کد خبر : 92835 تاریخ : ۱۳۹۷ سه شنبه ۲۳ بهمن - 15:23
دست‌اندازی‌ها، میراث ملی مازندران را قربانی می کند روزگار تلخ غار باستانی بهشهر اِشکَفت یا همان غار پیش از تاریخ «هوتو» و کمربند بِهشهر در استان مازندران روزگار اندوه باری را سپری می‌کند و زخم های ژرفی بر پیکره بی دفاع و رنجورش وارد شده و قامت آن را خَم کرده است

قانون- سیاوش آریا

اِشکَفت یا همان غار پیش از تاریخ «هوتو» و کمربند بِهشهر در استان مازندران روزگار اندوه باری را سپری می‌کند و زخم های ژرفی بر پیکره بی دفاع و رنجورش وارد شده و قامت آن را خَم کرده است. اگر این روزها سری به اِشکَفت (غار) پیش از تاریخ «هُوتو» و کمربند بِهشهر بزنید از دست اندازی‌های نابخردانه انسان‌ها شگفت زده شده و از بی‌مهری‌ها و نامهربانی‌های سودجويان اَشک از دیدگان‌تان روان خواهد شد.

انبوه یادگاری‌نویسی‌ها بر روی اِشکَفت «هُوتو» با رنگ، شکستن بخشی از سنگ‌های درون اِشکفت و کمربند «هوتو» به انگیزه پوچ یافتن گنج و ساخت راه پله در ورودی هر دو اثر از سوی مدیران مربوطه، تنها بخشی از زخم هایی است که بر پیکره بی‌دفاع و ناتوان این یادگار ملی وارد شده است. ساخت و سازهای گسترده خانه‌های مسکونی و پیشرفت آن تا حَریم درجه یک این یادمان تاریخی و ملی و سرپیچی از قانون‌های میراث فرهنگی و نابودی درختان و پوشش گیاهی در این بخش، از دیگر دشواری‌های پیش روی یکی از مهم‌ترین یادمان‌های تاریخی کشور است که از دیدگاه پژوهش و بررسی‌های باستان شناختی و زمین شناسی دارای اهمیت به سزایی است. همچنین پژوهش و مطالعه‌های بنیادین از درک بهتر و بیشتر این یادمان ملی در رشته‌های گوناگون از جمله مردم شناسی، زمین شناسی، جانور شناسی و ديگرعلوم مرتبط اَمری بایسته به شمار می‌آید. از سویی، طبیعت دست نخورده و زیبای این منطقه به انگیزه بهره‌برداري‌های نادرست در راستای گردشگری رو به نابودی است. اما بی‌گمان یکی از مهم‌ترین چالش‌های پیش روی این یادمان ملی، واگذاری آن به بخش خصوصی غیرمتخصص است که تنها در اندیشه سودآوری مالی بوده و اَرج و ارزش این یادمان بی همتای تاریخی را تا حد یک مکان تفریحی و گردشگری پایین آورده است. نیاز به یادآوری است که اگر چُنین یادمان ارزشمند و یگانه‌ای در هر کجا و هر کشوری بود با رسیدگی و پرداخت علمی و پژوهش و مطالعه در رشته های گوناگون، آن را به کانونی بزرگ و گسترده برای پژوهش دانشگاهیان سراسر جهان تبدیل کرده و پس از آن با راه و روش درست و آموزش، آن را به بزرگ‌ترین مرکز گردشگری کشورشان دگرگون می ساختند.

اِشکَفت و کمربند «هُوتو» در شهرستان بِهشهر مازندران روزگار اندوه باری را سپری می کند و زخم های ژرفی بر گُرده رنجورش نشسته و قامت آن را خَم کرده است. کاش کمی با آن مهربان باشیم...اِشکَفت هوتو در نزدیکی شهرستان بِهشهر در روستای تروجن (شهیدآباد کنونی) جای دارد. این اِشکفت دیرینگی تاریخی دارد و آثار باستانی ارزشمندی درباره زندگی انسان‌های نخستین در آن پیدا شده است. این اِشکفت در دامنه رشته کوه البرز و در آغاز ورودی شهرستان بهشهر و در بازه (فاصله) 50 متری جفت خود، اِشکفت کمربند جای گرفته است و دارای دو ورودی در دو بلندای گوناگون و یک سوراخ تهویه در سقف است. همچنین بخشی از فیلم سینمایی «اَفعی» با بازیگری جمشید آریا (هاشم پور) در این اِشکفت تولید شده است.

