کد خبر : 92831 تاریخ : ۱۳۹۷ سه شنبه ۲۳ بهمن - 09:43
چه نوع گفتمانی خود را دایه مهربان‌تر از مادر می‌داند؟! ادبیات چهل سالگی انقلاب اسلامی باید در فضای بلوغ، پختگی و تعادل رفتار داشته باشد و رابطه ای قابل فهم و پذیرش و البته سرشار از رضایت بین ملت- دولت برقرار باشد به همان اندازه که...

قانون-امید فراغت/ کارشناس ارشد علوم سیاسی

ادبیات چهل سالگی انقلاب اسلامی باید در فضای بلوغ، پختگی و تعادل رفتار داشته باشد و رابطه ای قابل فهم و پذیرش و البته سرشار از رضایت بین ملت- دولت برقرار باشد به همان اندازه که تبلیغات مفیده فایده است به همان میزان هم واقعیت‌ها اثرگذار هستند! در کنار تبلیغات، جشن چهل سالگی انقلاب اسلامی باید بدانیم که دغدغه و چالش‌های این روزهای مردم چیست؟! این درست که مخالفان بیرونی سیاست‌های موجود تاثیرگذاری خودشان را دارند اما پرسش مهم این نکته است که چه نوع کاراکتر و ادبیات‌های داخلی، در عین داشتن ذهنیت حمایت گونه باعث سوءظن بیشتر جامعه می‌شوند؟! با توجه به شرایط موجود جامعه که اتحاد و یکپارچگی و همچنین داشتن آرزوی جمعی یکی از الزامات حرکت در مسیر آینده است چه نوع گفتمانی بدون در نظر گرفتن خرد عمومی جامعه، خود را دایه مهربان‌تر از مادر می داند؟! انقلاب اسلامی به دنبال دیکته کردن ادبیات خود است و به همان نسبت و پس از گذشت چهار دهه از آن چه نوع ادبیاتی در ساختار زیست جامعه دیکته شده است؟! پیام واقعیت‌های جامعه امروز چیست؟! این درست که ادبیات قدرت با جریان‌های پیرامون که به دنبال دست یابی به قدرت تلاش دارند تعارف ندارد! اما در برابر قدرت اجبار زمان که خواص و صفت و محصولات خود را در حال دیکته کردن است چه نوع تدابیری باید اندیشیده شود؟ سوال مهم دیگر این است که آیا پذیرش نظر مخالف و همچنین صلح دوستی توسعه می‌آفریند و یا تفکیک‌سازی و جدل‌های سیاسی بدون دستاوردهای اقتصادی و فرهنگی توسعه آفرین است؟! ترس از دست دادن باعث شده که ناخودآگاه برخی تصمیم سازان و تصمیم گیران در همان فضای ترس حرکت داشته باشند و ترس نیروی بازدارنده ای است که از دست دادن‌های بیشتری را تولید می‌کند. محتویات و خواص آینده مطلوب به‌دست آوردنی است اما اگر در نقطه ای از زمان و مکان به دلیل عدم همخوانی با ادبیات‌های کلان جهانی، فضای درجا زدن را به جامعه تحمیل کنند این عدم تناسب به نوعی از دست دادن آینده ای است که در نهایت جامعه متضرر خواهد شد! اگر به دنبال حفظ و توسعه هر گونه ادبیاتی باشیم حفظ و توسعه قاعده و قانون متناسب با خرد عمومی جامعه دارد.

کار دشمن دشمنی ست اما آیا تا به اکنون پرسیده‌ایم که کار دوست چیست؟! گفتار و رفتار جریان‌های سیاسی موجود کشور چه در قدرت و چه بیرون قدرت باید براساس دوستی و همچنین ارائه راهکارها باشد نه این که با مخالف‌خوان‌هایی که بر اساس اختلاف سلیقه فعالیت دارند برچسب‌هایی زده شود. تولیدات برچسب‌زنی‌ها در نقطه‌ای از زمان و مکان باعث تفرقه و به نوعی دشمنی خواهد شد! سرزمین ایران متعلق به همه سلایق است کسی نمی‌تواند این تعلق و تعهد را نادیده بگیرد؛ بنابراین هوشمندی به این است جامعه شناس و آینده خوان بود جامعه شناسي و آینده خوانی یکی از پیش نیازهای ایجاد اتحاد و همدلی است ضرب المثل یک دشمن زیاد و هزار دوست کم، می‌تواند به عنوان یک ادبیات واقع گرایانه ذهنی برای اتصال به داده‌های جهانی باشد وقتی به دنبال اثبات حضور در ادبیات نظم بین‌الملل هستیم یعنی این که پیام ادبیات یکپارچگی نظم بین الملل را پذیرفته‌ایم و همین‌طور که در مقابل سلطه‌گری‌های بیرونی ادبیات مقاومت را به کار می بریم. باید ادبیات درونی را در فضای دوستی سرزمینی معنی و مفهوم کنیم و چنین ذهنیتی باعث خواهد شد که نسبت به اختلاف سلیقه‌های سیاسی درون وطنی، دیدگاه رادیکالی نداشته باشیم! دشمن تراشي‌های بی‌مورد برخی جریان‌ها نه‌تنها کاربردی نیست بلکه ذهنیت و بذر بدبینی در جامعه می‌کارد! مردم به عنوان بینندگان عملکرد جریان های سیاسی نسبت به هم بی تفاوت نیستند و متوجه شده اند که برخی تقابل ها نه به دلیل یک متد فکری دامنه دار بلکه به دلیل حب و بغض و تسویه حساب هایی ست که از گذشته بر جای مانده است.