کد خبر : 92525 تاریخ : ۱۳۹۷ سه شنبه ۲ بهمن - 14:37
گردشگري، فرصتي كه ناديده گرفته مي‌شود اگر مهم‌ترین خروجی حمایت از تولید و کالای ایرانی را ایجاد فرصت های شغلی و کاهش فقر و بسیاری از آسیب های اجتماعی بدانیم، ضروری است در ابتدا به این مهم پرداخته شود که نظام و دولت در ایجاد صدها هزار بلکه میلیون ها فرصت شغلی

قانون-محمد رضا پوینده/ مدیر کل پیشین گردشگری خارجی

اگر مهم‌ترین خروجی حمایت از تولید و کالای ایرانی را ایجاد فرصت های شغلی و کاهش فقر و بسیاری از آسیب های اجتماعی بدانیم، ضروری است در ابتدا به این مهم پرداخته شود که نظام و دولت در ایجاد صدها هزار بلکه میلیون ها فرصت شغلی چه منابعی را در اختیار دارد و آیا کشور در شرایط موجود امکان تحرک در تولید و ایجاد اشتغال را دارد. اکنون نه‌تنها نخبگان بلکه احاد مردم دریافته اند که منابع درآمدی دولت برای تولید و عمران بسیار محدود و اندک است.نظام برای ایجاد فرصت های شغلی انبوه نیاز مبرم به سرمایه گذاری داخلی و خارجی داشته که هم اکنون کشور در هر دو سطح براي اعتماد سازی برای سرمایه‌گذاری دچار مشکلات فراوان است.باتوجه به فقر منابع پولی دولت و عدم سرمایه‌گذاری وسیع بخش خصوصی، بسیار ضروری است که کانون برنامه ریزی و اقدامات متوجه مزیت های نسبی کشور در سطوح مختلف باشد.در کنار صنعت نفت، گاز و معادن، توجه به صنعت گردشگری با عنایت به مزیت تاریخ، تمدن، طبیعت، فولکلور و آداب و رسوم ایران بسیار پر اهمیت است.مطالعات جهانی و ملی نمایانگر این موضوع است که در اقتصاد جهانی یکی از ارزان‌ترین، آسان‌ترین و پایدار ترین مسیر‌های ایجاد فرصت های شغلی توجه و نگاه ملی به صنعت گردشگری است.

در آستانه ورود به دهه پنجم انقلاب با در اختیار داشتن منابع گردشگری بالقوه در سطح جهانی اما به لحاظ برخورداری از این صنعت مهم حتی در سطح خاور میانه یا غرب آسیا متاسفانه نتوانسته‌ایم جایگاه درخوری را کسب كنيم.

ایران با دارا بودن 15 کشور همسایه از این حیث از جایگاه دوم در سطح دنیا برخوردار است و همان‌طور که رهبری در بیانات خود به درستی بر توجه به این کشور ها تاکید فرمودند، اولویت اول هدف گردشگری ایران نیز کشور های همسایه با جمعیتی در حدود 600 میلیون نفر است. برای برخورداری از فرصت‌های انبوه ایجاد اشتغال در صنعت گردشگری باید به سرعت این صنعت به یک گفتمان ملی تبدیل شود. آنجايي که در کشور همسایه ترکیه طی یک برنامه 20 ساله، از آمار یک میلیون در سال 1990 به 30 میلیون گردشگر ورودی در سال 2010 رسیده و اکنون در آستانه آمار 40 میلیونی و جز و هفت کشور برتر دنیاست.در این فضای نامطمئن اقتصادی می توان نسبت به رقابت پذیر کردن محصولات و کالاهای گردشگری ایرانی در سطح بین المللی و به‌ویژه کشورهای همسایه امیدوار بود. ضروری است هر چه سریع‌تر گفت‌وگو های ملی و بین المللی و گسترده برای انجام اقدامات مشترک یا یکجانبه آغاز شود.