 اهمیت غار

 اشکَفت و کمربند «هوتو» از دیدگاه کشف اسکلت انسان با دیرینگی پیش از تاریخ آوازه جهانی دارد. ارزش اِشکفت و آثار کشف شده در آن تا به اندازه ای است که در برخی از موارد از این اِشکفت به کانی (معدن) طلای انسان شناسان یاد شده است. مهم‌ترین این کشفیات که به «انسان هوتو» نامدار است، سه اسکلت در برگیرنده اسکلت‌های یک مرد و زن بزرگ سال به همراه اسکلت زنی جوان است. هم‌اینک نگاره‌هایی (تصاویر) از این کشفیات که در سال 1330 خورشیدی به سرپرستی «کارلتون استیونز کون» استاد دانشگاه پنسیلوانیا آمریکا انجام شده است، در بخش بایگانی موزه باستان شناسی و مردم شناسی دانشگاه پنسیلوانیا موجود است.

 کاوش های غار هوتو

 برای کاوش در این اِشکفت در چهار هفته به آرامی بیش از 100 متر از کف اِشکفت خاک برداری شد. دانشمندان در پایین‌ترین نقطه به سنگ ریزه هایی از «عصر یخبندان» با پیشینه کمابیش 75 هزار سال رسیدند. در همین بخش انتهایی بود که تکه‌های استخوان‌های «انسان هوتو» پیدا شد. دانشمندان با کنار هم گذاشتن تکه‌های جمجمه پیدا شده از سه انسان، به مدل جمجمه این انسان‌ها دست یافتند. شکل جمجمه اسکلت‌های پیدا شده در این اِشکفت با اسکلت‌های انسان «نئاندرتال» و انسان‌های «پیلت دوان» که در زمان مشابه زندگی می‌کردند، تفاوت داشته و تا اندازه زيادي همانند جمجمه انسان امروزی است. از همین روی « انسان هوتو» یکی از یافته‌های ارزشمند دانشمندان بوده که تاثیر مهمی در دیدگاه مردم شناسان از نحوه تکامل نسل انسان امروزی داشته است. دانشمندان جمجمه‌های به دست آمده را وابسته (مربوط) به نخستین نسل‌های انسان امروزی می‌دانند که كمابيش کامل و سالم به دست آمده اند.

 دست یافته های غار هوتو

 بر پایه کاوش‌های لویی واندِنبرگ در اِشکفت هوتو بهشهر سنگ ریزه‌ها و اسکلت سه انسان کشف شد که نزدیک 7 هزار سال پیش در این منطقه زندگی می‌کرده‌اند. اِشکفت هوتو در باختر بهشهر جای گرفته و آن چه در این مکان کشف شده در برگیرنده نشانه‌هایی از دوران یخچال، عصرآهن، نوسنگی، آغاز پارینه سنگی و اشیایی از سنگ چخماق که وابسته به پارینه سنگی بوده، یافت شده است. زنده یاد دکتر منوچهر ستوده در کتاب از آستارا تا استرآباد در همین زمینه می نویسد : سال 1951 میلادی گودالی بزرگ کنده شد. از ژرف ترین نقطه این گودال به سنگ ریزه های عصر یخچال برخوردند. در این گودال اَشکوبه‌هایی (طبقات) از عصرآهن تا نئولیتیک و در پایین آن آثار پالئولیتیک دیده می شود. برای پژوهش بیشتر گودالی در اَشکوبه های دوران یخبندان کنده شد که در برگیرنده سنگ‌ریزه های مشکی بود. در فاصله میان هر یک ماسه و لای جای داشت. کمی پایین‌تر لایه ای از سنگ‌ریزه های سرخ مخلوط با ماسه و پایین تر از آن لایه ای از سنگ ریزه های سرخ مخلوط با ماسه و خاک رُس دیده شد. در این لایه اشیایی از سنگ چخماق به دست آمد که وابسته به دوران پالئولیتیک است. در لایه دیگر همین اَشکوبه بود که اسکلت سه انسان کشف شد.