.

این‌گونه شد که ما یک هفته درمیان آشپزی و گلدوزی تمرین می‌کردیم و به دستاوردهای مهمی هم رسیدیم. در این حد که در پایان سال، خانم دبیر از تابلوهای گلدوزی شده ما نمایشگاه برگزار کرد و به درآمد خوبی هم رسید. از حق نگذریم بخش آشپزی هم از تنوع خوبی برخوردار بود. مثلا یک روز همه با هم سالاد شیرازی را درست می‌کردیم چون خانم دبیر آن شب مهمان داشت و می‌خواست در کنار لوبیا پلو، بهشان سالاد شیرازی بدهد. یا روزی که سالگرد فوت زن‌دایی خانم دبیر بود پختن حلوا را یاد گرفتیم و بعدها برایمان تعریف کرد که همه کسانی که به مراسم آمده بودند از آن حلوا خوششان آمده.

الان که فکر می‌کنم، می‌بینم یکی از مفیدترین دبیران ما همان دبیر پرورشی در قالب دبیر حرفه و فن بود. به مدد او، حداقل الان می‌توانم چندتا درز و دکمه بدوزم و سالاد الویه را در حد قابل قبولی خوشمزه درست کنم. هرچقدر که انتگرال لعنتی به کارمان نیامد، آشپزی و دوخت و دوز جایش را برای‌مان پر کرد.